Otwórz menu główne

Wielcy mistrzowie Zakonu Rycerzy św. Łazarza

lista w projekcie Wikimedia

Wielcy mistrzowie i zwierzchnicy zakonu Św. Łazarza

Spis treści

JerozolimaEdytuj

  • (?) Renault de Bichers (ok. 1070 – ok. 1080) - zwierzchnik szpitalników w Jerozolimie
  • bł. Gerard de Martigues, znany także jako de Tum, Tom, Thoms, Tunc, Tenque (przed 1080 - około 1118/1120) - mistrz szpitala i leprozorium w Jerozolimie
  • Boyant lub Brojant Roger (1120-1131) - rektor jerozolimskiego szpitala św. Jana, po zachorowaniu na trąd mistrz szpitalników św. Łazarza
  • Jan (1131-1153)
  • Itier (1154-1155) - zatwierdzony przez papieża jako „magister citra et ultra mare” (mistrz z tej i tamtej strony morza)
  • Hugo de Saint-Pol (1155-1257)
  • bł. Rajmund du Puy (1157-1159/1160) - mistrz zakonu św. Jana, po zachorowaniu na trąd wielki mistrz zakonu św. Łazarza
  • Rainier (... 1164 ...)
  • Rajmund (... 1168 ...)
  • Gerard de Montclar (1169-1185)
  • Bernard (1185-1186)

AkraEdytuj

  • Walter de Châteauneuf lub Neufchâtel (?1187 - ?1230/1234)
  • Raynaud de Flory (1234-1254)
  • Jan de Meaux (1254-?1276) - używał tytułu generalny preceptor zakonu

BoignyEdytuj

  • Tomasz de Sainville (1277-1312) - używał tytułu mistrz-generalny zakonu
  • Adam de Veau (...1304-1314...)
  • Jan de Paris (1342-1349)
  • Jan de Coaraze (?1350-1355)
  • Jan le Conte (1355-1361)
  • Jacek de Besnes lub de Baynes (1368-1413)
  • Piotr des Ruaux (1413-1454)
  • Wilhelm des Mares (?1453-?1469)
  • Jan le Cornu (1469-1493)
  • Franciszek de Amboise (1493-1500)
  • Ananiasz de Mareul (1500-1519)
  • Klaudiusz de Maurel (1519-1524)
  • Jan Conti (1524-1557)
  • Jan de Levis (1557-1564) - pierwszy używał tytułu wielki mistrz

Kapua - Obediencja WłoskaEdytuj

  • Anioł (Angelus) de Raimo (?) (...1226...) - Mistrz
  • Alfons d' Azzia (...1327...) - Mistrz
  • Szymon d' Aqua Mundula (...1329...) - Mistrz
  • Jakub (Santiago) d' Azzia (...1347...) - Mistrz
  • Wilhelm (Guillermo) (...1366...) - Mistrz
  • Jakub (Santiago) de Benuto (1426-1440) - Mistrz
  • Jakub (Giacomo) del Balzo (...1460...) - Mistrz
  • Jakub (Santiago) d' Azzia (1468-1498) - Mistrz
  • Jakub (Santiago) Antonio de Azzia (1498-1522) - Mistrz
  • Alfons d' Azzia (1522-1548) - Mistrz
  • Muzzio d'Azzia (1548-1564) - Mistrz
  • Jan (Giannotto) Castiglione (1565-1572) - uzyskał tytuł Mistrza Generalnego
  • Emanuel Filibert, książę sabaudzki (1572) - w 1572 połączył obediencję włoską rycerzy św. Łazarza z dynastycznym zakonem św. Maurycego, tworząc nowy zakon pod nazwą świętych Maurycego i Łazarza

Boigny - Obediencja FrancuskaEdytuj

  • Michał de Seure (1564-1578)
  • Franciszek Salviati (1578-1586)
  • Michał de Seure (1586-1593)
  • Herman de Clermont de Chastes (1593-1603)
  • Hugo Catelan de Castelmore (1603)
  • Karol de Gayand de Monterolles (1603-1604)
  • Filibert, markiz de Nerestang (1604-1620) - w roku 1608 na mocy unii personalnej na stanowiskach wielkich mistrzów zwierzchnik Połączonych Zakonów Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel i św. Łazarza z Jerozolimy
  • Klaudiusz, markiz de Nerestang (1620-1639) - także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel
  • Karol, markiz de Nerestang (1639-1644) - także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel
  • Izaak Tybald de Courville (1644-1645) jako Delegat Zwierzchnika od 1641 zarządzał połączonymi zakonami
  • Karol Achilles, markiz de Nerestang (1645-1673) - także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel
  • François Michel Le Tellier de Louvois (1673-1691) - także wielki mistrz Zakonu Najświętszej Marii Panny z Góry Karmel
  • Rada Oficerów (1691-1693)

Paryż - pod protektoratem królów FrancjiEdytuj


Bejrut, Damaszek - pod protektoratem patriarchów JerozolimyEdytuj

  • Maksymos III Mazloum, patriarcha Jerozolimy (1841 - 1855) - protektor i namiestnik (generalny administrator)
  • Klemens I Bahous, patriarcha Jerozolimy (1856-1864) - protektor i namiestnik (generalny administrator)
  • Grzegorz I Youssef, patriarcha Jerozolimy (1864-1897) - protektor i namiestnik (generalny administrator)
  • Piotr IV Geraigiri, patriarcha Jerozolimy (1898-1902) - protektor i namiestnik (generalny administrator)
  • Cyryl VIII Geha, patriarcha Jerozolimy (1902-1910) - protektor i namiestnik (generalny administrator)

Paryż - pod protektoratem patriarchów Jerozolimy: Cyryla VIII (1910-1916), Cyryla IX (1926-1930)Edytuj

  • Kapituła Rady Oficerów - Paweł Watrin - kanclerz kapituły (1910-1930), ks. kanonik Jan Tański - kapelan i jałmużnik, Paweł Bugnot - sędzia herbowy, Anzelm hrabia de la Puysaye - członek kapituły, Karol Otzenberger - agent generalny.


Madryt - pod protektoratem króla Alfonsa XIII (następnie regenta gen. Franciszka Franco i protektoratem duchowym patriarchów JerozolimyEdytuj

  • Franciszek II Burbon, książę Sewilli, grand Hiszpanii (1930-1952) - do 1935 namiestnik, następnie wielki mistrz
  • Franciszek III Burbon, książę Sewilli (do 1968), grand Hiszpanii (1952-1973) - do 1958 namiestnik, następnie wielki mistrz

Paryż - pod protektoratem tytularnego króla Francji Henryka VI Orleańskiego i protektoratem duchowym patriarchów JerozolimyEdytuj


Madryt - Obediencja Maltańska - od 1975 pod protektoratem króla Jana Karola HiszpańskiegoEdytuj

Paryż - Obediencja Paryska - pod protektoratem duchowym patriarchów Jerozolimy i protektoratem tytularnego króla Francji Henryka VI Orleańskiego( a następnie Henryka VII Orleańskiego)Edytuj

  • Piotr de Cossé, książę de Brissac (1969-1986) - używał tytułu Najwyższy Zwierzchnik Zakonu (Chef Suprême de l'Ordre)
  • Franciszek de Cossé, markiz de Brissac, (od 1986) książę de Brissac (1986-2004)

Paryż - Obediencja Orleańska (inaczej „obediencja Boigny”)[1] - pod protektoratem tytularnego króla Francji Henryka VII OrleańskiegoEdytuj

Madryt, Paryż - Obediencje Paryska i Maltańska - pod protektoratem królewskim Jana Karola Hiszpańskiego i duchowym patriarchy Jerozolimy Grzegorza IIIEdytuj


PrzypisyEdytuj

  1. W 2004 doszło do połączenia Obediencji Maltańskiej z Obediencją Paryską. Część członków dawnej Obediencji Paryskiej nie uznała tego porozumienia i powołała swoją strukturę zakonną (tzw. Obediencja Orleańska) pod protektoratem tytularnego Henryka VII Orleańskiego. Godność wielkiego mistrza tej obediencji odjął następca tronu Karol Filip Burbon-Orleański, książę Andegawenii. Pierwszym protektorem duchowym był prymas Węgier kardynał László Paskai OFM,a od 2011 kapelanem generalnym Zakomu jest prymas Czech kardynał Dominik Duka OP.