Sypniewo – niewielka część Poznania obejmująca obszar miasta najbardziej wysunięty na południowy wschód, w osiedlu samorządowym Głuszyna.

PołożenieEdytuj

Od południa i wschodu graniczy z Kopylnikiem i terenami gminy Kórnik (wsie Kamionki oraz Szczytniki), od zachodu z gminą Mosina (wieś Daszewice), od północy natomiast sąsiaduje ze znajdującymi się w granicach miasta Piotrowem i Barakami.

HistoriaEdytuj

W granicach Poznania od 1942 r.

W latach 1954–1990 Sypniewo należało do dzielnicy Nowe Miasto.

ZabudowaEdytuj

Zabudowa jednorodzinna. Większość obszaru dzielnicy stanowią tereny zielone. W części północno-wschodniej znajdują się ogródki działkowe. Przez teren Sypniewa przepływa rzeka Kopel, która w tym miejscu, z wyjątkiem krótkiego odcinka, stanowi granicę miasta. Przez Sypniewo przepływa również Głuszynka, uchodząc tu do Kopla.

 
Krajobraz doliny Kopla w Sypniewie

PrzyrodaEdytuj

Na terenie Sypniewa znajdują się dwie aleje kasztanowe. Stanowią one pomniki przyrody. Posadził je w 2. połowie XIX wieku przyrodnik - Felicjan Sypniewski[1]. Na południe od Sypniewa znajduje się źródło Pietrzynki[2].

KomunikacjaEdytuj

Do Sypniewa dociera linia autobusowa nr 158 ze Starołęki[3] oraz linia nocna 247 z Ronda Rataje[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Kepel, Wycieczki przyrodnicze w okolice Głuszynki, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, s.254, ISSN 0137-3552
  2. Helena Szafran, Miasto Poznań i okolica, Poznań, PTPN, 1959 (seria "Wielkopolska w Oczach Przyrodnika", nr 3), mapa przy s.96
  3. https://www.ztm.poznan.pl/assets/Uploads/2019.02.04MapaBUSTRAM.pdf
  4. https://www.ztm.poznan.pl/assets/Uploads/2019.02.01MapaNOC.pdf

BibliografiaEdytuj

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Włodzimierz Łęcki, Piotr Maluśkiewicz, Poznań od A do Z, Poznań: KAW, 1986, s. 138, ISBN 83-03-01260-6, OCLC 835895412.