Otwórz menu główne

Wasyl II Ślepy, ros. Василий II Васильевич Тёмный, Wasilij II Wasilijewicz Tiomnyj (ur. 10 marca 1415 w Moskwie, zm. 27 marca 1462 tamże) – wielki książę moskiewski w latach 14251462 (z kilkoma przerwami) z dynastii Rurykowiczów.

Wasyl II Ślepy
wielki książę moskiewski
Ilustracja
Wasyl II Ślepy
wielki książę moskiewski
Okres od 1425
do 1462
Poprzednik Wasyl I
Następca Iwan III Srogi
Dane biograficzne
Dynastia Rurykowicze
Data i miejsce urodzenia 10 marca 1415
Moskwa
Data i miejsce śmierci 27 marca 1462
Moskwa
Ojciec Wasyl I
Matka Zofia Witoldówna
Żona Maria
Dzieci Iwan III Srogi
Zofia Witoldówna na ślubie Wasyla II Ślepego w 1433 zrywa z Wasyla Kosookiego pas należący niegdyś do Dymitra Dońskiego

Wnuk Dymitra Dońskiego, syn Wasyla I i Zofii Witoldówny, córki wielkiego księcia Litwy Witolda. Ojciec Iwana III Srogiego.

Przydomek Тёмный (Ślepy) był tłumaczony czasem również jako Ociemniały, Ciemny.

RządyEdytuj

Od 1425, kiedy zmarł jego ojciec, musiał toczyć walki o tron moskiewski, najpierw ze stryjem Jerzym Dymitrowiczem, a po jego śmierci w 1434 z jego synami: Wasylem Kosookim i Dymitrem Szemiaką. W roku 1432 poproszony o rozstrzygnięcie sporu chan Złotej Ordy Uług Mehmed (zm. 1446) przyznał tytuł wielkiego księcia Wasylowi Ślepemu, ale pomimo to ten cztery razy tracił Moskwę: w latach 1433 i 1434 na rzecz Jerzego, ponownie w 1434 na rzecz Wasyla Kosookiego, a w 1446 na rzecz Dymitra Szemiaki. Wówczas, 16 lutego 1446 został oślepiony przez spiskowców. Tron moskiewski odzyskał po roku, lecz walki o niego trwały aż do śmierci ostatniego z wrogich mu kuzynów – Dymitra Szemiaki, tj. do 1453 (Wasyl Kosooki zmarł w 1448). Wojna domowa wyniszczyła państwo, ale poprzez konfiskatę majątków przeciwników także je scentralizowała. W 1449 Wasyl II Ślepy zawarł z królem Polski i wielkim księciem Litwy Kazimierzem IV Jagiellończykiem traktat pokojowy, który zakończył ekspansywną politykę Litwy na wschód.

8 lutego 1433 w Moskwie poślubił Marię, córkę księcia małojarosławskiego Dymitra z dynastii Rurykowiczów, z którą doczekał się ośmiorga dzieci. Po jego śmierci w 1462 władzę przejął jego syn Iwan III Srogi.

BibliografiaEdytuj

  • Słownik władców Europy średniowiecznej, Józef Dobosz, Maciej Serwański, Ilona Czamańska, wyd. Wyd. 2, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2002, ISBN 83-7177-102-9, OCLC 316557182.

Linki zewnętrzneEdytuj