Otwórz menu główne

Ten Years After – jeden z czołowych brytyjskich zespołów bluesrockowych popularnych na przełomie lat 60. i 70.

Ten Years After
Ilustracja
Ten Years After podczas koncertu na Suwałki Blues Festivalu 2009 w Suwałkach
Rok założenia 1967
Pochodzenie  Wielka Brytania, Nottingham
Gatunek blues rock[1], blues brytyjski[1]
Wydawnictwo muzyczne PolyGram, Chrysalis, EMI, CBS
Skład
Chick Churchill
Ric Lee
Colin Hodgkinson
Marcus Bonfanti
Byli członkowie
Alvin Lee
Joe Gooch
Leo Lyons
Strona internetowa

Spis treści

HistoriaEdytuj

Zespół został założony w 1967, w składzie: Alvin Lee, Chick Churchill, Leo Lyons i Ric Lee. Niedługo po tym dostał zaproszenie by grać na Windsor Jazz Festival, co zaowocowało kontraktem z Deram – pochodną wytwórni Decca Records.

Po odbyciu tournée w Skandynawii i Stanach Zjednoczonych, grupa wydała drugi album Undead, który zawierał niezapomniany „I'm Going Home”. W 1969 pojawili się na Newport Jazz Festival, pierwszym festiwalu, na który zostały zaproszone zespoły rockowe. W sierpniu Ten Years After wystąpił w przełomowym dla siebie Festiwalu Woodstock, prezentując prawie dziesięciominutową interpretację „I'm Going Home”, która była kluczową w później wydanym filmie i ścieżce dźwiękowej. M.in. dzięki temu występowi, i dzięki jego stylowi gry na gitarze, Alvin Lee był na początku lat 70. nazywany „Królem Szybkości” („Speed King”).

W 1970 Ten Years After wydał Love Like a Man, swój pierwszy singel w Wielkiej Brytanii.

W 1971 zespół wydał album A Space in Time, zawierający ich największy przebój, „I'd Love to Change the World” (Chciałbym zmienić świat), który stał się równocześnie hymnem hipisów protestujących przeciwko wojnie w Wietnamie i kapitalizmowi. To był okres rozkwitu dla zespołu: na początku ich dwunastej trasy koncertowej grali dla dwudziestotysięcznej publiczności w wyprzedanym wiele dni wcześniej Madison Square Garden.

Druga połowa 1973 przyniosła wiele pomniejszych projektów i kłótnie w zespole. Grupa w 1974 wydała album Positive Vibrations. Po ostatniej (28) trasie koncertowej w USA zespół rozpadł się.

Ten Years After zjednoczył się ponownie w 1983, odbywając trasę koncertową w Wielkiej Brytanii, grając kilka koncertów w USA w 1988 i wydając jeden album About Time (1989).

Obecnie zespół działa i koncertuje, ale bez najważniejszego członka, Alvina Lee, który zmarł 6 marca 2013 r.

27 lipca 2008 zespół wystąpił na X Tyskim Festiwalu Muzycznym im. Ryśka Riedla.

W styczniu 2014 szeregi zespołu opuścili Joe Gooch i Leo Lyons. Zastąpili ich Colin Hodgkinson na basie i Marcus Bonfanti na Gitarze. Gooch i Lyons kontynuują działalność muzyczną w ramach swojego power-trio Hundred Seventy Split.

DyskografiaEdytuj

Albumy studyjneEdytuj

Albumy koncertoweEdytuj

  • Undead (1968)
  • Recorded Live (1973)
  • Live at the Filmore East (2001)
  • One Night Jammed (2003)
  • Roadworks (2005)

KompilacjeEdytuj

  • Double Deluxe (1970)
  • Ten Years After (1971)
  • Alvin Lee and Company (1972)
  • Goin' Home (1975)
  • Classic Performances (1976)
  • Greatest Hits (1977)
  • Profile (1979)
  • Ten Years After (1980)
  • Timewarps (1983)
  • The Collection (1985)
  • At Their Peak (1987)
  • Universal (1987)
  • Portfolio (1988)
  • The Collection (1991)
  • Essential (1991)
  • Pure Blues (1995)
  • I'm Going Home (1996)
  • Premium Gold Collestion (1998)
  • The Best of (2000)
  • Very Best Ten Years After Album Ever (2001)
  • Ten Years After Anthology (2002)

WideografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj