Otwórz menu główne

Veljo Tormis

estoński kompozytor

Veljo Tormis (ur. 7 sierpnia 1930 w Kuusalu, zm. 21 stycznia 2017 w Tallinnie)[1][2]estoński kompozytor i organista.

Veljo Tormis
Ilustracja
Veljo Tormis (2004)
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1930
Kuusalu
Pochodzenie estońskie
Data i miejsce śmierci 21 stycznia 2017
Tallinn
Instrumenty organy
Gatunki muzyka poważna, neoklasycyzm, modernizm
Zawód kompozytor i organista
Odznaczenia
Order Herbu Państwowego I Klasy (Estonia) Order Przyjaźni Narodów Nagroda Państwowa ZSRR
Strona internetowa


Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Uczył się gry na organach u Augusta Topmana, początkowo prywatnie (1942–1943), a po wstąpieniu do Konserwatorium w Tallinnie, w jego klasie gry organowej (1943–1944). Po reorganizacji konserwatorium kontynuował naukę u Salmego Krulla (1944–1947). Następnie, wciąż pozostając na tej samej uczelni, studiował grę organową u Edgara Arro i dyrygenturę chóralną (1949–1950) oraz kompozycję pod kierunkiem Villema Kappa (1950–1951)[2][3].

W 1951 wyjechał do Moskwy, gdzie studiował kompozycję w Konserwatorium Moskiewskim u Wissariona Szebalina, uzyskując dyplom w 1956. Jego pracą dyplomową była epicka kantata Kalevipoeg[2][3].

W latach 1955–1962 był nauczycielem w tallińskich szkołach muzycznych. W latach 1955–1974 pełnił funkcję konsultanta Estońskiego Związku Kompozytorów, a od 1974 do 1989 wiceprezesa Związku. Od 1969 był niezależnym kompozytorem[2][3].

TwórczośćEdytuj

W opinii Estończyków Tormis pretenduje do miana jednego z najważniejszych estońskich kompozytorów XX wieku[3]. Wypracował oryginalny minimalistyczny styl wywodzący się z estońskiej pieśni ludowej, zwłaszcza epickich run, stanowiących podwalinę kompozycji[1][2]. Na przykład w utworze Laevamäng fragmenty materiału muzycznego, przypominającego motywy, powtarzają się nieustannie wbrew wolno rozwijającej się harmonii, a temat wyjściowy zatraca wszystkie elementy nieistotne muzycznie lub dekoracyjne[4].

W swojej technice kompozytorskiej stosował linearną polifonię i heterofonię, harmonikę modalną i sonorystyczną oraz inne neoklasycystyczne i modernistyczne środki wyrazu[2].

Pisał głównie utwory chóralne i pieśni solowe oraz utwory instrumentalne, sceniczne i muzykę dla dzieci[1].

Ważniejsze odznaczenia i nagrodyEdytuj

(na podstawie materiału źródłowego[2])

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Daitz 2004 ↓.
  2. a b c d e f g Veljo Tormis (ang. • est.). W: Estonian Music Information Centre [on-line]. [dostęp 2018-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-13)].
  3. a b c d   Mimi S. Daitz: Tormis, Veljo (ang.). W: Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-04-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-13)]. via Oxford University Press.
  4. Lawrence 2015 ↓.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj