Wiesław Łasiński
Wiesław Łasiński (ur. 25 grudnia 1915 w Starym Sączu, zm. 23 lipca 2010 w Łodzi) – kontradmirał, profesor doktor nauk medycznych, doctor honoris causa Wojskowej Akademii Medycznej, w latach 1965–1972 komendant-rektor Wojskowej Akademii Medycznej, następnie rektor Akademii Medycznej w Gdańsku, uczestnik kampanii wrześniowej.
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1933–1983 |
Siły zbrojne | |
Stanowiska |
komendant-rektor Wojskowej Akademii Medycznej |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca |
rektor Akademii Medycznej w Gdańsku |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/01/Wies%C5%82aw_%C5%81asi%C5%84ski_Gda%C5%84sk.jpg/220px-Wies%C5%82aw_%C5%81asi%C5%84ski_Gda%C5%84sk.jpg)
Wykształcenie
edytujSyn Kazimierza (1881-1921), nauczyciela i Kunegundy z domu Królik (1889-1952). W 1933 roku rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, równolegle będąc podchorążym w Szkole Podchorążych Sanitarnych przy Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie. W 1939 roku uzyskał dyplom lekarza oraz promocję na pierwszy stopień oficerski podporucznika. W 1948 roku na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Gdańsku obronił doktorat, rozprawą zatytułowaną "Układ listewek skórnych na dłoniach Polaków". Specjalizację II stopnia z chirurgii oraz medycyny morskiej i organizacji ochrony zdrowia zrealizował w Szpitalu Marynarki Wojennej w Gdańsku. W 1970 roku otrzymał tytuł naukowy profesora, natomiast w 1983 roku został wyróżniony tytułem doctora honoris causa przez Senat Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi.
Przebieg służby
edytujPierwsze stanowisko – dowódcy plutonu sanitarnego – objął w kompanii sanitarnej 26 Dywizji Piechoty. Podczas kampanii wrześniowej dostał się do niewoli niemieckiej po bitwie nad Bzurą. Przebywał w oflagach XI B Braunschweig, XII A Hadamar, XII B Limburg oraz szpitalach jenieckich w Koblencji i Trewirze, a po próbie ucieczki także w twierdzy Châlons. W 1945 roku został wyzwolony przez wojska amerykańskie i pracował w szpitalu Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Pomocy i Odbudowy w Mosbach. Następnie wrócił do Polski.
Początkowo otrzymał zatrudnienie w Klinice Chirurgicznej na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1946 roku powołano go do zawodowej służby wojskowej i zweryfikowano w stopniu kapitana. W Gdyni zajmował kolejno stanowiska specjalisty gimnastyki leczniczej w Szpitalu Marynarki Wojennej, oficera-lekarza Flotylli Trałowców oraz oficera-lekarza dywizjonu okrętów podwodnych. Przed objęciem w 1949 roku posady starszego asystenta w Oddziale Chirurgicznym Szpitala Marynarki Wojennej w Gdańsku, był szefem lecznictwa Marynarki Wojennej. Później został zastępcą komendanta Szpitala Marynarki Wojennej. W latach 1956–1965, w stopniu wojskowym komandora, kierował Szpitalem Marynarki Wojennej.
W 1961 roku objął stanowisko profesora nadzwyczajnego w Akademii Medycznej w Gdańsku. Od 1962 roku w tej uczelni był również Kierownikiem Katedry Anatomii Prawidłowej oraz prodziekanem Wydziału Lekarskiego. Trzy lata później został pełnomocnikiem rektora ds. młodzieżowych. Również w 1965 roku wyznaczono go komendantem-rektorem Wojskowej Akademii Medycznej im. gen. dyw. Bolesława Szareckiego w Łodzi. Funkcję tę pełnił do 1972 roku, będąc jednocześnie kierownikiem Katedry Anatomii Topograficznej. W 1966 roku otrzymał uchwałą Rady Państwa PRL nominację na kontradmirała. Do 1983 roku był dyrektorem Instytutu Biologiczno-Morfologicznego Wojskowej Akademii Medycznej. W latach 1982–1983 zajmował stanowisko rektora Akademii Medycznej w Gdańsku, po czym przeszedł na emeryturę. W 1987 r. wszedł w skład polskiej sekcji ruchu "Emerytowani Generałowie na rzecz Pokoju i Rozbrojenia".
Publikacje
edytuj- Anatomia człowieka, redakcja
- Anatomia głowy dla stomatologów, autor
- Anatomia topograficzna i stosowana, autor
- Lexicon Medicum, współautor
Życie prywatne
edytujMieszkał w Łodzi. Od 1948 żonaty z Heleną Brzezińską (1928-1984)[1].
Członkostwo
edytuj- Komitet Antropologii Polskiej Akademii Nauk
- Komitet Nauk Podstawowych Polskiej Akademii Nauk
- Komitet Zoologiczny Polskiej Akademii Nauk
- Rada Naukowa Zakładu Antropologii Polskiej Akademii Nauk
- Polskie Towarzystwo Anatomiczne
- Polskie Towarzystwo Chirurgiczne
- Polskie Towarzystwo Lekarskie
- Gdańskie Towarzystwo Naukowe
- Łódzkie Towarzystwo Naukowe
- Stowarzyszenie Absolwentów Wojskowej Akademii Medycznej
- Towarzystwo Anatomów Histologów i Embriologów ZSRR
- Międzynarodowa Rada Badań Dermatoglificznych
- L'Association des Anatomistes
Odznaczenia
edytuj- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1978)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1963)
- Złoty Krzyż Zasługi (1959)
- Srebrny Krzyż Zasługi (1947)
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1968)
- Złoty Medal Za zasługi dla obronności kraju (1976)
- Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk
- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
- Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975)
- Zasłużony Nauczyciel PRL
- nagroda ministra obrony narodowej I stopnia
- nagroda naukowa miasta Łodzi
Przypisy
edytuj- ↑ Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II:I-M, Toruń 2010, s. 400-404
Bibliografia
edytuj- Andrzej Długosz, Generał, Profesor Wiesław Łasiński – Opublikowano w: Kurier Starosądecki nr 10-11/2004 str. 9, Stary Sącz 2004.
- Mirosław Wdowczyk, praca zbiorowa, 80 lat wyższego szkolnictwa medycznego w Wojsku Polskim 1922-2002 str. 68 – Wojskowa Akademia Medyczna, Łódź 2002.
- Wojskowy Przegląd Historyczny, 1987, nr 3 (121), str. 229.
- Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. II:I-M, Toruń 2010, s. 400-404.
- Prof. zw. dr Wiesław Mieczysław Łasiński, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2010-12-25] .