Otwórz menu główne

Szczegóły techniczneEdytuj

System PAL jest udoskonaloną modyfikacją systemu NTSC. Podobnie jak w systemie NTSC, fala podnośna przenosi jednocześnie informacje o dwóch składowych barwy (w przypadku PAL – czerwonej i niebieskiej). Nazwa Phase Alternating Line odzwierciedla sposób przesyłania sygnału telewizyjnego polegający na odwróceniu (o 180 stopni), co drugą linię obrazu, fazy jednej z tych składowych. Zapewnia to automatyczną korekcję błędów różnicowych występujących w przesyłanym sygnale – nie pozwala to jednak skorygować najpoważniejszych błędów. Dlatego też później odbiorniki otrzymały dodatkowo linię opóźniającą zapożyczoną z systemu SECAM, gdzie przechowana jest informacja o kolorze z poprzedniej linii, która po odwróceniu fazy służy do dodatkowej korekcji sygnału koloru w bieżącej linii.

System PAL jest zazwyczaj stosowany dla obrazów w formacie złożonym z 625 linii na klatkę, przy częstotliwości odświeżania 50 Hz i 25 klatkach na sekundę (podobnie jak w klasycznych systemach telewizji monochromatycznej B, G, H, I oraz N).

Niektóre kraje stosują PAL z systemami D i K co jest konsekwencją różnic historycznych i przejścia z systemu SECAM. W Brazylii system PAL występuje w połączeniu z systemem M, co oznacza 525 linii na klatkę i 29.97 klatek na sekundę. W Wielkiej Brytanii prowadzono eksperymenty z adaptacją systemu PAL do użycia z przedwojennym systemem 405 linii.

W Polsce system PAL D/K obowiązuje od roku 1995 (od 1994 w TVP2). System PAL D/K w Polsce w sposób naziemny został zastąpiony w 2013 przez cyfrową telewizję naziemną DVB-T. Obecnie system PAL w Polsce obowiązuje jeszcze w analogowej telewizji kablowej.

W popularnym użyciu PAL oznacza również system telewizji, w zależności od kontekstu może to być albo dowolny system telewizyjny o definicji 625 linii i 50 półobrazów na sekundę (również wtedy, gdy kolor w źródle w ogóle nie jest w żaden sposób kodowany, np. na dyskach DVD i w grach na konsole), albo „zachodni” standard telewizji B/G/H. Określenie to jest jednak nieprawidłowe technicznie. Standard systemu PAL nie określa liczby linii, częstotliwości odświeżania, szerokości pasma wizji, odstępu fonii ani żadnych innych parametrów nie związanych bezpośrednio z transmisją informacji o kolorze.

Systemy transmisji PALEdytuj

Poniższa tabela ilustruje różnice:

Liczba ramek Liczba linii Pasmo Szerokość kanału Wizja Odstęp wizja/fonia Wstęga boczna Modulacja wizji Modulacja fonii
A 25 405 VHF 5 MHz 3 MHz -3,5 MHz 0,75 MHz poz. AM
B 25 625 VHF 7 MHz 5 MHz +5,5 MHz 0,75 MHz neg. FM
C 25 625 VHF 7 MHz 5 MHz +5,5 MHz 0,75 MHz poz. AM
D 25 625 VHF 8 MHz 6 MHz +6,5 MHz 0,75 MHz neg. FM
E 25 819 VHF 14 MHz 10 MHz +11,5 MHz 2 MHz poz. AM
F 25 819 VHF 7 MHz 5 MHz +5,5 MHz 0,75 MHz poz. AM
G 25 625 UHF 8 MHz 5 MHz +5,5 MHz 0,75 MHz neg. FM
H 25 625 UHF 8 MHz 5 MHz +5,5 MHz 1,25 MHz neg. FM
I 25 625 UHF 8 MHz 5,5 MHz +6 MHz 1,25 MHz neg. FM
K 25 625 UHF 8 MHz 6 MHz +6,5 MHz 0,75 MHz neg. FM
KI 25 625 UHF 8 MHz 6 MHZ +6,5 MHz 1,25 MHz neg. FM
L 25 625 UHF 8 MHz 6 MHz +6,5 MHz 1,25 MHz poz. AM
M 30 525 VHF/UHF 6 MHz 4,2 MHz +4,5 MHz 0,75 MHz neg. FM
N 25 625 VHF/UHF 6 MHz 4,2 MHz +4,5 MHz 0,75 MHz neg. AM

Kraje i terytoria używające systemu PAL B/G lub PAL D/KEdytuj

Kraje i terytoria używające systemu PAL-IEdytuj

Kraje i terytoria używające systemu PAL-MEdytuj

Brazylia (NTSC & PAL-M), Laos (SECAM & PAL-M)

Kraje i terytoria używające systemu PAL-N lub PAL-CNEdytuj

PublikacjeEdytuj

Opis standardu systemu PAL został opublikowany przez agendę ONZ International Telecommunications Union w 1998, w dokumencie pod tytułem Recommendation ITU-R BT.470-6, Conventional Television Systems.

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj