Piotr Paweł Szymański

Piotr Paweł Beniamin Szymański OFMCap (ur. 18 czerwca 1793, zm. 15 stycznia 1868 w Łomży) – duchowny katolicki, kapucyn, prowincjał i komisarz generalny polskiej prowincji kapucynów, 18 września 1856 mianowany biskupem podlaskim (po siedemnastoletnim wakacie w diecezji), konsekrowany 1 lutego 1857. Nie uległ władzom rosyjskim, bowiem był bezwzględnie posłuszny papieżowi i Stolicy Apostolskiej[1]. Otaczał opieką unitów, nie zdołał zapobiec kasacie kilkunastu klasztorów w diecezji oraz konfiskacie majątków diecezjalnych. W maju 1867 diecezja podlaska została skasowana ukazem carskim, a biskup wywieziony do klasztoru kapucynów w Łomży, gdzie zmarł i został pochowany.

Piotr Paweł Szymański
Ilustracja
Kraj działania  Imperium Rosyjskie
Data urodzenia 18 czerwca 1793
Data i miejsce śmierci 15 stycznia 1868
Łomża
Biskup podlaski
Okres sprawowania 1856–1868
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zakon Braci Mniejszych Kapucynów
Prezbiterat 29 czerwca 1816
Nominacja biskupia 18 września 1856
Sakra biskupia 1 lutego 1857
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 lutego 1857
Konsekrator Antoni Melchior Fijałkowski
Współkonsekratorzy Tadeusz Łubieński
Jan Teraszkiewicz
Beniamin Szymański, prowincjał kapucynów, olej na płótnie, mal. Antoni Karol Kolberg

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj