Witold Retinger

Oficer, pilot Wojska Polskiego

Witold Retinger, (ur. 4 kwietnia 1918 w Wiener Neustadt[1], 22 czerwca 1982 w Nowym Jorku) – major pilot Wojska Polskiego, major (ang. Squadron Leader) Królewskich Sił Powietrznych, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Witold Retinger
4 zwycięstwa
major pilot major pilot
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1918
Wiener Neustadt
Data i miejsce śmierci 22 czerwca 1982
Nowy Jork
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpg Polskie Siły Zbrojne
Formacja Roundel of Poland (1921-1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego,
Roundel of France.svg Armée de l’air,
RAF roundel.svg RAF
Jednostki dywizjon 308
dywizjon 303
dywizjon 309
Stanowiska dowódca eskadry
dowódca dywizjonu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania francuska 1940
bitwa o Anglię
Odznaczenia
Polowa Odznaka Pilota
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej (Wielka Brytania)

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (XIII promocja[2]). 13 września 1939 został mianowany na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 września 1939 w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. W 1939 przedostał się do Francji i w 1940 latał w kluczach kominowych („Patrouilles de protection”). Po upadku Francji w czerwcu 1940 przeleciał do Tangmere w Anglii (z kluczem Henneberga, z Brunonem Kudrewiczem).

W Anglii otrzymał numer służbowy P-0248 i po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim został przydzielony do dywizjonu 308 (w sierpniu 1940). Na początku 1943 roku objął on dowództwo eskadry w dywizjonie 303. Po kilku miesiącach został dowódcą eskadry w dywizjonie 309. Kapitan pilot Witold Retinger 21 marca 1944 roku został dowódcą dywizjonu 308. Był nim do czasu przejścia na spoczynek (16 listopada 1944 roku [3])

Po zakończeniu działań wojennych próbował osiedlić się w Ameryce Południowej. Latał jako pilot cywilny (od 16 lutego 1960 w Swissair Transport Co.[4]). Zmarł w Nowym Jorku. Józef Retinger był jego stryjem.[5]

Zwycięstwa powietrzneEdytuj

Na liście Bajana figuruje na 54. pozycji z 4 zniszczonymi samolotami.

Chronologiczny wykaz zwycięskich walk powietrznych

zestrzelenia pewne
  • Me-109F – 7 czerwca 1941[6]
  • Me-109 – 1941
  • Me-109 – 1941
  • Me-109 – 1941
uszkodzenia[7]
  • Me-109 – 1941
  • Me-109 – 1941

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Retinger Witold. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-03-08].
  2. XIII promocja
  3. http://www.308.cieszyn.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=30&Itemid=17
  4. findcase link
  5. Polski Słownik Biograficzny, z.127. s.152.
  6. raport
  7. Nie widnieją na liście Bajana
  8. Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792 - 1945, Koszalin 1997, s. 492.

Linki zewnętrzneEdytuj