Ulica Bernardyńska w Krakowie

ulica w Krakowie

Ulica Bernardyńska – ulica w Krakowie. Powstała w 1825 roku, kiedy w efekcie wyburzenia części zespołu klasztornego Bernardynów powstał wąski przesmyk pomiędzy kościołem a Wawelem. Początkowo nazywana Aleją Topolową. Teraźniejsza nazwa funkcjonuje od około 1847 roku.

ulica Bernardyńska
Stare Miasto
Ilustracja
Widok ulicy od Bulwarów Wiślanych w kierunku północno-zachodnim. Po lewej stronie zabudowania Wzgórza Wawelskiego i Baszta Senatorska.
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Plan
Plan przebiegu ulicy
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. św.Idziego, ul. św.Gertrudy, ul. Stradomska
Ikona ulica w lewo L z odchodzacym deptakiem.svg ul. Smocza
Ikona - koniec deptaku w postaci skrzyżowania T z deptakiem.svg Bulwar Czerwieński
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Bernardyńska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Bernardyńska”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Bernardyńska”
Ziemia50°03′11,6″N 19°56′13,0″E/50,053224 19,936939

Niektóre budynkiEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Bernardyńska, ulica. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 54. ISBN 83-01-13325-2.