Otwórz menu główne

92. Tour de France rozpoczął się 2 lipca w belgijskim Liège, a zakończył się 24 lipca 2005 roku w Paryżu. Wyścig składał się z 21 etapów, w tym 8 etapów płaskich, 5 etapów pagórkowatych, 5 etapów górskich i 3 etapów jazdy na czas. Cała trasa liczyła 3592 km. Rywalizację rozpoczęło 189 kolarzy z 21 grup zawodowych.

kolarstwo szosowe Tour de France 2005
2004 2006
Ilustracja
Trasa Tour de France 2005
Data 224 lipca 2005
Etapów 21
Dystans 3592 km
Czas zwycięzcy 86 h 15' 02" (41,654 km/h)
Zgłoszenia 189 kolarzy
Ukończyło wyścig 155 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Brak
Drugie miejsce Włochy Ivan Basso
Trzecie miejsce Brak
Pozostałe klasyfikacje
Górska Dania Michael Rasmussen
Punktowa Norwegia Thor Hushovd
Młodzieżowa Ukraina Jarosław Popowycz
Najaktywniejszych Hiszpania Óscar Pereiro
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa Niemcy T-Mobile Team
Oficjalna strona WWW
Kolarze na trasie do Gérardmer

Spis treści

KlasyfikacjeEdytuj

Klasyfikację generalną wygrał po raz siódmy z rzędu Amerykanin Lance Armstrong, wyprzedzając Włocha Ivana Basso i Niemca Jana Ullricha. Do czasu dyskwalifikacji Amerykanin był pierwszym kolarzem w historii, który siedmiokrotnie wygrywał Wielką Pętlę. Norweg Thor Hushovd wygrał klasyfikację punktową, Duńczyk Michael Rasmussen wygrał klasyfikację górską, a Ukrainiec Jarosław Popowycz był najlepszy w klasyfikacji młodzieżowej. Najaktywniejszym kolarzem został Hiszpan Óscar Pereiro[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była niemiecka drużyna T-Mobile Team. W 2012 roku wynik Ullricha został anulowany.

DopingEdytuj

Przed rozpoczęciem 11. etapu aresztowany został Włoch Dario Frigo po tym, jak policja znalazła erytropoetynę (EPO) w samochodzie jego żony[2]

Trzeci kolarz klasyfikacji generalnej, Jan Ullrich za stosowanie dopingu został w 2012 roku pozbawiony wszystkich wyników z lat 2005-2007[3]. Dziewiąty kolarz klasyfikacji generalnej, Amerykanin Levi Leipheimer został w 2012 roku pozbawiony wszystkich wyników z lat 1999-2006 po tym, jak przyznał się do stosowania dopingu[4]. W tym samym roku dwaj kolejni amerykańscy kolarze: George Hincapie i David Zabriskie także zostali pozbawieni wyników za doping. Hincapie utracił wyniki z lat 2004-2006, a Zabriskie z lat 2003-2006[5].

W 2007 roku do stosowania między innymi (EPO) w latach 1991-2006 przyznał się Niemiec Jörg Jaksche z drużyny Liberty Seguros[6].

W 2012 roku Armstrong został dożywotnio zdyskwalifikowany za stosowanie dopingu przez Amerykańską Agencję Antydopingową. Anulowano także wszystkie jego wyniki począwszy od 1 sierpnia 1998 roku[7]. W 2013 roku Armstrong przyznał się do stosowania między innymi EPO, transfuzji krwi, testosteronu i kortyzonu[8]. Mimo to Ullrich stwierdził, że Amerykaninowi powinno się przywrócić wszystkie wyniki, z uwagi na powszechność stosowania dopingu wśród kolarzy w tamtych czasach[9].

DrużynyEdytuj

EtapyEdytuj

Etap Data Trasa Dystans Zwycięzca
1 2 lipca FromentineNoirmoutier-en-l’Île   ITT 19,0 km   David Zabriskie
2 3 lipca ChallansLes Essarts   181,5 km   Tom Boonen
3 4 lipca La ChâtaigneraieTours   212,5 km   Tom Boonen
4 5 lipca ToursBlois   TTT 67,5 km   Discovery Channel
5 6 lipca ChambordMontargis   183,0 km   Robbie McEwen
6 7 lipca TroyesNancy   199,0 km   Lorenzo Bernucci
7 8 lipca Lunéville  Karlsruhe   228,5 km   Robbie McEwen
8 9 lipca   PforzheimGérardmer   231,5 km   Pieter Weening
9 10 lipca GérardmerMiluza   171,0 km   Michael Rasmussen
11 lipca Dzień przerwy
10 12 lipca GrenobleCourchevel   192,5 km   Alejandro Valverde
11 13 lipca CourchevelBriançon   173,0 km   Aleksandr Winokurow
12 14 lipca BriançonDigne-les-Bains   187,0 km   David Moncoutié
13 15 lipca MiramasMontpellier   173,5 km   Robbie McEwen
14 16 lipca AgdeAx 3 Domaines   220,5 km   Georg Totschnig
15 17 lipca Lézat-sur-LèzeSaint-Lary-Soulan   205,5 km   George Hincapie
18 lipca Dzień przerwy
16 19 lipca MourenxPau   180,5 km   Óscar Pereiro
17 20 lipca PauRevel   239,5 km   Paolo Savoldelli
18 21 lipca AlbiMende   189,0 km   Marcos Serrano
19 22 lipca IssoireLe Puy-en-Velay   153,5 km   Giuseppe Guerini
20 23 lipca Saint-Étienne   ITT 55,5 km   Lance Armstrong
21 24 lipca Corbeil-EssonnesParyż (Champs-Élysées)   144,5 km   Aleksandr Winokurow

Liderzy klasyfikacji po etapachEdytuj

Klasyfikacje końcoweEdytuj

Klasyfikacja generalnaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Lance Armstrong   Discovery Channel 86 h 15' 02"
2.   Ivan Basso CSC +4' 40"
3.   Jan Ullrich T-Mobile +6' 21"
4.   Francisco Mancebo Illes Balears +9' 59"
5.   Aleksandr Winokurow T-Mobile +11' 01"
6.   Levi Leipheimer Gerolsteiner +11' 21"
7.   Michael Rasmussen Rabobank +11' 33"
8.   Cadel Evans Lotto +11' 55"
9.   Floyd Landis Phonak +12' 44"
10.   Óscar Pereiro Phonak +16' 04"

Klasyfikacja punktowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Thor Hushovd   Crédit Agricole 194
2.   Stuart O’Grady Cofidis 182
3.   Robbie McEwen Lotto 178
4.   Aleksandr Winokurow T-Mobile 158
5.   Allan Davis Liberty Seguros 130

Klasyfikacja górskaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Punkty
1.   Michael Rasmussen   Rabobank 185
2.   Óscar Pereiro Phonak 155
3.   Lance Armstrong Discovery Channel 99
4.   Christophe Moreau Crédit Agricole 93
5.   Michael Boogerd Rabobank 90

Klasyfikacja młodzieżowaEdytuj

Pozycja Zawodnik Drużyna Czas
1.   Jarosław Popowycz   Discovery Channel 86 h 34' 04"
2.   Andriej Kaszeczkin FDJeux +9' 02"
3.   Alberto Contador La Boulangère +44' 23"
4.   Maksim Iglinski Quick Step +59' 42"
5.   Jérôme Pineau Euskaltel +1 h 12' 36"

Klasyfikacja drużynowaEdytuj

Pozycja Drużyna Czas
1.   T-Mobile 256 h 10' 29"
2.   Discovery Channel +14' 57"
3.   CSC +25' 15"
4.   Crédit agricole +55' 24"
5.   Illes Balears +1 h 06' 09"

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj