Wojna serbsko-bułgarska

Wojna serbsko-bułgarskakonflikt zbrojny między Serbią a Bułgarią w 1885 roku, spowodowany agresją Serbii na Bułgarię, trwający 14 dni i zakończony klęską Serbii. Po zjednoczeniu Rumelii Wschodniej z Księstwem Bułgarii (6 września 1885 r.) Serbia zaatakowała Bułgarię, obawiając się jej rosnącej siły[1].

Wojna serbsko-bułgarska
Ilustracja
Bułgarzy przekraczają granicę, pędzla Antoniego Adama Piotrowskiego
Czas 14–28 listopada 1885
Terytorium Serbia, Bułgaria
Wynik Zdecydowane zwycięstwo Bułgarii
Uznanie unifikacji Bułgarii
Strony konfliktu
Bułgaria Królestwo Serbii
Siły
35-60 tysięcy 60 tysięcy
Straty
771 zabitych oraz 4 232 rannych 746 zabitych oraz 4 570 rannych
brak współrzędnych

Król Serbii Milan I Obrenowić, wspierany finansowo przez Austro-Węgry i zachęcany do inwazji na południe zaatakował Bułgarię 14 listopada 1885 roku. Początkowo armia serbska odnosiła sukcesy i podeszła pod Sofię. Wojska bułgarskie przebywały wtedy w Rumelii. Mimo dużej przewagi, wojska serbskie zostały rozbite w bitwie pod wsią Sliwnica i Bułgarzy przeszli do kontrofensywy na Pirot i Nisz. Interwencja Austro-Węgier uratowała Serbię od niechybnej klęski. 3 marca 1886 roku podpisano układ pokojowy serbsko-bułgarski przywracający stan sprzed wojny. W rezultacie zwycięskiej wojny Bułgaria zajęła mocną pozycję wobec Imperium Osmańskiego i mocarstw, co doprowadziło 20 lat później w 1908 roku do powstania Carstwa Bułgarii.

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Faszcza Dariusz, Wojna serbsko-bułgarska 1885 roku. Studium polityczno-wojskowe, Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2018, s. 46–53, ISBN 978-83-7889-667-8.

BibliografiaEdytuj