Wyścig Brazylii WTCC 2010

Wyścig Brazylii WTCC 2010 – pierwsza runda World Touring Car Championship w sezonie 2010 i piąty z kolei Wyścig Brazylii. Rozegrał się on w dniach 5-7 marca 2010 na torze Autódromo Internacional de Curitiba w mieście Pinhais przy granicy z Kurytybą w Brazylii. Po raz czwarty runda ta stanowiła inaugurację sezonu. W pierwszym wyścigu zwyciężył Yvan Muller z Chevroleta, a w drugim Gabriele Tarquini z półfabrycznego zespołu SR-Sport.

Wyścig Brazylii 2010
Ilustracja
Brazylia Autódromo Internacional de Curitiba
1. runda z 11. w sezonie
67. runda o mistrzostwo WTCC
Lokalizacja

Kurytyba, Brazylia

Data

5-7 marca 2010

Długość okrążenia

3,695 km

Wyścig 1
Liczba okrążeń

16

Pole position

Yvan Muller
(1:23,725, Chevrolet)

Zwycięzca

Yvan Muller
(26:57,181, Chevrolet)

2 miejsce

Robert Huff
(+1,053, Chevrolet)

3 miejsce

Alain Menu
(+5,582, Chevrolet)

Najszybsze
okrążenie

Robert Huff
(1:33,904, Chevrolet)

Wyścig 2
Liczba okrążeń

14

Zwycięzca

Gabriele Tarquini
(20:13,311, SR-Sport)

2 miejsce

Jordi Gené
(+1,276, SR-Sport)

3 miejsce

Alain Menu
(+5,407, Chevrolet)

Najszybsze
okrążenie

Gabriele Tarquini
(1:25,803, SR-Sport)

w sezonie 2010 Wyścig Maroka
2009 Wyścig Brazylii 2011

Tło rundyEdytuj

SEAT, który w sezonie 2009 zdobył mistrzostwo wśród producentów zrezygnował z zespołu fabrycznego w sezonie 2010[1], chociaż pozostał częściowo zaangażowany w zespół SR-Sport[1], do którego przeszli poprzedni kierowcy fabrycznego zespołu SEATa – Tiago Monteiro, Jordi Gené i zdobywca tytułu mistrzowskiego w 2009 Gabriele Tarquini, a także kierowca niezależnego zespołu SUNRED Engineering Tom Coronel[2]. BMW ograniczyło liczbę samochodów z pięciu do dwóch, których kierowcy – Augusto Farfus i Andy Priaulx, znaleźli się w jednym zespole BMW Team RBM (poprzednio jeździli w osobnych)[3]. Chevrolet pozostał przy trzech Cruze’ach; jedyną zmianą było zastąpienie Nicoli Lariniego przez Yvana Mullera[4]. Zabrakło Łady, która całkowicie zrezygnowała z mistrzostw[5]. Do zespołu Franza Engstlera dołączył Andriej Romanow[6], a do Scuderia Proteam Motorsport doszli Sergio Hernández i Stefano D'Aste[2]. Wśród debiutantów znaleźli się Norbert Michelisz[6], Michel Nykjær, Fredy Barth i Mehdi Bennani[2], a także Harry Vaulkhard i Darryl O’Young, którzy pojawili się w nowym zespole Bamboo Engineering[7].

KwalifikacjeEdytuj

Pierwsza część kwalifikacji została zdominowana przez Chevroleta. Najszybszy był Robert Huff, a za nim jego koledzy z zespołu - Alain Menu i Yvan Muller. Z BMW najlepiej pojechał Augusto Farfus, który uzyskał czwarty czas, a za nim znalazł się debiutant Norbert Michelisz, któremu wcześniej groziło odpadnięcie w pierwszej części "czasówki". Na 10 miejscu uplasował się Tom Coronel, który na 4 sekundy przed końcem o 0,004 sek. wyprzedził swojego kolegę z zespołu Tiago Monteiro spychając go tym samym na 11 pozycję. Najszybszym wśród kierowców niezależnych okazał się Stefano D'Aste, który uzyskał 13 miejsce. Na ostatniej, 19 pozycji znalazł się Andriej Romanow z czasem wyraźnie gorszym od reszty stawki; był wolniejszy od przedostatniego Harry’ego Vaulkharda o prawie 2 sekundy[8][9].

W drugiej części kwalifikacji swoją dominację kontynuowali kierowcy Chevroletów. Po pierwszej serii okrążeń najszybszy był Yvan Muller, a dalej jego koledzy z zespołu. Jednak gdy wszyscy wyjechali na kolejną serię okrążeń, na przedostatnim zakręcie z toru wypadł Norbert Michelisz i powracając na niego o mało nie zderzył się z Chevroletami. To spowodowało, że najszybszy czas uzyskał Jordi Gené z SEATa. Mullerowi udało się jednak go pobić dzięki czemu zdobył pole position, ale nie udało się to Alainowi Menu i Robertowi Huffowi w efekcie czego zajęli odpowiednio 3 i 4 miejsce. Na 5 pozycji znalazł się Gabriele Tarquini, który pod koniec zdołał wyprzedzić Augusto Farfusa i Andy’ego Priaulksa. Ostatnie trzy miejsca uzyskali Michel Nykjær, Tom Coronel i Norbert Michelisz, który po swojej "wycieczce" poza tor nie zdołał już poprawić czasu[8][9].

Wyścig 1Edytuj

Z powodu gwałtownej ulewy kierowcy zostali zmuszeni do przejechania dwóch pierwszych okrążeń za samochodem bezpieczeństwa. Po jego zjeździe do boksów Yvan Muller utrzymał pierwszą pozycję startową uzyskaną w kwalifikacjach. Startujący z drugiej pozycji Jordi Gené z powodu śliskiej nawierzchni wypadł z toru na pierwszym zakręcie Esse de Baixa. Wykorzystali to koledzy Mullera z Chevroleta - Alain Menu i Robert Huff, którzy awansowali odpowiednio na 2 i 3 miejsce. Szeroko na pierwszym zakręcie pojechali także Gabriele Tarquini, Tom Coronel i Norbert Michelisz, ale nie utracili oni swoich pozycji. Na zakręcie Entrada do Miolo ponownie problemy miał Gené, który spadł na 10 pozycję[10][11].

Na piątym okrążeniu wypadł z toru i uderzył w bandę Andriej Romanow. Mimo to zdołał dojechać do alei serwisowej, jednak uszkodzenia w jego samochodzie okazały się na tyle poważne, że nie zdołano go naprawić i Romanow musiał się wycofać ze startu do drugiego wyścigu. Tom Coronel natomiast najbardziej skoncentrował się na kierowcach BMW - Andym Priaulksie i Augusto Farfusie, w efekcie czego na szóstym okrążeniu wyprzedził drugiego z nich. Farfus jednak kilka okrążeń później na ostatnim zakręcie odzyskał pozycję, a potem wyprzedził jeszcze swojego kolegę z zespołu. Jordi Gené po swoich przygodach na pierwszym okrążeniu odrobił straty wyprzedzając kolejno Fredy’ego Bartha, Norberta Michelisza i Toma Coronela. Pod koniec wyścigu sytuacja w stawce się uspokoiła, gdyż wyszło słońce i tor był już niemal całkowicie suchy, w związku z czym kierowcy musieli uważać na opony[10][11].

Wyścig wygrał Yvan Muller, który prowadzenia nie oddał od początku do samego końca. Za nim na metę dojechał Robert Huff, który w końcówce zdołał jeszcze wyprzedzić Alaina Menu i ustanowić najszybszy czas okrążenia w wyścigu[12]. 8 miejsce zajął Tom Coronel, zapewniając sobie tym samym start do wyścigu drugiego z pole position. Punktowaną dziesiątkę zamknął Norbert Michelisz. Najlepszy wśród debiutantów okazał się Fredy Barth, który wyprzedził Michelisza na przedostatnim okrążeniu i ukończył wyścig na 9 pozycji. W klasie kierowców niezależnych najwyżej był Sergio Hernández - na 13 miejscu, który skorzystał na kolizji Stefano D'Aste z Darrylem O’Youngiem[10][11]. Ustanowił także najszybszy czas okrążenia w tej klasie[12].

Wyścig 2Edytuj

Tym razem, w przeciwieństwie do początku pierwszego wyścigu, tor był suchy i świeciło słońce. Jedynym kierowcą, którego zabrakło na starcie do drugiego wyścigu był Andriej Romanow, który musiał się wycofać z powodu zbyt dużych uszkodzeń w jego BMW 320si z wypadku w wyścigu pierwszym. Nieudany start z pierwszego pola zaliczył Tom Coronel, który spadł o kilka pozycji, a na pierwszym zakręcie zderzył się z Alainem Menu i wypadł z trasy na żwir. Udało mu się dojechać do alei serwisowej lecz z powodu uszkodzeń zakończył rywalizację. Zły start miał również Augusto Farfus, który chwilę potem zaliczył kolizję ze swoim kolegą z zespołu Andym Priaulksem. Farfusowi udało się pojechać dalej, chociaż spadł na 7 miejsce, ale Priaulx musiał zjechać do boksów i podobnie jak Coronel zakończył na tym swój udział w wyścigu[10][13].

Po pechu Holendra na pierwszym zakręcie na prowadzenie wysunął się startujący z drugiej pozycji Jordi Gené. Za nim znaleźli się Gabriele Tarquini, Robert Huff, Alain Menu i Yvan Muller. Na trzecim okrążeniu Tarquiniemu udało się wyprzedzić Gené i objął prowadzenie w wyścigu. Oboje zaczęli także powoli odjeżdżać kierowcom Chevroletów. Tymczasem jeden z nich - Robert Huff, utracił dwie pozycje na rzecz kolegów i zaczął czuć nacisk zbliżających się do niego Augusto Farfusa, Tiago Monteiro i Michela Nykjæra. Na ostatnim okrążeniu Yvan Muller próbował atakować swojego kolegę Alaina Menu przez co o mało się z nim nie zderzył, ale nie udało mu się zyskać pozycji. Także na ostatnim okrążeniu pecha miał Darryl O’Young, który pojechał zbyt szeroko na ostatnim zakręcie i został wyprzedzony przez Fredy’ego Bartha i Stefano D'Aste przez co spadł na ostatnią pozycję[10][13].

Wyścig wygrał Gabriele Tarquini, który ustanowił jednocześnie najszybszy czas okrążenia[12]. Podium uzupełnili Jordi Gené i Alain Menu, który zdołał się obronić przed Yvanem Mullerem. Piąty był Robert Huff, który także nie dał się wyprzedzić Augusto Farfusowi. Najlepszy wśród debiutantów okazał się Michel Nykjær kończąc wyścig na 8 miejscu przed Norbertem Micheliszem. Punktowaną dziesiątkę zamknął Sergio Hernández jednocześnie, podobnie jak w pierwszym wyścigu, wygrywając i osiągając najlepszy czas okrążenia w klasie kierowców niezależnych[12], mimo nacisku Franza Engstlera w końcówce wyścigu. Na ostatniej, 16 pozycji, dojechał Darryl O’Young, jednak po wyścigu Fredy Barth został ukarany dodaniem 30 sekund do jego czasu za nierespektowanie sygnału trzech minut do startu do okrążenia formującego, w efekcie czego spadł za kierowcę z Hongkongu[10][13].

Wypowiedzi zwycięzcówEdytuj

To świetnie wygrać i być czwartym w drugim wyścigu więc jestem bardzo szczęśliwy. Wyścig był skomplikowany, ponieważ na początku było trochę stojącej wody. Potem tor wysechł i jazda deszczowymi oponami na mokrym torze nie była łatwa. Po pięciu okrążeniach chciałem oszczędzać opony, ponieważ wiedziałem, że schły ale oszczędzałem je zbyt mocno i kiedy Huff zbliżył się do mnie musiałem się obudzić.

Yvan Muller, zwycięzca pierwszego wyścigu[10]


Nie mieliśmy żadnych "team orders" więc to był świetny wyścig. Miałem trudny czas przez zimę, ale w kwalifikacjach samochód był świetny. Plan był taki, żeby być na podium i może wygrać i zrobiłem to więc jest to fantastyczny początek sezonu. Zespół SR-Sport wykonał fantastyczną pracę. Czuję się naprawdę usatysfakcjonowany i to zwycięstwo jest wyjątkowe. W zeszłym roku wiedziałem, że mogę walczyć o tytuł, ale w tym roku mój plan to zaliczyć kilka zwycięstw i pierwsze jest tutaj.

Gabriele Tarquini, zwycięzca drugiego wyścigu[10]

Lista startowaEdytuj

Nr Kierowca Zespół Samochód Klasa
1   Gabriele Tarquini[14] SR-Sport SEAT León 2.0 TDI M
2   Tom Coronel SR-Sport SEAT León 2.0 TDI M
3   Tiago Monteiro SR-Sport SEAT León 2.0 TDI M
4   Jordi Gené SR-Sport SEAT León 2.0 TDI M
5   Norbert Michelisz Zengő-Dension Team SEAT León 2.0 TDI MR
6   Yvan Muller Chevrolet Chevrolet Cruze LT M
7   Robert Huff Chevrolet Chevrolet Cruze LT M
8   Alain Menu Chevrolet Chevrolet Cruze LT M
10   Augusto Farfus BMW Team RBM BMW 320si M
11   Andy Priaulx BMW Team RBM BMW 320si M
15   Franz Engstler Liqui Moly Team Engstler BMW 320si MI
16   Andriej Romanow Liqui Moly Team Engstler BMW 320si MI
17   Michel Nykjær SUNRED Engineering SEAT León 2.0 TDI MR
18   Fredy Barth SEAT Swiss Racing by SUNRED SEAT León 2.0 TDI MR
19   Harry Vaulkhard Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti MIR
20   Darryl O’Young Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti MIR
21   Mehdi Bennani Wiechers-Sport BMW 320si MIR
25   Sergio Hernández Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si MI
26   Stefano D'Aste Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si MI
Nr Kierowca Zespół Samochód Klasa
Symbol Klasa
M Producent (Manufacturers' Championship)
I Niezależny (Independents' Trophy)
R Debiutant (Rookie Challenge)

WynikiEdytuj

Sesje treningoweEdytuj

Sesja Nr Kierowca Zespół Samochód Czas Okr.
1 10   Augusto Farfus[12] BMW Team RBM BMW 320si 1:24,578 13
2 1   Gabriele Tarquini[12] SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 1:24,664 14

KwalifikacjeEdytuj

Poz. Nr Kierowca Zespół Samochód Q1 Q2 Poz. s.
II etap
1 6   Yvan Muller[12] Chevrolet Chevrolet Cruze LT 1:23,923 1:23,725 1
2 4   Jordi Gené SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 1:24,157 1:23,757 2
3 8   Alain Menu Chevrolet Chevrolet Cruze LT 1:23,730 1:23,829 3
4 7   Robert Huff Chevrolet Chevrolet Cruze LT 1:23,630 1:23,833 4
5 1   Gabriele Tarquini SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 1:24,125 1:23,834 5
6 11   Andy Priaulx BMW Team RBM BMW 320si 1:24,034 1:23,955 6
7 10   Augusto Farfus BMW Team RBM BMW 320si 1:24,006 1:23,981 7
8 17   Michel Nykjær SUNRED Engineering SEAT León 2.0 TDI 1:24,516 1:24,161 8
9 2   Tom Coronel SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 1:24,558 1:24,325 9
10 5   Norbert Michelisz Zengő-Dension Team SEAT León 2.0 TDI 1:24,019 1:24,926 10
I etap
11 3   Tiago Monteiro SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 1:24,562 11
12 18   Fredy Barth SEAT Swiss Racing by SUNRED SEAT León 2.0 TDI 1:24,983 12
13 26 I   Stefano D'Aste Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si 1:25,153 13
14 20 I   Darryl O’Young Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti 1:25,328 14
15 21 I   Mehdi Bennani Wiechers-Sport BMW 320si 1:25,486 15
16 15 I   Franz Engstler Liqui Moly Team Engstler BMW 320si 1:25,547 16
17 25 I   Sergio Hernández Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si 1:25,826 19[12]
18 19 I   Harry Vaulkhard Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti 1:25,841 17
19 16 I   Andriej Romanow Liqui Moly Team Engstler BMW 320si 1:27,567 18
Poz. Nr Kierowca Zespół Samochód Q1 Q2 Poz. s.

Warunki atmosferyczne[12]Edytuj

Temperatura toru 22/21 °C
Temperatura powietrza 17 °C
Słońce nie
Opady deszczu nie
Sucho

Wyścig 1Edytuj

Poz. +/- Nr Kierowca Zespół Samochód Okr. Czas/Strata Pkt. Komentarz
1   6   Yvan Muller[12] Chevrolet Chevrolet Cruze LT 16 26:57,181 25
2   2 7   Robert Huff Chevrolet Chevrolet Cruze LT 16 +1,053 18
3   8   Alain Menu Chevrolet Chevrolet Cruze LT 16 +5,582 15
4   1 1   Gabriele Tarquini SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 16 +7,136 12
5   1 11   Andy Priaulx BMW Team RBM BMW 320si 16 +11,625 10
6   1 10   Augusto Farfus BMW Team RBM BMW 320si 16 +12,098 8
7   5 4   Jordi Gené SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 16 +14,379 6
8   1 2   Tom Coronel SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 16 +14,647 4
9   3 18   Fredy Barth SEAT Swiss Racing by SUNRED SEAT León 2.0 TDI 16 +18,773 2
10   5   Norbert Michelisz Zengő-Dension Team SEAT León 2.0 TDI 16 +20,359 1
11   3   Tiago Monteiro SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 16 +21,691
12   4 17   Michel Nykjær SUNRED Engineering SEAT León 2.0 TDI 16 +22,645
13   6 25 I   Sergio Hernández Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si 16 +34,973
14   2 15 I   Franz Engstler Liqui Moly Team Engstler BMW 320si 16 +38,092
15   1 20 I   Darryl O’Young Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti 16 +44,692
16   1 19 I   Harry Vaulkhard Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti 16 +50,005
17   4 26 I   Stefano D'Aste Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si 16 +50,742
18   3 21 I   Mehdi Bennani Wiechers-Sport BMW 320si 16 +1:20,825
Niesklasyfikowani
16 I   Andriej Romanow Liqui Moly Team Engstler BMW 320si 5 uszkodzenia z wypadku
Poz. +/- Nr Kierowca Zespół Samochód Okr. Czas/Strata Pkt. Komentarz

Najszybsze okrążenieEdytuj

Nr Kierowca Zespół Samochód Czas Okr.
7   Robert Huff[12] Chevrolet Chevrolet Cruze LT 1:33,904 15

Warunki atmosferyczne[12]Edytuj

Temperatura toru 24 °C
Temperatura powietrza 18 °C
Słońce tak
Opady deszczu tak
Mokro

Wyścig 2Edytuj

Poz. +/- Nr Kierowca Zespół Samochód Okr. Czas/Strata Pkt. Komentarz
1   5 1   Gabriele Tarquini[12] SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 14 20:13,311 25
2   4   Jordi Gené SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 14 +1,276 18
3   3 8   Alain Menu Chevrolet Chevrolet Cruze LT 14 +5,407 15
4   4 6   Yvan Muller Chevrolet Chevrolet Cruze LT 14 +5,895 12
5   2 7   Robert Huff Chevrolet Chevrolet Cruze LT 14 +8,295 10
6   3 10   Augusto Farfus BMW Team RBM BMW 320si 14 +8,596 8
7   4 3   Tiago Monteiro SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 14 +10,419 6
8   4 17   Michel Nykjær SUNRED Engineering SEAT León 2.0 TDI 14 +11,808 4
9   1 5   Norbert Michelisz Zengő-Dension Team SEAT León 2.0 TDI 14 +17,576 2
10   3 25 I   Sergio Hernández Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si 14 +24,244 1
11   3 15 I   Franz Engstler Liqui Moly Team Engstler BMW 320si 14 +24,643
12   6 21 I   Mehdi Bennani Wiechers-Sport BMW 320si 14 +30,072
13   3 19 I   Harry Vaulkhard Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti 14 +30,923
14   3 26 I   Stefano D'Aste Scuderia Proteam Motorsport BMW 320si 14 +40,328
15   20 I   Darryl O’Young Bamboo Engineering Chevrolet Lacetti 14 +40,481
16   7 18   Fredy Barth SEAT Swiss Racing by SUNRED SEAT León 2.0 TDI 14 +1:09,780 kara +30 sekund[12]
Niesklasyfikowani
2   Tom Coronel SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 1 uszkodzenia z kolizji z Huffem
11   Andy Priaulx BMW Team BRM BMW 320si 0 uszkodzenia z kolizji z Farfusem
Nie wystartowali
16 I   Andriej Romanow Liqui Moly Team Engstler BMW 320si uszkodzenia z wypadku w wyścigu 1
Poz. +/- Nr Kierowca Zespół Samochód Okr. Czas/Strata Pkt. Komentarz

Najszybsze okrążenieEdytuj

Nr Kierowca Zespół Samochód Czas Okr.
1   Gabriele Tarquini[12] SR-Sport SEAT León 2.0 TDI 1:25,803 3

Warunki atmosferyczne[12]Edytuj

Temperatura toru 23 °C
Temperatura powietrza 21 °C
Słońce tak
Opady deszczu nie
Sucho

Klasyfikacja po rundzieEdytuj

KierowcyEdytuj

Poz. +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS DK NW
1     Yvan Muller 2 37 1 1
1     Gabriele Tarquini 2 37 1 1
3     Alain Menu 2 30 2
4     Robert Huff 2 28 1 1
5     Jordi Gené 2 24 1
6     Augusto Farfus 2 16
7     Andy Priaulx 2 10 1
8     Tiago Monteiro 2 6
9     Michel Nykjær 2 4
10     Tom Coronel 2 4 1
11     Norbert Michelisz 2 3
12     Fredy Barth 2 2
13     Sergio Hernández 2 1
14     Franz Engstler 2 0
15     Mehdi Bennani 2 0
16     Harry Vaulkhard 2 0
17     Darryl O’Young 2 0
18     Stefano D'Aste 2 0
Niesklasyfikowani
  Andriej Romanow 1 1 1
Poz. +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS DK NW

ProducenciEdytuj

Poz. +/- Producent Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS DK NW
1     Chevrolet 2 70 1 1 2 1 1
2     SEAT Customers Technology 2 66 1 1 1 1
3     BMW 2 40 2 1
Poz. +/- Producent Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS DK NW

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bartosz Pyciarz: Seat potwierdza wycofanie fabrycznej ekipy z WTCC. Wyprzedź mnie!, 2010-01-13. [dostęp 2010-12-30].
  2. a b c Michał Sulej: Organizatorzy serii WTCC opublikowali listę startową na sezon 2010. Wyprzedź mnie!, 2010-02-19. [dostęp 2010-12-30].
  3. Bartosz Pyciarz: BMW Motorsport ogłosiło swoje plany na sezon 2010. Wyprzedź mnie!, 2009-12-05. [dostęp 2010-12-30].
  4. Michał Roszczyn & Maraz: WTCC: Yvan Muller kierowcą Chevroleta w sezonie 2010. Wyprzedź mnie!, 2009-11-22. [dostęp 2010-12-30].
  5. Bartosz Pyciarz: Marka Łada znika na dobre z WTCC. Wyprzedź mnie!, 2010-03-16. [dostęp 2010-12-30].
  6. a b Mariusz Karolak, Michał Sulej: Romanow powraca do WTCC do zespołu Franza Engstlera. Wyprzedź mnie!, 2010-02-18. [dostęp 2010-12-30].
  7. Michał Sulej: Bamboo Engineering w sezonie 2010 zadebiutuje w WTCC. Wyprzedź mnie!, 2010-02-04. [dostęp 2010-12-30].
  8. a b 2010 Curitiba - Qualifying report. WTCC - FIA World Touring Car Championship, 2010-03-06. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
  9. a b Bartosz Pyciarz: Muller zdobył pole position dla Chevroleta w debiucie. Wyprzedź mnie!, 2010-03-06. [dostęp 2010-12-30].
  10. a b c d e f g h 2010 Curitiba - Race report. WTCC - FIA World Touring Car Championship, 2010-03-07. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
  11. a b c Konrad Házi: Yvan Muller wygrywa pierwszy wyścig WTCC w sezonie 2010. Wyprzedź mnie!, 2010-03-07. [dostęp 2011-01-07].
  12. a b c d e f g h i j k l m n o p 2010 Curitiba - Results. WTCC - FIA World Touring Car Championship, 2010-03-07. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).
  13. a b c Konrad Házi: Tarquini tryumfuje w drugim wyścigu WTCC w Kurytybie. Wyprzedź mnie!, 2010-03-07. [dostęp 2011-01-08].
  14. 2010 Curitiba - Entry list. WTCC - FIA World Touring Car Championship. [dostęp 2013-01-02]. (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj