Via Flaminia

starożytna droga rzymska prowadząca z Rzymu do Ariminum

Via Flaminia (pol. Droga Flamińska[1][2][3][4][5], pol. Gościniec Flamiński[6]) – droga rzymska prowadząca z Rzymu do Ariminum (dzisiejsze Rimini).

Drogi rzymskie w Italii – na fioletowo zaznaczona Via Flaminia

Via Flaminia była najważniejszą drogą prowadzącą z Rzymu na północ. Została zbudowana przez cenzora z roku 220 p.n.e. Gajusza Flaminiusza (konsula z 217).

Do początków XXI wieku zachowały się nieliczne pozostałości:

  • w okolicach Fossombrone (w starożytności Forum Semproni) fragmenty bruku długości kilkuset metrów
  • w wąwozie Forli tunel Wespazjana (o długości 60 m) zbudowany w roku 76 i użytkowany nieprzerwanie od tego czasu.
  • fragmenty mostów w okolicach San Vicenzo, Cagli oraz przez rzekę Nera w okolicach miejscowości Narni (tutaj pozostałości jednego z najdłuższych (160 m) mostów zbudowanych w starożytności)

Zobacz też edytuj

Przypisy edytuj

  1. Eliza Orzeszkowa: Mirtala. Warszawa: S. Lewental, 1886, s. 90.
  2. Teodor Jeske-Choiński: Ostatni Rzymianie. T. 2. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1897, s. 245.
  3. Teodor Jeske-Choiński: Gasnące słońce. Warszawa: Biblioteka Dzieł Wyborowych, 1905, s. 109.
  4. Piotr Skarga, Prokop Leszczyński, Otto Bitschnau: Żywot świętego Walentego, Męczennika (Żywoty Świętych Pańskich na wszystkie dnie roku). Mikołów • Warszawa: Karol Miarka, 1910, s. 146.
  5. Józef Ignacy Kraszewski: Rzym za Nerona. Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Szkoły Ludowej, 1925, s. 10.
  6. Maciej Kazimierz Sarbiewski, Ludwik Kondratowicz (tłum.): Podróż do Rzymu w roku 1622 (Poezye Ludwika Kondratowicza tom V i VI). Mikołów • Warszawa: Karol Miarka, 1908, s. 285.

Bibliografia edytuj

  • Lionel Casson, Podróże w starożytnym świecie, Tadeusz Kotula (red.), Agnieszka Flasińska (tłum.), Maria Radlińska-Kardaś (tłum.), Wrocław [etc.]: Ossolineum, 1981, ISBN 83-04-00543-3, OCLC 749494903.
  • Praca zbiorowa, 2006, Wielka Historia Świata, t.10, Polskie Media Amer.Com, ss. 275, ISBN 83-7425-365-7