Otwórz menu główne

Ulica Podgórna w Poznaniu

ulica w Poznaniu

Ulica Podgórna w Poznaniu (niem. Bergstrasse[1], w czasach PRL: Walki Młodych) – ulica, stromo opadająca z zachodu na wschód, łącząca Aleje Marcinkowskiego z placem Wiosny Ludów i dalej biegnąca w kierunku ul. Garbary. Swój przebieg kończy na zakręcie przy ulicy Zielonej, która jest przedłużeniem w kierunku placu Bernardyńskiego i ulicy Garbary. Na całej długości posiada kategorię drogi powiatowej[2].

ulica Podgórna
Centrum, Stare Miasto
Ilustracja
Widok od strony placu Wiosny Ludów
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Długość 300 m
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg Al. K. Marcinkowskiego 0 m
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ↖ ul. Święty Marcin,
← ul. Strzelecka, ul. Szkolna →
220 m
Ikona ulica z lewej deptak.svg ↓ ul. por. Janiny Lewandowskiejul. Wrocławska → 300 m
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Podgórna
ulica Podgórna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Podgórna
ulica Podgórna
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
ulica Podgórna
ulica Podgórna
Ziemia52°24′22,8″N 16°55′48,4″E/52,406322 16,930110

W kwietniu 2019 roku[3] odcinek ulicy Podgórnej od skrzyżowania z ulicą Wrocławską do zakrętu przy ulicy Zielonej został przemianowany na ulicę Janiny Lewandowskiej[4], co spowodowało skrócenie długości z 529 metrów[2] do 300.

ObiektyEdytuj

 
Widok z 1937 (ulica Podgórna po prawej, z tramwajem, a po lewej Święty Marcin)

W najmniejszej, neoklasycystycznej, jednopiętrowej kamieniczce, obecnie Podgórna 6 (wówczas 7) mieszkali lekarz i społecznik Karol Marcinkowski oraz Paul von Hindenburg. Po powrocie z więzienia w 1837 roku wprowadził się do niej pierwszy z nich. Ponieważ udało mu się doprowadzić do zlikwidowania panującej wówczas w mieście epidemii cholery, w dowód uznania uzyskał amnestię. W kamienicy tej mieszkał aż do śmierci w 1846, o czym przypomina tablica pamiątkowa na murze. Paul von Hindenburg, niemiecki dowódca z czasów I wojny światowej, a później prezydent Republiki Weimarskiej, urodził się w tym samym domu już rok później (w 1847). Niemcy w 1916 roku przemianowali ulicę na Hindenburgstrasse (była to jedna z ostatnich pruskich nazw nadanych w Poznaniu[1]), a w tym budynku postanowili urządzić Hindenburgmuseum, jednak nie udało im się zrealizować tego pomysłu, gdyż od 1900 roku kamienica znajdowała się w rękach polskich. Tablica upamiętniająca Hindenburga wisiała na tym budynku jedynie w latach 1939-1945 (odsłonił ją dowódca wojsk niemieckich na Poznań)[5].

W sąsiedniej kamienicy (nr 4, wówczas nr 5), a dokładniej w jej oficynie miał swoją drukarnię Józef Ignacy Kraszewski, zaś w samym domu mieszkała siostra Jana Henryka Dąbrowskiego.[potrzebny przypis]

4 marca 1945, po wiecu Związku Walki Młodych, który odbył się w Auli UAM, młodzież spontanicznie przemianowała nazwę ulicy Święty Marcin na Walki Młodych, co nie spotkało się z przychylnością mieszkańców miasta. 8 sierpnia 1945 ukazał się w Głosie Wielkopolskim artykuł w obronie tradycyjnego miana. W odpowiedzi Zarząd Wojewódzki ZWM, uznał racje krytyków i zaproponował przeniesienie nazwy Walki Młodych na nieodległą ulicę Podgórną, do czego ostatecznie doszło[1].

Pod numerem 8 zainaugurowano w dniu 17 kwietnia 1945 poznański Teatr Marionetek. Zorganizowała go Halina Lubicz, a sezon rozpoczęła przedstawieniem Śpiewaka leśnego Henryka Żuchowskiego. Potem teatr został przeniesiony na Święty Marcin[6].

Organizacja ruchuEdytuj

Ulica jest przejezdna dla samochodów jedynie na odcinku od Alei Karola Marcinkowskiego do wjazdu na teren parkingu podziemnego zlokalizowanego w sąsiedztwie placu Wiosny Ludów. Dalszy odcinek w kierunku ul. Garbary jest przejezdny tylko dla pojazdów MPK Poznań.

Od placu Wiosny Ludów do Alei Karola Marcinkowskiego wyznaczono ruch jednokierunkowy, w stronę Alei – nie dotyczy to tramwajów.

KomunikacjaEdytuj

Na całej długości ulicy znajduje się dwutorowa trasa tramwajowa. Ulicą kursują linie tramwajowe na zlecenie ZTM Poznań:

2 DębiecOgrody (na odc. pl. Wiosny Ludów – al. Marcinkowskiego)
5 GórczynStomil
9 Dębiec ↔ Piątkowska (na odc. pl. Wiosny Ludów – al. Marcinkowskiego)
13 JunikowoStarołęka
16 Franowoos. Sobieskiego
201 os. Sobieskiego ↔ Franowo (nie kursuje w nocy z poniedziałku na wtorek)

GaleriaEdytuj

Widok od strony Al. Karola Marcinkowskiego, pierzeja południowa
Kamienica pod numerem 6

ObiektyEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Antoni Gąsiorowski, Nazwy poznańskich ulic. Przemiany i trwanie: wieki XIV-XX, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3-4/1984, s.32,46-47, ISSN 0137-3552
  2. a b Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu: Spis dróg publicznych w administracji - stan na styczeń 2019 (pol.). zdm.poznan.pl. [dostęp 2019-05-08].
  3. Uchwała Nr IX/121/VIII/2019 Rady Miasta Poznania z dnia 02-04-2019 w sprawie zmiany nazwy części ulicy Podgórnej na por. Janiny Lewandowskiej (pol.). Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Poznania. [dostęp 2019-05-08].
  4. Adam Michalkiewicz: W Poznaniu będzie jednak ulica Janiny Lewandowskiej (pol.). Radio Poznań, 2019-02-22. [dostęp 2019-03-12].
  5. db, Obywatel Hindenburg, w: Poznań. Informator Samorządowy Metropolii Poznań, czerwiec 2013, s.9
  6. Tadeusz Kraszewski, W kręgu ludzi pióra, w: red. Tadeusz Świtała, Trud pierwszych dni. Poznań 1945. Wspomnienia Poznaniaków, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań, 1970, s.144, ​ISBN 83-232-0322-9
  7. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu: Mapa sieci połączeń ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2019-05-05. [dostęp 2019-05-08].
  8. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu: Mapa sieci połączeń nocnych ZTM Poznań (pol. • ang.). ztm.poznan.pl, 2019-05-06. [dostęp 2019-05-08].

BibliografiaEdytuj

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8