Sitia (gr. Σητεία) – miejscowość w Grecji, na północno-wschodnim wybrzeżu Krety, nad Morzem Egejskim, w administracji zdecentralizowanej Kreta, w regionie Kreta, w jednostce regionalnej Lasiti. Siedziba gminy Sitia. W 2011 roku liczyła 9348 mieszkańców[1].

Sitia
Σητεία
Ilustracja
Widok miejscowości
Państwo  Grecja
Administracja zdecentralizowana Kreta
Region Kreta
Jednostka regionalna Lasiti
Gmina Sitia
Wysokość 5 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności

9348
Nr kierunkowy 284
Kod pocztowy 72x xx
Tablice rejestracyjne ΑΝ
Położenie na mapie Grecji
Mapa konturowa Grecji, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Sitia”
Ziemia35°12′N 26°06′E/35,200000 26,100000
Strona internetowa
Plaża Vai w Sitii.

Sitia leży na wschód od Ajos Nikolaos oraz na północny wschód od Jerapetry. W miejscowości kończy się europejska trasa E75 zaczynająca się w norweskim Vardø. Miejscowość rozpoczęła działalność turystyczną w latach 80. XX wieku, kiedy rodzina Poole rozpoczęła tam wynajem sprzętu windsurfingowego.

HistoriaEdytuj

Pierwsze ślady osadnictwa w okolicach Sitii pochodzą z czasów minojskich. Najstarsze znaleziska są datowane na XXX wiek p.n.e., jednak większość z nich to datowane na lata 3000-1050 p.n.e relikty epoki brązu.

Czasy weneckieEdytuj

Za czasów weneckich Sitia została ufortyfikowana, a Wenecjanie stworzyli tu jedną ze swoich baz we wschodniej części Morza Śródziemnego. W czasie weneckiej okupacji miejscowość była zniszczona trzykrotnie: pierwszy raz w 1508 roku w wyniku trzęsienia ziemi, drugi raz w 1538 roku po ataku piratów na miasto, a po raz ostatni w 1561 roku przez samych Wenecjan, aby miasto nie zostało zdobyte przez Turków.

Czasy współczesneEdytuj

 
Port w Sitii

Po zniszczeniu przez Wenecjan miejscowość była opuszczona przez dwa wieki. Ponowne zaludnianie rozpoczęło się w 1869 roku, kiedy miejscowi chłopi zaczęli powracać do miejscowości. Obecnie główną pozostałością po czasach weneckich jest Kazarma, stara forteca znajdująca się nad głównym portem.

Znane osobyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός
  2. Giovanni Reale: Historia filozofii starożytnej. Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL, 1999, s. 226.