Szymon Kazimierz Szydłowski

Szymon (Symeon) Kazimierz Szydłowski herbu Lubicz (ur. 12 lutego 1725 w Drożdżynie - zm. 20 kwietnia 1800) – kasztelan żarnowski w latach 1772-1793, kasztelan słoński w latach 1767-1772, szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku[1], chorąży zakroczymski w 1764 roku, konsyliarz Rady Nieustającej w 1775 roku[2], szambelan królewski w 1764 roku, zwierzchnik komandorii Świętego Jana Nepomucena kawalerów maltańskich od 1776 roku[3].

Szymon Kazimierz Szydłowski
Herb
Lubicz
Rodzina Szydłowscy herbu Lubicz
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1725
Drożdżyn
Data śmierci 20 kwietnia 1800
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława (Rzeczpospolita Obojga Narodów) Komandor Honoru i Dewocji (ius patronatus)

Był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1764 roku z ziemi zakroczymskiej[4].

Członek konfederacji 1773 roku[5]. Jako członek delegacji na Sejmie Rozbiorowym 1773-1775 był przedstawicielem opozycji[6]. Na tym sejmie otrzymał prawem emfiteutycznym starostwo bolesławskie na lat 50[7]. 18 września 1773 roku podpisał traktaty cesji przez Rzeczpospolitą Obojga Narodów ziem zagarniętych przez Rosję, Prusy i Austrię w I rozbiorze Polski[8]. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776 roku[9]. Członek Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej w 1777 roku[10].

Konsyliarz Departamentu Policji Rady Nieustającej w 1788 roku[11]. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[12]. Był stronnikiem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, podpisał konstytucję 3 maja[13]. Sędzia sejmowy z Senatu z Prowincji Małopolskiej w 1791 roku[14]. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja[15]. Był członkiem targowickiej jurysdykcji marszałkowskiej. Członek konfederacji grodzieńskiej w 1793 roku[16].Radca Wydziału Skarbowego Rady Zastępczej Tymczasowej w czasie powstania kościuszkowskiego[17].

W 1776 odznaczony Orderem Orła Białego, w 1772 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława. Pochowany w Katakumbach (rząd 156, miejsce 7) na Powązkach w Warszawie

PrzypisyEdytuj

  1. Antoni Magier, Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1963, s. 433.
  2. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 86.
  3. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 218,Tadeusz Wojciech Lange, Szpitalnicy, Joannici, Kawalerowie Maltańscy, Warszawa 1999, s. 141-142.
  4. Akt elekcyi Roku Tysiąć Siedemset Sześćdziesiątego Czwartego, Miesiąca Sierpnia, Dnia dwudziestego siódmego, s. 94.
  5. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 559.
  6. Ryszard Chojecki, Patriotyczna opozycja na sejmie 1773 r., w: Kwartalnik Historyczny, LXXIX, nr 3, 1972, s. 557, 559.
  7. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 130.
  8. Volumina Legum t. VIII, Petersburg 1860, s. 20-48.
  9. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
  10. Kolęda warszawska na rok 1777, Warszawa 1777, [b.n.s]
  11. Kalendarzyk Polityczny Na Rok Przestępny 1788, Warszawa 1788, [b.n.s]
  12. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 312.
  13. Volumina Legum t. IX, Kraków 1889, s. 225.
  14. Sądy seymowe. Actum in curia regia Varsaviensi 1791 05.28, [b.n.s]
  15. Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47, Petersburg 1885, s. 273.
  16. Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 224.
  17. Akta powstania Kościuszki t. III, Wrocław-Kraków 1955, s. 396.

BibliografiaEdytuj