Tadeusz Zygmunt Lorenz

Tadeusz Zygmunt Lorenz (ur. 21 stycznia 1906 w Drohobyczu, zm. 3 stycznia 1986 we Wrocławiu) – chirurg, urolog, profesor nauk medycznych.

ŻyciorysEdytuj

W 1926 roku T.Z. Lorenz zdał egzamin dojrzałości w liceum w Stanisławowie, po którym podjął studia na kierunku lekarskim na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie. Po uzyskaniu dyplomu lekarskiego, w 1933 roku, rozpoczął pracę w Szpitalu Państwowym Świętego Łazarza w Krakowie. Od 1934 r. zatrudniony był na stanowisku asystenta w uniwersyteckiej Klinice Ginekologii i Położnictwa we Lwowie. Rok później objął etat na Oddziale Urologicznym w Państwowym Szpitalu Powszechnym we Lwowie[1]. 26 marca 1938 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk medycznych[2]. W latach 1944–1946 roku pracował jako urolog i ordynator Szpitala Powiatowego w Dąbrowie Tarnowskiej. Przez kolejny rok był współorganizatorem Oddziału Urologicznego Szpitala Miejskiego w Gdyni oraz tamtejszej Przychodni Urologicznej w Pogotowiu Portowym. W 1947 r. został zatrudniony na stanowisku kierownika Oddziału Urologicznego w Klinice Chirurgicznej Akademii Lekarskiej w Gdańsku. Rok później współzałożył Polskie Towarzystwo Urologiczne. Od 1950 r. był członkiem Komitetu Redakcyjnego czasopisma „Urologia Polska”. W roku tym także podjął pracę w I Klinice Chirurgicznej Państwowego Szpitala Klinicznego nr 1 Akademii Medycznej w Gdańsku, a w 1953 r. w III Katedrze i Klinice Chirurgicznej w Państwowym Szpitalu Klinicznym nr 3 AMG[1]. 22 października 1954 r. otrzymał tytuł naukowy docenta[2].

1 lutego 1958 roku Lorenz został powołany na stanowisko kierownika Katedry i Kliniki Urologii Akademii Medycznej we Wrocławiu, obejmując równocześnie funkcję ordynatora Oddziału Urologicznego Wojewódzkiego Szpitala im. Babińskiego. 30 października 1958 roku podniesiony został do rangi profesora nadzwyczajnego[2]. W latach 1962–1965 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Lekarskiego, a przez 2 kolejne lata był dziekanem tego Wydziału. W roku 1969 został profesorem zwyczajnym. W latach 1972–1975 należał do Rady Naukowej Instytutu Balneoklimatycznego w Poznaniu. W 1976 r. przeszedł na emeryturę[1].

W kręgu zainteresowań prof. Tadeusza Zygmunta Lorenza były badania nad schorzeniami nowotworowymi, problemy kamicy moczowej, wady rozwojowe układu moczowo-płciowego. Uważany jest za polskiego prekursora leczenia zapalnych schorzeń gruczołu krokowego za pomocą borowiny[1].

Przynależność do organizacjiEdytuj

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f LORENZ TADEUSZ ZYGMUNT – Encyklopedia Gdańska, www.gedanopedia.pl [dostęp 2021-07-20].
  2. a b c Urologia Polska 1986/39/3 – WSPOMNIENIE POŚMIERTNE Prof. dr med. Tadeusz Lorenz, www.urologiapolska.pl [dostęp 2021-07-20].