Władysław Potocki
Władysław Jan Potocki przydomek „Spud” (ur. 6 czerwca 1919 w Krakowie, zm. 23 grudnia 1996 w Columbus, Ohio, USA) – kapitan pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych.
4 3/4 zwycięstwa | |
kapitan Squadron Leader | |
Data i miejsce urodzenia |
6 czerwca 1919 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
23 grudnia 1996 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Stanowiska |
dowódca dywizjonu |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca |
pilot doświadczalny |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujW 1938 ukończył Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Piotrkowie. Został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, której nie skończył przed wojną (niedoszła XIV promocja)[1]. We wrześniu 1939 ewakuował się przez Rumunię i Francję do Anglii, gdzie dotarł w lutym 1940 roku i otrzymał numer służbowy RAF P-1856[2].
Przeszedł przeszkoleniu w 58 OTU w Grangemouth i w grudniu 1941 został przydzielony do 306 dywizjonu myśliwskiego[3]. 1 maja 1942 został mianowany podporucznikiem. 8 grudnia 1942 został skierowany na odpoczynek od latania operacyjnego i latał w charakterze pilota doświadczalnego w ośrodku badawczym Aircraft and Armament Experimental Establishment - AAEE. Do latania operacyjnego powrócił w 14 stycznia 1943 roku[4]. W lutym 1943 r. ukończył kurs oficerski w Cosford[5]. 23 lutego 1944 roku został oddelegowany na staż do 122 Airfield RAF, gdzie odbył przeszkolenie w pilotowaniu samolotów Mustang Mk. III w warunkach operacyjnych. Na początku marca powrócił do dywizjonu 306[6]. W kwietniu objął stanowisko dowódcy eskadry A dywizjonu 306[7].
Od początku inwazji w Normandii brał udział w lotach bojowych na osłonę przyczółka. 23 czerwca został zestrzelony ale udało mu się wylądować na terenach zajętych przez oddziały alianckie i jeszcze tego samego dnia powrócił do macierzystej jednostki[8]. W sierpniu ukończył trzecią turę lotów bojowych i odszedł na odpoczynek operacyjny[9].
1 sierpnia 1944 roku został przydzielony do dowództwa 2 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego[10]. Od 6 kwietnia 1945 do 15 lutego 1946 był dowódcą 315 dywizjonu myśliwskiego[11]. W 1948 został przyjęty do służby w Królewskich Siłach Powietrznych jako pilot testowy. W grudniu 1951 roku ukończył kurs pilotów doświadczalnych w Empire Test Pilots School - ETPS w Boscombe Down z drugą lokatą[12]. Od 1951 roku pracował w Royal Aircraft Establishment - RAE, wykonywał też loty na rzecz Gloster Aircraft Company[13]. Od 1958 roku brał udział w Kanadzie w projekcie CF-105 Arrow, jako szef Zespołu Pilotów Doświadczalnych Avro Canada[14]. W 1959 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, pracował jako pilot doświadczalny w North American Rockwell i przy programie Apollo[12]. W wypadku stracił oko i nie mógł już latać. Prowadził z żoną biznes hotelarski. Zmarł w 1996 roku.
Zwycięstwa powietrzne
edytujNa liście Bajana zajmuje 45. pozycję z wynikiem 4 i 3/4 zestrzeleń pewnych i 1 uszkodzeniem.
Zestrzelenia pewne:
- 1/4 He 111 – 18 maja 1944 (pilotował Mustanga III)
- 2 Bf 109 – 7 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III, UZ-D nr FZ196)
- 1/2 Fw 190 – 17 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III)
- 2 Bf 109 – 23 czerwca 1944 (pilotował Mustanga III, UZ-H nr FB168)
Uszkodzenia:
- Fw 190 – 24 października 1943 (pilotował Spitfire V, UZ-[?] nr AB212)
Ordery i odznaczenia
edytuj- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
- Krzyż Walecznych – trzykrotnie
- Medal Lotniczy – czterokrotnie
- brytyjskie Distinguished Flying Cross
Przypisy
edytuj- ↑ Pawlak 2009 ↓, s. 277.
- ↑ Krzystek 2012 ↓, s. 466.
- ↑ Matusiak 2003 ↓, s. 23.
- ↑ Jędrzejewski 2014 ↓, s. 31.
- ↑ Jędrzejewski 2014 ↓, s. 523.
- ↑ Matusiak 2003 ↓, s. 44.
- ↑ Matusiak 2003 ↓, s. 45.
- ↑ Matusiak 2003 ↓, s. 48-49.
- ↑ Matusiak 2003 ↓, s. 50.
- ↑ Matusiak 2003 ↓, s. 65.
- ↑ Król 1990 ↓, s. 241.
- ↑ a b Jędrzejewski 2014 ↓, s. 524.
- ↑ Jędrzejewski 2014 ↓, s. 33.
- ↑ Jędrzejewski 2014 ↓, s. 34.
Bibliografia
edytuj- Jerzy Jędrzejewski: Polscy piloci doświadczalni. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe Instytutu Lotnictwa, 2014. ISBN 978-83-63539-05-4. OCLC 883576680.
- Wacław Król: Polskie dywizjony lotnicze w Wielkiej Brytanii 1940-1945. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1990. ISBN 83-11-07695-2. OCLC 834110269.
- Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
- Wojtek Matusiak: 306 Dywizjon Myśliwski Toruński. Warszawa: Bellona, 2003. ISBN 83-11-09714-3. OCLC 830534634.
- Jerzy Pawlak: Absolwenci Szkoły Orląt: 1925-1939. Warszawa: Retro-Art, 2009. ISBN 83-87992-22-4. OCLC 69472829.
- zwycięstwa dywizjonu 306. s. 1. [dostęp 2012-06-22]. (pol.).