Wanda Szczepańska (aktorka)

polska aktorka

Wanda Gabriela Szczepańska (ur. 10 marca 1895 w Warszawie, zm. 5 listopada 1970 w Warszawie) – polska aktorka.

Wanda Gabriela Szczepańska
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1895
Warszawa
Data i miejsce śmierci 5 listopada 1970
Warszawa
Zawód aktorka
Lata aktywności 1913-1964

Była córką Józefa Szczepańskiego i Klementyny z Wardeckich. Szkołę średnia ukończyła w Warszawie a następnie uczęszczała w latach 1911–1913 do Szkoły Aplikacyjnej.

Według własnych opowieści debiutowała w 1913 w Teatrze Polskim w Warszawie lecz brak jest źródeł, które to potwierdzają. W sezonie 1913/14 występowała w Teatrze Komedii w Płocku. Następnie występowała w teatrach objazdowych na terenie Imperium Rosyjskiego. Po wybuchu I wojny światowej była m. in. pielęgniarką na froncie. Po powrocie do Polski występowała w Teatrze Praskim w Warszawie (1919–1921), Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Warszawie (1921–1923), Teatrze Popularnym w Łodzi, Placówce Żywego Słowa najpierw jako zespół objazdowy a następnie w Warszawie (1927–1929), Teatrze Jaskółka w Warszawie (1929–1931), Teatrze Polskim w Gdynia (1932), Teatrze im. Stefana Żeromskiego w Warszawie, Teatrze Kameralnym (1934) i Teatrze Ateneum w Warszawie (1934–1935), w Teatrze Miejskim w Kaliszu (1936–1938) i Teatrze Miejskim w Wilnie (1938–1939). Po wybuchu ii wojny światowej grała dalej w Wilnie w Polskim Teatrze Dramatycznym aż do wejścia do miasta wojsk niemieckich w 1941[1][2]. Bezpośrednio potem zagrała epizod bileterki w antypolskim filmie propagandowym Heimkehr.

Przedostała się do Warszawy gdzie pracowała w kuchni koleżeńskiej Związku Artystów Scen Polskich[1].

Po zakończeniu wojny Wanda Szczepańska wyjechała do Krakowa, gdzie zgłosiła się do pracy w Starym Teatrze. Po powrocie do Warszawy występowała w zespole Miejskich Teatrów Dramatycznych od 1945. W listopadzie 1948 stanęła przed sądem oskarżona o kolaborację z okupantem niemieckim. Za udział w filmie Heimkehr (oprócz epizodu aktorskiego dodatkowo pomagała w produkcji, organizując wyjazdy polskich aktorów i statystów do studia w Wiedniu) została skazana na 12 lat więzienia[3]. Jednak od 1949 występowała w Teatrze Powszechnym aż do przejścia na emeryturę 1 kwietnia 1964[1][2].

Była dwukrotnie zamężna: najpierw od 15 sierpnia 1914 z Witoldem Rossowieckim, następnie z aktorem i reżyserem Edwardem Domańskim[1].

Ostatnie lata życia spędziła w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie. Pochowana na Cmentarzu Wolskim w Warszawie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Wanda Szczepańska-Rossowiecka. Encyklopedia Teatru Polskiego. [dostęp 2019-07-28].
  2. a b Wanda Szczepańska w bazie filmpolski.pl
  3. Stanisław Milewski: Sądowe rozliczenia okupacyjnych kolaborantów (cz. 2). W: „Palestra. Pismo Adwokatury Polskiej” nr 9-10 2008.