Stanisław Ferdynand Rzewuski

Ten artykuł dotyczy chorążego litewskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Stanisław Ferdynand Rzewuski herbu Krzywda (ur. 1737 w Podhorcach, zm. 16 czerwca 1786 w Pohrebyszczach) – chorąży wielki litewski w latach 1762-1782, podstoli wielki litewski w 1759 roku, rotmistrz pancerny w 1755 roku.

Stanisław Ferdynand Rzewuski
Ilustracja
Herb
Krzywda
Rodzina Rzewuscy herbu Krzywda
Data i miejsce urodzenia 1737
Podhorce
Data i miejsce śmierci 16 czerwca 1786
Pohrebyszcze
Ojciec Wacław Piotr Rzewuski
Dzieci

Adam Wawrzyniec Rzewuski
Seweryn Rzewuski

Odznaczenia
Order Orła Białego

ŻyciorysEdytuj

Syn Wacława Piotra Rzewuskiego, brat Józefa i Seweryna, ojciec Adama Wawrzyńca i Seweryna.

Poseł na sejm 1762 roku[1]. Jako poseł z powiatu wiłkomierskiego na sejm konowkacyjny 7 maja 1764 roku podpisał manifest, uznający odbywający się w obecności wojsk rosyjskich sejm za nielegalny[2]. W załączniku do depeszy z 2 października 1767 roku do prezydenta Kolegium Spraw Zagranicznych Imperium Rosyjskiego Nikity Panina, poseł rosyjski Nikołaj Repnin określił go jako posła właściwego dla realizacji rosyjskich planów na sejmie 1767 roku, poseł powiatu nowogródzkiego na sejm 1767 roku[3].

3 listopada 1768 roku złożył reces od konfederacji barskiej województwa nowogródzkiego[4].

Był także starostą chełmskim i posłem. W 1760 za zasługi został odznaczony Orderem Orła Białego. W 1757 został mianowany na stopień generała majora wojsk koronnych[5], a 25 października 1783 generałem majorem armii austriackiej[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Kuryer Warszawski 1762, nr 71, [b.n.s]
  2. Józef Zaleski, Panowanie Stanisława Augusta Poniatowskiego do czasu Sejmu Czteroletniego, 1887, s. 21, Dyaryusz seymu convocationis siedmio-niedzielnego warszawskiego : zdania, mowy, projekta y manifesta w sobie zawierający przez sessye zebrany r.p. 1764, s. 4-6.
  3. Носов Б. В. Установление российского господства в Речи Посполитой. 1756–1768 гг. Moskwa, 2004, s. 669.
  4. Walery Bubień, Sejmik nowogródzki, słuczorzeski i stwołowicki w czasach panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego 1764-1795, Kraków 2007, s. 58.
  5. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 196.
  6. Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 84.

BibliografiaEdytuj

  • Antonio Schmidt-Brentano: Kaiserliche und k.k. Generale (1618-1815). Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2006.