Otwórz menu główne

Wincenta Jadwiga Jaroszewska

polska zakonnica

Wincenta Jadwiga Jaroszewska (imię zakonne Wincenta od Męki Pańskiej; ur. 7 marca 1900 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 10 listopada 1937 w Warszawie) – polska zakonnica, założycielka Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego oraz Czcigodna Służebnica Boża Kościoła katolickiego.

Wincenta od Męki Pańskiej OSBSam
Wincenta Jadwiga Jaroszewska
Jadwiga Zofia Jaroszewska
Czcigodna Służebnica Boża,
zakonnica
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1900
Piotrków Trybunalski
Data i miejsce śmierci 10 listopada 1937
Warszawa
Przełożona generalna
Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego
Okres sprawowania 1930–1937
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego
Śluby zakonne 21 marca 1933
Miejsce spoczynku sarkofag w kaplicy św. Judy Tadeusza kościoła Świętej Trójcy w Niegowie,
ul. Kościelna 43
Rodzice Władysław,
Franciszka z d. Dłużniewska
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Przyszła na świat jako Jadwiga Zofia Jaroszewska 7 marca 1900. Rodzice Władysław i Franciszka z domu Dłużniewska mieli trójkę dzieci: Jadwigę oraz bliźniaczki Aleksandrę i Stanisławę. W wieku 2 lat straciła ojca, a w wieku 7 lat matkę. Odtąd wychowywała ją rodzina, najpierw babcia Franciszka Kalkstein-Jaroszewska, a po jej śmierci ciotka Halina Jaroszewska.

Podczas I wojny światowej zaangażowała się w pomoc rannym żołnierzom. W czerwcu 1917 ukończywszy gimnazjum w Piotrkowie Trybunalskim pracowała jako nauczycielka w szkole swojej ciotki Haliny. Pragnęła zaangażować się w służbę ubogim, poszukując swojego powołania. Pierwsze kroki skierowała do zgromadzenia niehabitowego Sióstr Franciszkanek od Cierpiących w Warszawie, ale zgromadzenie to nie spełniło jej oczekiwań. Następnie w 1919 rozpoczęła nowicjat w Warszawie na Tamce u Sióstr Szarytek. Później przebywała u Sióstr Zmartwychwstanek. Tutaj w lutym 1922 odbyły się jej obłóczyny i młoda nowicjuszka otrzymała imię Wincenta. Pierwsze śluby czasowe złożyła w lutym 1923 i została skierowana do domu w Warszawie na Sewerynowie. Tutaj pracowała jako wychowawczyni i nauczycielka matematyki. Prowadziła też szkółkę dwuklasową dla chłopców. Czuła, że nie idzie drogą, na którą została wezwana. Po zasięgnięciu rady u swego kierownika duchowego i po uzgodnieniu sprawy ze swoimi przełożonymi napisała prośbę do Stolicy Apostolskiej o zwolnienie ze ślubów czasowych.

6 stycznia 1926 podjęła pracę w szpitalu skórno-wenerycznym św. Łazarza w Warszawie (dziś nieistniejącym). Następnie w październiku 1927 objęła prowadzenie w Henrykowie k. Warszawy zakładu „Przystań” dla dziewcząt moralnie zaniedbanych i samotnych matek[1].

6 stycznia 1928 siostra Wincenta złożyła dozgonne śluby prywatne: ubóstwa, czystości, pokory i posłuszeństwa oraz przyrzeczenie pracy wspólnej w Stowarzyszeniu Samarytanek. W czerwcu 1928 zaczęła prowadzić zakład dla dzieci umysłowo upośledzonych w Karolinie. Kardynał Aleksander Kakowski dekretem z 23 sierpnia 1930 zatwierdził Stowarzyszenie, a podczas pierwszej kapituły generalnej 20 października 1930 w Karolinie siostra Wincenta została wybrana przełożoną generalną. 8 grudnia 1932 Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego zostało erygowane na prawie diecezjalnym, a 21 marca 1933 podczas Mszy św. Matka Wincenta złożyła śluby wieczyste. Hasłem zgromadzenia stało się: „Bóg jest miłością” (1 J 4,8), a duchowość została oparta na Regule św. Benedykta. Zgromadzenie opiekowało się ludźmi z marginesu społecznego. Siostra Wincenta szczególną troską otaczała dzieci upośledzone. Stała się prekursorką w dziedzinie ich wychowania. Organizowała domy i szkoły życia według wypracowanego przez siebie systemu. Mimo złego stanu zdrowia nie ustawała w pracy, prowadząc ją do końca życia, leżąc w łóżku. Zmarła 10 listopada 1937 po ciężkiej chorobie spowodowanej powikłaniami po operacji nerki.

PublikacjeEdytuj

  • Wincenta Jadwiga Jaroszewska (wybór Joachim Roman Bar): Wybór pism matki Wincenty Jadwigi Jaroszewskiej. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Sióstr Loretanek, 1997. ISBN 83-86851-56-2.[2]
  • Wincenta Jadwiga Jaroszewska: Myśli na każdy dzień. Warszawa: Wydawnictwo Sióstr Loretanek, 2012. ISBN 978-83-7257-578-4.[2]

Proces beatyfikacjiEdytuj

Z inicjatywy Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego, przekonanych o świątobliwości jej życia podjęto starania w celu wyniesienia jej na ołtarze[3]. 30 września 1992 Stolica Apostolska wyraziła zgodę tzw. Nihil obstat na rozpoczęcie jej procesu beatyfikacji, po czym 15 grudnia 1992 w Warszawie prymas kard. Józef Glemp w kaplicy Arcybiskupów Warszawskich rozpoczął ten proces na szczeblu diecezjalnym, który zakończył się 4 sierpnia 1996 w kaplicy domu generalnego Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego w Niegowie uroczystą mszą świętą sprawowaną przez prymasa kard. Józefa Glempa[3]. Odtąd przysługiwał jej tytuł Służebnicy Bożej. Akta procesu zostały następnie przekazane Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.

5 lipca 1999 wydano dekret o ważności postępowania diecezjalnego[3]. Następnie w 2012 złożono tzw. Positio wymagane w dalszej procedurze beatyfikacyjnej, po czym 3 grudnia 2013 odbyła się w Rzymie sesja konsultorów teologicznych[3]. 18 marca 2015 papież Franciszek zaaprobował dekret o uznaniu heroiczności cnót Wincenty Jadwigi Jaroszewskiej[4]. Odtąd przysługuje jej tytuł Czcigodnej Służebnicy Bożej.

UpamiętnienieEdytuj

8 kwietnia 2006 odbyła się ekshumacja szczątków Wincenty Jaroszewskiej i przeniesienie ich z cmentarza parafialnego do sarkofagu w kaplicy św. Judy Tadeusza kościoła Świętej Trójcy w Niegowie[5], gdzie każdego 10. dnia miesiąca sprawowana jest msza św. o jej beatyfikację.

Postanowieniem prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 19 listopada 2009, „za wybitne zasługi w działalności na rzecz osób potrzebujących pomocy” Wincenta Jadwiga Jaroszewska została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[6] i uhonorowana 20 listopada tego samego roku podczas uroczystości z okazji Dnia Pracownika Socjalnego[7].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Edward Figauzer: Siostry Benedyktynki Samarytanki w Henrykowie (pol.). Bialoleka.waw.pl. [dostęp 2014-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-24)].
  2. a b Jaroszewska, Wincenta Jadwiga (1900-1937) (pol.). W: Katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych NUKAT [on-line]. [dostęp 2017-04-12].
  3. a b c d ~1937~ JADWIGA JAROSZEWSKA (WINCENTA OF THE PASSION OF THE LORD) (ang.). newsaints.faithweb.com. [dostęp 2017-04-12].
  4. Uznano cud ws. kanonizacji rodziców św. Teresy. deon.pl. [dostęp 2015-03-18].
  5. Kościół Świętej Trójcy w Niegowie (mapa) 1:3000 (cz. • pol.). mapy.cz. [dostęp 2017-04-12].
  6. M.P. z 2010 r. nr 29, poz. 358
  7. Odznaczenia z okazji Dnia Pracownika Socjalnego. prezydent.pl, 20 listopada 2009. [dostęp 2012-05-12].

BibliografiaEdytuj