Urszula Sipińska

polska piosenkarka

Urszula Aleksandra Sipińska-Konrad[a] (ur. 19 września 1947 w Poznaniu) – polska piosenkarka, kompozytorka, pianistka oraz architektka wnętrz.

Urszula Sipińska
Ilustracja
Imię i nazwisko Urszula Aleksandra Sipińska-Konrad[a]
Data i miejsce urodzenia 19 września 1947
Poznań
Gatunki pop, country
Zawód piosenkarka, kompozytorka, pianistka
Aktywność 1965–1992
Wydawnictwo Pronit, Wifon, Polskie Nagrania „Muza”

Karierę muzyczną rozpoczęła w latach 60. Występowała na estradach całego świata, zdobywała liczne nagrody w kraju i za granicą[1]. Do jej największych przebojów należą utwory: „Mam cudownych rodziców”, „To był świat w zupełnie starym stylu”, „Szalala, zabawa trwa”, „Chcę wyjechać na wieś”, „Komu weselne dzieci”, „Zapomniałam” i „Są takie dni w tygodniu”.

ŻyciorysEdytuj

Jest córką Franciszka Sipińskiego[2]. Wychowywała się na poznańskiej Wildzie razem ze starszą siostrą Elżbietą i młodszym bratem Stanisławem[3][4]. Ukończyła klasę fortepianu w Wielkopolskim Studium Muzycznym[5], a w 1972 została absolwentką Wydziału Architektury Wnętrz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu[6] – uzyskała dyplom magistra sztuk pięknych z wynikiem bardzo dobrym[7]. W czasie studiów współpracowała ze Studenckim Teatrem „Nurt” w Poznaniu[8].

Zadebiutowała w 1965 na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie. W 1967 na 5. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu wykonała utwór „Zapomniałam”[9], którego była współkompozytorką. Piosenka stała się wielkim przebojem[10]. W 1968 za wykonanie piosenki „Po ten kwiat czerwony” zdobyła pierwszą nagrodę podczas festiwalu sopockiego, a dwa lata później została uhonorowana na festiwalach zagranicznych w Szwajcarii i na Teneryfie. Jej pierwsza płyta długogrająca, zatytułowana Urszula Sipińska, została wydana w 1971 nakładem wydawnictwa Pronit. Rok później dzięki piosence „Bright Days Will Come” zdobyła główną nagrodę na festiwalu w Meksyku, a w kraju popularnością cieszył się utwór „Jaka jesteś Mario”, nagrodzony na 10. KFPP w Opolu, na którym wylansowała także przebój „To był świat w zupełnie starym stylu”[7]. Wszystkie trzy piosenki umieściła na swoim drugim albumie pt. Bright Days Will Come, wydanym w 1973. W tym samym roku wystąpiła w programie telewizyjnym Nareszcie razem z Marylą Rodowicz, która określana była w mediach jako jej główna rywalka muzyczna[11].

W kolejnych latach występowała m.in. w Tokio i NRD. W 1975 wydała album pt. Zabaw się w mój świat, który promowała przebojem „Komu weselne dzieci” ze słowami Agnieszki Osieckiej. W tym czasie zdobyła drugą nagrodę w Palma de Mallorca za utwór „Wołaniem wołam cię”, a także nagrodę publiczności na kolejnym festiwalu w Opolu. Wystąpiła na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[12]. W tym czasie wylansowała piosenki „Chłopak z drewna” i „Za wolno płynie czas”. W 1980 wydała album pt. Są takie dni w tygodniu/Kolorowy film, na który złożyły się dwa różne programy na oddzielnych stronach krążka. Rok później wydała płytę W podróży, utrzymaną w stylu country, z przebojami „Są takie dni w tygodniu” i "Pamiętam nas" znanymi już z poprzedniej płyty oraz nowymi, m.in. „Chcę wyjechać na wieś”.

W 1982, podczas pobytu w Niemczech, uległa wypadkowi samochodowemu, który niemal zakończył się jej kalectwem[4]. Wskutek tego, postanowiła wziąć dłuższą przerwę w karierze. W 1986 wydała, tylko na kasecie magnetofonowej, album zatytułowany po prostu Urszula Sipińska z 10 premierowymi utworami, z których dwa trafiły również na jej kolejny album ("Mam tylko ciebie" i "Szalala zabawa trwa"). W 1988 powróciła nagraniem „Mam cudownych rodziców”, które stało się jej największym przebojem. Z tą piosenką wystąpiła na 25. KFPP w Opolu. Wydała album Nie zapomniałam..., na którym umieściła m.in. przebój „Gdzie ten świat 60-tych lat”.

Z początkiem lat 90. pożegnała się z estradą, zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami o zakończeniu kariery po skończeniu 40. roku życia[13]. Do rezygnacji z dalszej pracy piosenkarskiej przyczyniło się także pojawienie się nowych trendów w show-biznesie w okolicznościach transformacji ustrojowej w latach 90., które dotknęły także branżę artystyczną w Polsce[7][14]. W 1992 wydała jedynie bożonarodzeniową płytę Białe święta.

Po zakończeniu kariery estradowej powróciła do swojego wyuczonego zawodu architekta wnętrz i otworzyła w Poznaniu własne studia – najpierw studio projektowe „U.S. Style” w Poznaniu[15], a następnie – Studio Wyposażenia Wnętrz[6]. Zaprojektowała m.in. wnętrze Collegium Polonicum w Słubicach, Centrum Prasowego Międzynarodowych Targów Poznańskich, a także licznych banków, supermarketów i hoteli[16][17]. W 2005 wydała książkę autobiograficzną pt. Hodowcy lalek, w której opisała historię swojej kariery w czasach PRL-u. W ramach promocji książki powróciła do telewizji, goszcząc w programie Wideoteka dorosłego człowieka[18].

W 2010 wydała drugą książkę autobiograficzną pt. Gdybym była aniołem. Historie prawdziwe, dziwne, śmieszne. Została członkiem honorowego komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed przyspieszonymi wyborami prezydenckimi[19] oraz przed wyborami prezydenckimi w Polsce w 2015[20].

Życie prywatneEdytuj

Zamężna z muzykiem i kompozytorem Jerzym Konradem, współzałożycielem zespołu „Ergo Band”[8]. Jest bezdzietna[21].

DyskografiaEdytuj

Albumy studyjneEdytuj

KompilacjeEdytuj

  • 1995: Zapomniałam...? The Best of Urszula Sipińska
  • 1997: Antologia vol. 1
  • 1997: Antologia vol. 2
  • 1997: Antologia vol. 3 - Ballady
  • 1999: Są takie dni w tygodniu - Złota kolekcja
  • 2000: Przystanek mojej młodości
  • 2003: Wołaniem wołam cię - Perły
  • 2006: Nie zapomniałam... Platynowa kolekcja
  • 2016: Najcichsza pani

SingleEdytuj

  • 1971: Razem z moim psem/Po prostu noc
  • 1971: Nim zakwitnie tysiąc róż/Pojedziemy do Krakowa
  • 1972: Urodzajny rok/Wiem, że w okienku
  • 1972: Najlepiej wiosną
  • 1973: Bright Days Will Come/The Memory
  • 1974: Moja mama grała mi/Fortepian w rzece
  • 1974: So weh'/Hab mich doch lieb
  • 1975: Komu weselne dzieci/Zabaw się w mój świat
  • 1979: Limit czasu, czyli czy nas jeszcze pamiętasz/Wypożyczalnia snów
  • 1979: Pamiętam nas/Płynąć
  • 1980: Trochę żal szalonych lat/Tamten walc
  • 1981: Chcę wyjechać na wieś/Najcichsza pani

Notowane utworyEdytuj

Rok Tytuł NS
[22]
TLP
[23]
PR I
[24]
1973 "Rafael" 2
"To był świat w zupełnie starym stylu" 7
1974 "Komu weselne dzieci" 2
1976 "Chłopak z drewna" 10
"Świat moich kilku lat" 4
1978 "Płynąć" 4
1980 "Są takie dni w tygodniu" 5
"Znowu dziś jestem w podróży" 10
1983 "Buty lilaróż" 8
1985 "Moje, twoje, moje" 6
"Program 85" 4
1986 "Szalala, zabawa trwa" 4 9
"Mam tylko ciebie" 1
1987 "Nie mów mi, że kochasz" 7
"Gdzie ten świat 60-tych lat" 10
1988 "Miękko i czule" 5
"Znowu Arka Noego" 10
"Mam cudownych rodziców" 4
"Nie zapomniałam" 7
1989 "Za krótkie życie" 5
"Przystanek mojej młodości" 4

UwagiEdytuj

  1. a b Na stronie internetowej ZAiKS (online.zaiks.org.pl) w wyszukiwarce utworów U. Sipińskiej.

PrzypisyEdytuj

  1. Sipińska, Urszula, Biblioteka Polskiej Piosenki [dostęp 2011-06-16] (pol.).
  2. Sipińska 2010 ↓, s. 15.
  3. Sipińska 2010 ↓, s. 30.
  4. a b Urszula Sipińska, usipinska.blogspot.com [dostęp 2011-06-10] (pol.).
  5. Sipińska 2010 ↓, s. 157.
  6. a b Sipińska 2010 ↓, s. 219
  7. a b c Sylwia Gawłowska: Festiwalowe podium. Krajowy Festiwal Polskiej Piosenki w Opolu 1963–2017 we wspomnieniach artystów. 2018, s. 25–26. ISBN 978-83-938344-7-1.
  8. a b Sipińska 2010 ↓, s. 155
  9. Sipińska 2010 ↓, s. 16.
  10. Urszula Sipińska: „To były kompletnie pokręcone czasy”, Polskie Radio, 22 września 2010 [dostęp 2011-06-16] (pol.).
  11. Sipińska 2010 ↓, s. 36–37.
  12. XI Festiwal Piosenki Radzieckiej, Zielona Góra, 11-14 czerwca 1975, b.n.s.
  13. Megagwiazda: Urszula Sipińska, TVN, 27 lutego 2011 [zarchiwizowane z adresu 2012-04-02] (pol.).
  14. TVP, Gwiazdozbiór TVP Rozrywka, 31 grudnia 2017.
  15. Sipińska 2010 ↓, s. 48.
  16. Małgorzata Szafarz, Urszula Sipińska, śpiewający architekt, Money.pl, 16 października 2006 [dostęp 2011-06-16] (pol.).
  17. Sipińska 2010 ↓, s. 39, 166.
  18. Sipińska 2010 ↓, s. 40–41.
  19. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego, onet.pl, 16 maja 2010 [dostęp 2014-04-26] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-05].
  20. Barbara Sowa, Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego, a kto z niego wypadł? Cała Lista, Dziennik.pl, 16 marca 2015 [dostęp 2015-03-21].
  21. Co dziś robi Urszula Sipińska? Jej obecna profesja nie ma nic wspólnego z muzyką..., viva.pl, 19 września 2020 [dostęp 2021-09-05].
  22. Lista Przebojów "Non Stopu". www.forum.lp3.pl. [dostęp 2014-08-27].
  23. Telewizyjna Lista Przebojów. www.forum.lp3.pl. [dostęp 2014-08-27].
  24. Radiowa Lista Przebojów Programu I. www.forum.lp3.pl. [dostęp 2014-08-27].

BibliografiaEdytuj

  • Urszula Sipińska: Gdybym była aniołem. Jan Grzegorczyk (red.). Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2010. ISBN 978-83-7506-592-3.

Linki zewnętrzneEdytuj