Otwórz menu główne

Witold Ignacy Więsław (ur. 29 marca 1944 w Warszawie) – polski matematyk i historyk matematyki. Pracownik Instytutu Matematycznego Uniwersytetu Wrocławskiego.

Witold Więsław
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1944
Warszawa
dr. hab nauk matematycznych
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Doktorat 1971 – nauki matematyczne
Uniwersytet Wrocławski
Habilitacja 2006 – nauki matematyczne
Instytut Historii Nauki PAN w Polskiej Akademii Nauk

ŻyciorysEdytuj

W latach 1962 - 1966 studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Władysława Narkiewicza obronił w 1971. Habilitował się w Instytucie Historii Nauki Polskiej Akademii Nauk w 2006.

Redaktor naczelny rocznika Antiquitates Mathematicae wydawanego przez Polskie Towarzystwo Matematyczne od wydania pierwszego numeru w 2007 do roku 2011.

DorobekEdytuj

Autor około 220[potrzebny przypis] publikacji z zakresu teorii ciał topologicznych, historii matematyki, dydaktyki matematyki, skryptów i podręczników akademickich i monografii:

  • Witold Więsław: Algebra geometryczna : skrypt dla studentów matematyki. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski, 1974.
  • Witold Więsław: Grupy, pierścienie, ciała. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski, 1977.
  • Witold Więsław: Topological fields. New York: M. Dekker, 1988. ISBN 0-8247-7731-X.
  • Witold Więsław: Liczby i geometria. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1996. ISBN 83-02-06179-4.
  • Witold Więsław: Matematyka i jej historia. Opole: Wydawnictwo "Nowik", 1997. ISBN 83-905456-7-5.
  • Witold Więsław: Stare polskie zadania z matematyki. Opole: Wydawnictwo "Nowik", 2000. ISBN 83-87631-27-2.
  • Witold Więsław: Matematyka polska epoki Oświecenia. Warszawa: Wydawnictwo Fraszka Edukacyjna, 2007. ISBN 978-83-88839-29-0.

Linki zewnętrzneEdytuj