Otwórz menu główne

Tychnowy

wieś w województwie pomorskim

Tychnowy (niem. Tiefenau) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kwidzyńskim, w gminie Kwidzyn przy drodze krajowej nr Tabliczka DK55.svg.

Tychnowy
wieś
Ilustracja
Gotycki kościół w Tychnowach
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat kwidzyński
Gmina Kwidzyn
Wysokość ~50 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) ok. 1000
Strefa numeracyjna 55
Kod pocztowy 82-511
Tablice rejestracyjne GKW
SIMC 0151360
Położenie na mapie gminy wiejskiej Kwidzyn
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Kwidzyn
Tychnowy
Tychnowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Tychnowy
Tychnowy
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Tychnowy
Tychnowy
Położenie na mapie powiatu kwidzyńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kwidzyńskiego
Tychnowy
Tychnowy
Ziemia53°46′49″N 18°57′30″E/53,780278 18,958333

W latach 1945-1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Tychnowy. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa elbląskiego.

We wsi kościół pw. Opatrzności Bożej i św. Jerzego, gotycki, murowany z XIV w., przebudowany na przełomie XVI/XVII w. (powstało wówczas obecne sklepienie gwiaździste i wsporniki z herbami rodów polskich). Wieża kościelna oraz kruchta z 1869. We wnętrzu gotycka granitowa chrzcielnica, zabytkowe malowane drzwi drewniane, chór muzyczny z polichromiami z XVIII w i tegoż wieku ołtarze[1]. Odkryto też gotyckie freski.

Z kart historiiEdytuj

Po drugim pokoju toruńskim (1466 rok) kończącym wojnę trzynastoletnią dobra tychnowskie znalazły się w województwie malborskim Prus Królewskich i były w rękach szlachty polskiej. W roku 1920 roku podczas przegranego przez Polaków plebiscytu na Powiślu miejscowa ludność opowiedziała się w 59,09% za Polską. Mimo opcji propolskiej mieszkańców, wieś pozostała na obszarze Niemiec. W okresie międzywojennym Tychnowy stanowiły silny ośrodek polskości. Działały tu polski bank, czytelnia, biblioteka i niedzielna szkółka polska prowadzona przez ks. Piotra Baranowskiego.

Do 1 grudnia 1916 we wsi znajdował się przystanek kolejowy[2].

BibliografiaEdytuj

  • J. Liguz, 2008: Zabytki architektury w powiecie kwidzyńskim. Wyd. Lokalna Organizacja Turystyczna Liwa.

PrzypisyEdytuj

  1. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 s. 50-51 ​​​ISBN 83-7200-631-8
  2. Świat Kolei nr 12/2016