Otwórz menu główne

Tadeusz Julian Jachimowski ps. „Biskupowicz”, „Budwicz” (ur. 12 lutego 1892 w Kazimierzy Małej, zm. 7 sierpnia 1944 w Warszawie) – ksiądz, dziekan Wojska Polskiego, doktor filozofii, magister teologii, tajny szambelan Jego Świątobliwości, kanonik honorowy kielecki.

Tadeusz Julian Jachimowski
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1892
Kazimierza Mała
Data i miejsce śmierci 7 sierpnia 1944
Warszawa
kanclerz Polowej Kurii Biskupiej
Okres sprawowania od 1919 do lipca 1933
szef Służby Duszpasterskiej KG AK i naczelny kapelan AK
Okres sprawowania 1943–44
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat wrzesień 1914
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Grób Tadeusza Jachimowskiego na warszawskim Cmentarzu Powązkowskim

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był synem Juliana i Heleny z domu Kobylańskiej. Ukończył Gimnazjum Miejskie w Pińczowie a następnie wstąpił do Seminarium Duchownego w Kielcach. Od 1913 kontynuował studia w Akademii Duchownej w Petersburgu. Święcenia kapłańskie przyjął w 1914, a w czerwcu 1917 ukończył studia zdobywając dyplom magistra teologii.

12 kwietnia 1917 roku administrator archidiecezji mohylewskiej, biskup Jan Cieplak nominował go na kapelana Wojska Polskiego na Wschodzie. 24 kwietnia tego roku wyjechał do Kijowa, w celu objęcia funkcji kapelana 4 Pułku Strzelców Polskich Dywizji Strzelców Polskich. W listopadzie 1917 roku objął obowiązki kapelana 1 Dywizji Strzelców Polskich. Równocześnie pełnił obowiązki kapelana 2 pułku strzelców polskich. 4 lutego 1918 roku pod Tołoszczycą na wschód od Bobrujska, objął po kontuzjowanym pułkowniku Konarzewskim dowództwo brygady i pomyślnie zakończył potyczkę z Armią Czerwoną.

W okresie od 1919 do lipca 1933 roku był kanclerzem Polowej Kurii Biskupiej. Z zajmowanego stanowiska usunięty został z powodu oskarżeń o głęboką niechęć do piłsudczyków.

Od października 1939 do kwietnia 1940 był więziony na Pawiaku. Po zwolnieniu został rektorem kościoła Św. Anny. W konspiracji działał od 1941.

Był naczelnym kapelanem Sokolstwa Polskiego w II Rzeczypospolitej i naczelnym kapelanem Związku Walki Zbrojnej, a od 5 lutego 1943 roku naczelnym kapelanem i szefem służby duszpasterskiej Sił Zbrojnych w Kraju (Armii Krajowej). 23 lipca tego roku Józef Gawlina mianował go wikariuszem generalnym i zastępcą biskupa polowego Wojska Polskiego.

Tadeusz Jachimowski był organizatorem Towarzystwa Patriotycznego.

Napisał znany modlitewnik dla żołnierzy pt. Żołnierz Chrystusowy, wydawany także w podziemiu. Był również autorem publikacji historycznych oraz prac z zakresu duszpasterstwa i filozofii. Stworzył ponadto dwa tomiki wierszy.

Został rozstrzelany 7 lub 8 sierpnia 1944 na podwórzu wypalonego budynku przy ul. Wolskiej, w rejonie kościoła św. Stanisława Biskupa i Męczennika.

Symboliczny grób Tadeusza Jachimowskiego znajduje się na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 206–I–9/10)[1].

AwanseEdytuj

  • dziekan - zweryfikowany ze starszeństwem z 1 VI 1919 w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymsko-katolickiego (w 1924 roku zajmował 6 lokatę)

Ordery i odznaczeniaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 24.

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Julian Jachimowski. [dostęp 2013-03-17].
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powstania Warszawskiego, tom 5, red. nauk. Piotr Rozwadowski, Dom Wydawniczy "Bellona", Warszawa 2002, ​ISBN 83-11-09261-3​.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 31, 1296.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 839.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 405, 897.
  • Janusz Odziemkowski, Służba duszpasterska Wojska Polskiego 1914-1945, Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 1998, s. 7, 35-39, 60, 72, 75, 81, 102, 103, 219-221, 223, 230, ISBN 83-11-08814-4, OCLC 751468346.
  • Andrzej Krzysztof Kunert: Słownik biograficzny konspiracji warszawskiej 1939-1945 T.1. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1987, s. 86–87. ISBN 83-211-0758-3.