Otwórz menu główne

Stowarzyszenie Misji Afrykańskich

Stowarzyszenie Misji Afrykańskich, SMA (łac. Societas Missionum ad Afros, fr. Société des Missions Africaines, ang. The Society of African Missions) – międzynarodowe rzymskokatolickie zgromadzenie misyjne, którego celem jest praca w Afryce i wśród ludności pochodzenia afrykańskiego. Założone zostało 8 grudnia 1856 w Lyonie przez biskupa Melchiora de Marion Brésillac.

Stowarzyszenie Misji Afrykańskich
Nazwa łacińska Societas Missionum ad Afros
Skrót zakonny SMA
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Założyciel Melchior de Marion Brésillac
Data założenia 8 grudnia 1856
Przełożony ks. Fachtna O’Driscoll SMA (od 2013)[1]
Liczba członków 1096 (1 sierpnia 2011)
Strona internetowa

Misjonarze SMA znajdują się w 16 krajach w 68 diecezjach w Afryce.

Misjonarz SMA z dziećmi (1930) z ówczesnego Dahomeju.

Pierwsi misjonarze pochodzili z Francji, Hiszpanii i Włoch.

SMA w Lyonie

SMA skupia osoby pochodzące z Europy (głównie Belgia, Francja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Polska, Wielka Brytania, Włochy), Ameryki (Argentyna, Kanada, USA), Azji (Indie, Filipiny) i Afryki.

Na czele SMA stoi przełożony generalny[2]. Dom generalny znajduje się w Rzymie. Organizacyjnie SMA na świecie dzieli się na dystrykty, prowincje i fundacje oraz zrzesza 1096 członków (stan na 1 sierpnia 2011).

Stowarzyszenie Misji Afrykańskich dało Kościołowi 8 arcybiskupów i 49 biskupów[3].

SMA w PolsceEdytuj

Stowarzyszenie rozpoczęło działalność w Polsce w 1931 r.

 
Dwór w Nininie (2013)
 
Park przy byłym Małym Seminarium SMA w Nininie.

Przed II wojną światową Stowarzyszenie posiadało dom misyjny (Małe Seminarium Misyj Afrykańskich) w Wielkopolsce w miejscowości Ninino (60 km na północ od Poznania). W 1939 r. w zgromadzeniu było 2 księży, 6 braci i 21 kleryków z Polski. Wkraczający Niemcy zajęli budynek seminarium, a misjonarzy wysiedlili.

Po wojnie, pomimo starań ks. Bolesława Szmanii, nie udało się otworzyć ponownie Małego Seminarium ze względu na wrogi stosunek lokalnych władz. 29 marca 1950 r. władze państwowe skonfiskowały budynki SMA w Nininie na mocy ustawy z 20 marca 1950 roku O przejęciu przez państwo dóbr martwej ręki, poręczeniu proboszczom posiadania gospodarstw rolnych i utworzeniu Funduszu Kościelnego (Dz.U. z 1950 r. nr 9, poz. 87), a z czasem przestały uznawać zgromadzenie w Polsce. Pomimo braku uznania prawnego niektórzy księża Stowarzyszenia kontynuowali pracę duszpasterską i naukową w Polsce (ks. Franciszek Kapuścik na ATK, ks. Bolesław Szmania i ks. Czesław Świerkowski w archidiecezji poznańskiej).

Na początku lat 80. XX w., kiedy sytuacja polityczna w Polsce zaczęła się zmieniać, władze generalne SMA podjęły decyzję o ponownym otwarciu seminarium misyjnego i wysłały w tym celu do Polski w 1985 r. dwóch księży: Daniela Burke[4] z Irlandii i Guy Kraemera z Francji. W wyniku ich działalności w 1988 rozpoczęło naukę w seminarium diecezjalnym w Kielcach trzech kleryków: Robert Gucwa z Tarnowa (został zamordowany w Bimbo koło Bangi w Republice Środkowoafrykańskiej w dniu 15 listopada 1994)[5][6], Wacław Krzempek z Chybia, Wojciech Lula z Przemyśla. W 1990 r. Stowarzyszenie zakupiło w Borzęcinie Dużym koło Warszawy nieruchomość. W 2003 r. w Piwnicznej-Zdroju wybudowano dom rekolekcyjny im. kleryka Roberta Gucwy.

 
Tablica informacyjna przed domem w Piwnicznej-Zdroju

Klerycy SMA mieszkają w Seminarium Misji Afrykańskich w Borzęcinie Dużym koło Warszawy, a na wykłady uczęszczają do Wyższego Seminarium Duchownego Księży Pallotynów w Ołtarzewie. Integralną częścią okresu nauki jest pobyt i studia w Afryce.

PrzypisyEdytuj

  1. General Council, www.smainternational.info [dostęp 2018-09-19] (ang.).
  2. Internetowy serwis irlandzkiej prowincji SMA, dostęp w dniu 20.09.2010
  3. Stan na 10 czerwca 2013; źródło: Giga-Catholic Information.
  4. Daniel Burke, Not For Pious Eyes. Father Don’s Story, Ndola, Zambia, 2005, ​ISBN 9982-07-203-X​.
  5. Małgorzata Tomaszewska, Polscy misjonarze realizujący charyzmat kardynała Karola Lavigerie i biskupa Melchiora de Marion Bresillac w ewangelizacji Afryki, s. 85–92, praca magisterska, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Warszawa, 2003.
  6. Joanna Kołodziej, praca magisterska w archiwum prac dyplomowych UKSW w Warszawie.

Linki zewnętrzneEdytuj