Szklary (powiat ząbkowicki)

wieś w województwie dolnośląskim, powiecie ząbkowickim

Szklarywieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Ząbkowice Śląskie.

Artykuł 50°36′54″N 16°50′37″E
- błąd 39 m
WD 50°43'N, 16°52'E
- błąd 19716 m
Odległość 4183 m
Szklary
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Ząbkowice Śląskie
Wysokość 291 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 594[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-200
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0856623
Położenie na mapie gminy Ząbkowice Śląskie
Mapa lokalizacyjna gminy Ząbkowice Śląskie
Szklary
Szklary
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Szklary
Szklary
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Szklary
Szklary
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ząbkowickiego
Szklary
Szklary
Ziemia50°36′54″N 16°50′37″E/50,615000 16,843611

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 594 mieszkańców[1]. Są piątą pod względem wielkości miejscowością gminy Ząbkowice Śląskie.

Kamienie półszlachetneEdytuj

Miejscowość znana jest też z obfitego występowania kamieni półszlachetnych – chryzoprazów i opali. Występuje tu również chalcedon, serpentynit, gabro, syenit. Intensywnie zielona barwa występującego tu chryzoprazu spowodowana jest domieszką niklu.

Kopalnie rud nikluEdytuj

W latach 80. XIX wieku odkryto tutaj także złoża krzemianowej rudy niklu, która jest związana ze zwietrzliną skał serpentynitowych. Były one eksploatowane i przetapiane na żelazonikiel (półprodukt stali niklowej) z przerwami od 1891 do roku 1983, kiedy z powodu niskiej rentowności zaprzestano wydobycia i produkcji w miejscowej hucie[2].

2 sierpnia 2013 otwarto podziemną trasę edukacyjną o długości 500 m, w pochodzącej z 1914 roku sztolni Robert (niem. Robert Stollen). Zwiedzający sztolnię zapoznawani są m.in. z historią regionu, hutnictwa, jak i z minerałami oraz skałami.

Tutejsze sztolnie po byłej kopalni niklu są niebezpieczne, trudno dostępne i grożą zawaleniem.

W roku 1994 dwaj młodzi mężczyźni, poszukiwacze kamieni i przygód, zostali uwięzieni pod ziemią, gdzie przebywali – do ich odnalezienia – przez 24 doby bez jedzenia, pijąc tylko wodę z błotnistej kałuży, oraz własny mocz. Zostali wydobyci 19 sierpnia 1994 o godz 20.30 przez ratowników GOPR. Powodem ich uwięzienia było niewłaściwe wyekwipowanie oraz brak doświadczenia w zakresie eksplorowania wyrobisk pogórniczych. Historię przeżycia w ekstremalnych warunkach przedstawia film dokumentalny w reżyserii Macieja Odolińskiego 24 dni.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977 s. 123