Otwórz menu główne

Tadeusz Łubieński (1794–1861)

polski duchowny katolicki, biskup

Tadeusz Łubieński herbu Pomian (ur. 1794 w Żelechowie, zm. 1861 w Warszawie) – referent sekcji duchowieństwa rzymskokatolickiego Rady Ogólnej Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w 1830 roku[1].

Tadeusz Łubieński
biskup tytularny Rhodiapolis
Herb Tadeusz Łubieński
Data i miejsce urodzenia 1794
Żelechów
Data i miejsce śmierci 1861
Warszawa
biskup pomocniczy kujawski
Okres sprawowania od 1844 do 1861
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 7 września 1823
Nominacja biskupia 25 stycznia 1844
Sakra biskupia 18 czerwca 1844
Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie)
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 18 czerwca 1844
Konsekrator Kazimierz Dmochowski
Współkonsekratorzy Jan Kajetan Cywiński
Antoni Melchior Fijałkowski

Syn Feliksa i Tekli Teresy, brat: Tomasza, Henryka, Jana, Józefa i Piotra. Był oficerem szwoleżerów, proboszczem, kanonikiem krakowskim, dziekanem kolegiaty włocławskiej, biskupem sufraganem włocławskim. W 1844 został wybrany sufraganem Kujaw. Uzyskał doktorat z teologii i prawa kanonicznego i został prałatem papieskim.

Odznaczony francuskim krzyżem kawalerskim Orderu Legii Honorowej i rosyjskim Orderem św. Anny II klasy z koroną.

Tadeusz Łubieński poparł papieskie potępienie Powstania listopadowego przeciwko panowaniu Rosji i cara Mikołaja I oraz uznawał powstanie za równie bezbożne jak rewolucja francuska[2].

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 27.
  2. Święty Karol Boromeusz a sztuka w kościele powszechnym, w Polsce, w Niepołomicach, „Issuu” [dostęp 2018-08-08] (ang.).