Wacław Günther

Wacław Zygmunt Günther (ur. 5 lipca 1884 w Siedlcach, zm. 9 lipca 1953 na terenie Szwajcarii Kaszubskiej) – polski elektrotechnik, wykładowca Szkoła Politechnicznej we Lwowie, profesor Politechnik Śląskiej i Wrocławskiej, dziekan Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej.

Wacław Zygmunt Günther
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1884
Siedlce
Data i miejsce śmierci 9 lipca 1953
Szwajcaria Kaszubska
Profesor
Specjalność: elektrotechnika
Alma Mater Szkoła Politechniczna we Lwowie (inż. mechanik)
Instytut Montefiore w Liège (inż. elektryk)
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Śląska
Uczelnia Politechnika Wrocławska
Dziekan
Wydział Elektryczny Politechniki Śl.
Okres spraw. 1945–1946
Poprzednik Kazimierz Idaszewski
Następca Stanisław Fryze
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 5 lipca 1884 w Siedlcach. Szkołę średnią ukończył w Jałcie na Krymie, gdzie w 1905 ukończył ze złotym medalem gimnazjum klasyczne. Następnie studiował na Wydziale Budowy Maszyn Szkoły Politechnicznej we Lwowie, gdzie uzyskał dyplom inżyniera mechanika. Kolejne studia podjął w Instytucie Elektrotechnicznym Montefiore w Liège, uzyskując w 1912 dyplom inżyniera elektryka[1]. Odbył praktykę przemysłową w firmie Brown-Boveri w Baden koło Zurychu. Następnie podjął pracę na stanowisku asystenta w Katedrze Elektrotechniki Ogólnej Szkoły Politechnicznej we Lwowie, awansując szybko na stanowisko adiunkta. W 1917 rozpoczął prowadzenie wykładów z teorii maszyn elektrycznych na Politechnice Warszawskiej[2]. Jednak już w 1918 wstąpił do wojska, przenosząc się do Instytutu Wojskowo–Technicznego[3]. Obowiązki wojskowe łączył z funkcją adiunkta w Katedrze Miernictwa Elektrycznego na Politechnice Warszawskiej. W 1929 odszedł z wojska do pracy w przemyśle. Pracował w Polskich Zakładach Brown-Boveri w Warszawie, w „Towarzystwie Kabli Dalekosiężnych”, a od 1936 jako dyrektor Biura Elektryfikacji w Ministerstwie Przemysłu i Handlu. Podczas wojny pracował w Związku Elektrowni Polskich. W czasie powstania warszawskiego utracił cały swój majątek oraz niepublikowane prace. Na krótko przeniósł się do Krakowa, gdzie podjął współpracę z mającą tam tymczasową siedzibę Politechniką Śląską. W 1945 przeniósł się do Gliwic. Objął obowiązki dziekana Wydziału Elektrycznego, jednak już po roku przeniósł się na Politechnikę Wrocławską[3]. Objął tam Katedrę Elektrotechniki Ogólnej, a jednocześnie prowadził wykłady na Politechnice Śląskiej. Zmarł nagle, podczas wakacji na terenie Szwajcarii Kaszubskiej. Pochowany na cmentarzu w Kościerzynie[2].

Dorobek naukowyEdytuj

Opublikował w 1917 we Lwowie pracę pt. Motor elektryczny, jego znaczenie i zastosowanie. Był autorem skryptu pt. Rachunek symboliczny w elektrotechnice (1951). Publikował w Przeglądzie Elektrotechnicznym oraz Przeglądzie Teletechnicznym. Wiele jego prac zaginęło w Powstaniu Warszawskim, między innymi skrypt pt. Zastosowanie rachunku wektorowego i symbolicznego do elektrotechniki.

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Zbigniew Pohl: Wacław Zygmunt Günther (pol.). Wydział Elektryczny Politechniki Wrocławskiej. [dostęp 2015-01-16].
  2. a b Jerzy Kubiatowski, Stefan Sokolnicki: GÜNTHER Wacław (1884 – 1953) (pol.). SEP Wrocław Koło nr 43. [dostęp 2015-01-16].
  3. a b Poczet Dziekanów (pol.). Wydział Elektryczny Politechniki Śląskiej. [dostęp 2015-01-16].
  4. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 24.