Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy miejscowości na Wołyniu. Zobacz też: inne Targowice.

Targowica (ukr. Торговиця, Torhowycia) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie młynowskim, u ujścia Ikwy do Styru. W 2001 roku liczyła 383 mieszkańców.

Targowica
Państwo  Ukraina
Obwód rówieński
Rejon młynowski
Wysokość 213 m n.p.m.
Populacja (2001)
• liczba ludności

383
Nr kierunkowy +380 3659
Kod pocztowy 35133
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Targowica
Targowica
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Targowica
Targowica
Ziemia50°33′19″N 25°23′50″E/50,555278 25,397222
Portal Portal Ukraina

HistoriaEdytuj

Założona w 1265 roku. W 1675 roku zbudowano w Targowicy kościół pw. Matki Bożej Różańcowej. W 1705 roku przebywał tu Iwan Mazepa a rok później Stanisław Leszczyński. Pod koniec XIX wieku 60% ludności stanowili Żydzi, co utrzymało się do II wojny światowej.

Podczas dwudziestolecia międzywojennego należała do gminy Jarosławicze w powiecie dubieńskim województwa wołyńskiego II RP. Miejscowość składała się z całkowicie żydowskiego miasteczka (660 mieszkańców w 1921 roku[1]), wsi, niemal w całości ukraińskiej i kolonii. We wsi mieszkało kilka-kilkanaście rodzin polskich[2].

We wrześniu 1939 roku zajęta przez Armię Czerwoną. Po ataku III Rzeszy na ZSRR pod koniec czerwca 1941 roku miejscowi Ukraińcy dokonali pogromu, podczas którego zabito 20 Żydów[2][1]. W następnym miesiącu ukraińska milicja zastrzeliła około 10 Polaków (m.in. z rodzin Górniaków i Cudzików)[2]. 1 sierpnia 1941 komando SD rozstrzelało w Targowicy 130 żydowskich mężczyzn. W miasteczku powstało getto zlikwidowane 9 października 1942 roku, gdy rozstrzelano 700 Żydów. Tych, którzy zdołali uciec do lasu, tropiła niemiecka żandarmeria i ukraińska policja[1]. Według Władysława i Ewy Siemaszków egzekucja odbyła się po zagnaniu ofiar do Młynowa[2].

Podczas rzezi wołyńskiej w 1943 roku ponad 30 Polaków mieszkających w Targowicy zostało zamordowanych przez UPA. Kościół pw. Matki Bożej Różańcowej został zdewastowany i rozebrany[2].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ​ISBN 978-5-8243-1296-6​ s.984
  2. a b c d e Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 68, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.