Władysław Dorohostajski

szlachcic polski, działącz kalwiński, cześnik wielki litewski

Władysław Monwid Dorohostajski herbu Leliwa (ur. w 1614 roku – zm. w maju 1638 roku[1]) – cześnik wielki litewski i marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1636 roku, poseł na sejm w 1634 roku, starosta żyżmorski.

Władysław Monwid Dorohostajski
Herb
Herb Leliwa
Rodzina Dorohostajscy herbu Leliwa
Data urodzenia 1614
Data śmierci 1638
Ojciec Krzysztof Dorohostajski
Matka Zofia z Radziwiłłów
Żona

Elżbieta z Samson-Podbereskich, c. Jerzego

Dzieci

Zofia, ż. Tomasza Sapiehy

Syn Krzysztofa Dorohostajskiego i jego drugiej żony Zofii z Radziwiłłów (1577-1614). Matka zmarła dzień po jego urodzeniu, ojciec – gdy miał rok. Był wychowywany na dworze Leszczyńskich w Lesznie w Wielkopolsce.

Podobnie jak ojciec i matka gorliwy wyznawca kalwinizmu. Starannie wykształcony w kalwińskich szkołach we Włodawie i Lesznie, a potem na uniwersytetach w Lejdzie i Franeker, większej kariery nie zrobił, prawdopodobnie nie tylko ze względu na swoje wyznanie, ale także brak większego zainteresowania polityką. Był natomiast rzeczywiście pobożny, w 1631 wydał ordynację dla kościołów swych majętności, a w testamencie zadbał o zbory na Litwie i Wołyniu.

Żonaty z Elżbietą z Samson-Podbereskich, miał córkę Zofię (1635-1653), od 1649 żonę Tomasza Sapiehy, jego jedyną dziedziczkę. Wdowa wyszła powtórnie za mąż i ok. 1650 przeszła na katolicyzm. Córka Zofia, wychowywana przez Radziwiłłów birżańskich, po wyjściu za mąż również przeszła na katolicyzm, ale nie zamknęła zborów w swoich posiadłościach na Litwie, które funkcjonowały do "potopu szwedzkiego". Zbory na Wołyniu (Dorohostaje, Pietuchów), niechronione przez prawo, upadły zapewne wraz z konwersją Zofii Dorohostajskiej.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Artur Walden, Marszałkowie świeccy Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w latach 1633-1648, w: Czasopismo Prawno-Historyczne, Tom LXV — 2013 — Zeszyt 1, s. 167.