Wyścig Pokoju 1952

5. edycja Wyścigu Pokoju (fr. Course de la Paix) miała miejsce między 30 kwietnia i 12 maja 1952 roku. Do organizatorów - polskiej Trybuny Ludu i czechosłowackiego Rudého Práva dołączyła redakcja gazety z NRD Neues Deutschland i Związek Kolarski NRD. Po raz pierwszy w swojej historii wyścig prowadził przez terytorium NRD. Odbywał się na trasie z Warszawy przez Berlin do Pragi i miał długość 2153 km. W klasyfikacji indywidualnej zwyciężył reprezentujący Wielką Brytanię Szkot Ian Steel. W klasyfikacji drużynowej zwyciężyła pierwszy raz w historii reprezentacja Wielkiej Brytanii. Sędzią głównym wyścigu był Polak Stanisław Cieślak.

Wyścig Pokoju 1952
1951 1953
Data 30 kwietnia-13 maja 1952
Etapów 12
Dystans 2135 km
Czas zwycięzcy 57h 06'17"
Zgłoszenia 94 kolarzy
Ukończyło wyścig 65 kolarzy
Podium
Pierwsze miejsce Wielka Brytania Ian Steel
Drugie miejsce Czechosłowacja Jan Veselý
Trzecie miejsce Francja/Polska Jan Stabliński
Pozostałe klasyfikacje
Najwszechstronniejszych {{{najwszechstronniejszych}}}
Drużynowa Wielka Brytania Wielka Brytania

Zmiany w wyścigu i regulaminieEdytuj

Kolarze startujący w wyścigu zaczęli otrzymywać dodatkowe nagrody. Przewodniczący Rady Państwa ufundował puchar dla najlepszej drużyny na polskiej części wyścigu, a premier dla najlepszego kolarza na tej części wyścigu (podobne nagrody ufundowane zostały w NRD i Czechosłowacji). Od 1952 r. wyścigowi towarzyszył również charakterystyczny hejnał. W regulaminie zmieniono kolor koszulek dla drużynowych liderów wyścigu. Od tej edycji mieli oni jechać w niebieskich koszulkach z symbolem białego gołębia na piersi. Nadal utrzymano restrykcyjne kary dotyczące naprawy rowerów.

Składy drużynEdytuj

W wyścigu wystartowało 94 kolarzy, spośród których 65 dotarło do mety w Warszawie. Byli oni członkami 16 zespołów. Po raz pierwszy w wyścigu udział wzięli kolarze z Austrii, Belgii i Holandii. Reprezentacje Francji, Finlandii i Włoch zostały wystawione przez robotnicze związki sportowe: francuski Fédération Sportive et Gymnique du Travail (FSGT), fiński Työväenen Urheiluliitto (TUL) oraz włoski Unione Italiana Sport Per tutti (UISP). Większość drużyn składała się z 6 zawodników. Wyjątkiem były zespoły Francji, Włoch i Polonii Francuskiej złożone z pięciu kolarzy. W wyścigu udział wziął również jeden kolarz z Albanii Piro Angjeli. Zespoły i kolarze, którzy wzięli udział w 5. edycji Wyścigu Pokoju:

  Wielka Brytania
1 - Davis Wood
2 - Frank Seel
3 - Leslie John Scales
4 - Kenneth Jowett
5 - Ian Steel
6 - John Greenfield
  Austria
07 - Alfred Sitzwohl
08 - Franz Deutsch
09 - Franz Weißenbacher
10 - Johann Karlik
11 - Karl Cerkovnik
12 - Franz Skrucny
  Belgia
13 - Gustav Verschueren
14 - Raymond Vanhoven
15 - Frans van Loveren
16 - Robert Raymond
17 - Joseph Bauwens
18 - Joseph Verhelst
  Bułgaria
19 - Dimityr Bobczew
20 - Bojan Kocew
21 - Petre Dimitrow
22 - Dimitri Kolew
23 - Milko Dimow
24 - Ilja Krestew
  Dania
25 - Gunnar Røpke
26 - Christian Pedersen
27 - Helge Hansen
28 - Finn Christoffersen
29 - Frank Jensen
30 - Jörgen Falkbøll
  Finlandia (TUL)
31 - Onni Niemi
32 - Veikko Haaga
33 - Veikko-Ihmari Kasslin
34 - Sulo Punkinen
35 - Eino Salminen
36 - Vaino-Olavi Kasslin
  Francja (FSGT)
37 - Eugene Garnier
38 - Andre Laurent
39 - Robert Jonett
40 - Gabriel Audemard
41 - Pierre Favier
0
  Holandia
43 - Albertus Donkert
44 - Johannes la Grouw
45 - Wilhelmus Remkes
46 - Daan de Groot
47 - Johannes van Ingen
48 - Andre van Neerden
  Rumunia
55 - Ervant Nordhadian
56 - Constantin Sandru
57 - Petre Nuta
58 - Marin Dumitrescu
59 - Nicolae Maxim
60 - Nicolae Chicomban
  Triest (drużyna robotnicza)
61 - Giuliano Donadelli
62 - Giuseppe Bordon
63 - Enrico Sossi
64 - Livio Zanolla
65 - Merano Mallich
66 - Vittorio Zorzenon
  Węgry
67 - Tibor Vida
68 - Gyula Sere
69 - Pal Kuscera
70 - Gyula Domian
71 - Mihály Mayer
72 - Lajos Szabo
  Włochy (UISP)
73 - Domenico Perrotti
74 - Edmondno Galotta
75 - Francesco Parisini
76 - Alberto Ferri
77 - Luigi Federici
0
  NRD
79 - Rudi Kirchhoff
80 - Heinz Gleinig
81 - Paul Dinter
82 - Gustav-Adolf Schur
83 - Bernhard Trefflich
84 - Horst Gaede
  Czechosłowacja
85 - Jan Veselý
86 - Karel Nesl
87 - Stanislav Svoboda
88 - Jan Knezourek
89 - Josef Skořepa
90 - Lubomir Puklicky
 /  Polonia Francuska
91 - Jan Stablińki
92 - Jan Kuźnicki
93 - Henryk Seliga
94 - Ryszard Kruszyna
95 - Konrad Lipka
0
  Polska
097 - Henryk Hadasik
098 - Jerzy Jarząbek
099 - Władysław Klabiński
100 - Stanisław Królak
101 - Wacław Wrzesiński
102 - Wacław Wójcik
  Albania (start indywidualny)
102a - Piro Angjeli

Trasa wyściguEdytuj

5. edycja Wyścigu Pokoju była najdłuższa z dotychczasowych. Liczyła 2135 km podzielonych na dwanaście etapów i rozpoczynała się w Warszawie, a kończyła w Pradze. Po raz pierwszy w historii kolarze jechali również przez terytorium NRD. Pierwsze cztery etapy prowadziły przez terytorium Polski. Szósty etap rozpoczynał się we Wrocławiu a kończył w nadgranicznym Görlitz już na terenie NRD. Kolejne cztery etapy prowadziły właśnie przez to państwo, a meta jednego z etapów i start kolejnego miały miejsce w Berlinie (w jego wschodniej części). Ostatnie trzy etapy, które poprzedził dzień przerwy w całości rozgrywane były na terenie Czechosłowacji. Najdłuższym etapem był, liczący 223 km, III etap z Łodzi do Chorzowa. Najkrótszym etapem był etap I dookoła Warszawy liczący 105 km.

Przebieg wyściguEdytuj

W 5. edycji Wyścigu Pokoju z bardzo dobrej strony pokazał się Jan Stabliński jadący w barwach Polonii Francuskiej, który był liderem na półmetku wyścigu. Cały czas toczył on walkę z Belgami, Holendrami, reprezentantem Czechosłowacji Janem Veselým, reprezentantami NRD, Bułgarami Milko Dimowem i Dimityrem Bobczewem oraz Austriakiemm Franzem Deutschem. Później jednak do głosu doszli jadący świetnie zespołowo reprezentanci Wielkiej Brytanii z Ianem Steelem na czele. Rozpoczęli oni swój atak na VII etapie, na VIII jeszcze raz go ponowili. Dzięki temu Steel zdobył żółtą koszulkę lidera wyścigu a na kolejnym etapie przyjeżdżając w czołówce umocnił się na tej pozycji i później mógł już spokojnie kontrolować sytuacje a jego koledzy pilnować tryumfu w klasyfikacji drużynowej wyścigu. Ostatecznie wyścig zakończył się jedynym w historii tryumfem reprezentanta i drużyny Wielkiej Brytanii w klasyfikacjach indywidualnej i drużynowej.

EtapyEdytuj

Etap I dookoła Warszawy (105 km)Edytuj

Pierwszy, najkrótszy etap 5. edycji Wyścigu Pokoju był rywalizacją kolarzy z Belgii i Czechosłowacji. Ostatecznie zwycięzcą został Belg Gustav Verschuren, któremu udało się odskoczyć nieco od peletonu i samotnie minąć linię mety. Przed główną grupa przyjechał również jego kolega z reprezentacji Joseph Verhelst. Z głównej grupy najlepiej finiszowali kolarze czechosłowaccy Jana Veselý i Stanislav Svoboda. Dzięki takim wynikom pierwszym liderem w klasyfikacji drużynowej z została Belgia. Etap ten zakończył się natomiast klęską dla reprezentacji Polski. Najlepszy z Polaków Jerzy Jarząbek ukończył etap na 65. miejscu. Reprezentacja Polski została sklasyfikowana na ostatnim 16. miejscu w klasyfikacji drużynowej ze stratą piętnastu minut do Belgów (pozostałe piętnaście reprezentacji miało nikłą stratę do liderów). Na taką sytuację wpływ miała narzucona odgórnie taktyka, w myśl której polscy zawodnicy podzieleni zostali na pary i jeżeli któryś z zawodników miał defekt, drugi miał zostać mu do pomocy. Jako pierwszy defekt miał Władysław Klabiński, któremu do pomocy został drugi z „pary” Stanisław Królak. Nie mieli oni jednak szansy dogonić pędzącego peletonu. Później od głównej grupy odstał Wacław Wójcik, następnie dętki przebijali Henryk Hadasik i Wacław Wrzesiński, a na koniec ostatni z Polaków jadących w głównej grupie - Jerzy Jarząbek, uczestniczył w kraksie na ulicach Warszawy i również stracił nieco w stosunku do zwycięzców.

Klasyfikacja indywidualna na I etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Gustav Verschueren Belgia 2h 35'14"
40,6 km/h
2.   Joseph Verhelst Belgia + 0'24"
3.   Jan Veselý Czechosłowacja + 0'37"
4.   Stanislav Svoboda Czechosłowacja + 0'37"
5.   Raymond Vanhoven Belgia + 0'37"
6.   Eugene Garnier Francja + 0'37"
7.   Gunnar Røpke Dania + 0'37"
8.   Rudi Kirchhoff NRD + 0'37"
9.   Alfred Sitzwohl Austria + 0'37"
10.   Johannes La Grouw Holandia + 0'37"

Etap II Warszawa - Łódź (139 km)Edytuj

Drugi etap, ponownie był etapem krótkim, który rozstrzygnął się w końcówce. Tym razem długi finisz wygrał reprezentant Czechosłowacji Stanislav Svoboda, który pokonał Belga Fransa van Loverena. Wyprzedzili oni główną grupę o nieco ponad dziesięć sekund. Lider wyścigu Gustav Verschueren przyjechał poza czołową dziesiątką, jednak utrzymał prowadzenie w klasyfikacji generalnej, podobnie jak reprezentacja Belgii w klasyfikacji drużynowej. Polacy znowu zaprezentowali się bardzo słabo. Najlepszy z nich Wacław Wójcik ukończył etap na 43. miejscu ze stratą ponad minuty do zwycięzcy. Reprezentacja Polski znowu została sklasyfikowana na 16. (ostatnim) miejscu, a jej strata do liderów powiększyła się o kolejne cztery minuty.

Klasyfikacja indywidualna na II etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Stanislav Svoboda Czechosłowacja 3h 51'15"
36,1 km/h
2.   Frans van Loveren Belgia + 0
3.   Jan Veselý Czechosłowacja + 0'11"
4.   Christian Pedersen Dania + 0'11"
5.   Jan Knezourek Czechosłowacja + 0'12"
6.   John Greenfield Wielka Brytania + 0'13"
7.   Andre van Neerden Holandia + 0'14"
8.   Wilhelmus Remkes Holandia + 0'15"
9.   Petre Dimitrow Bułgaria + 0'16"
10.   Daan de Groot Holandia + 0'17"

Etap III Łódź - Chorzów (233 km)Edytuj

Trzeci etap 5. edycji Wyścigu Pokoju był też jej najdłuższym etapem. Jego bohaterem został zawodnik zespołu Polonii Francuskiej, późniejszy mistrz świata Jan Stabliński. Wygrał on etap po samotnej ucieczce z przewagą ponad minuty nad drugim na mecie Holendrem Daanem de Groot. Lider wyścigu Belg Gustav Verschueren przyjechał na metę czwarty, dzięki czemu Stabliński został nowym liderem wyścigu. Dobra postawa Niemców z NRD spowodowała, że zespół NRD został nowym liderem w klasyfikacji drużynowej. Po koszmarnej jeździe na pierwszych dwóch etapach z nieco lepszej strony pokazali się Polacy. Najlepszy z nich Henryk Hadasik zajął 8. miejsce, a reprezentacja awansowała na siódmą lokatę, choć jej strata do liderów znów się powiększyła.

Klasyfikacja indywidualna na III etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska 5h 17'04"
42,2 km/h
2.   Daan de Groot Holandia + 1'07"
3.   Jörgen Falkbøll Dania + 1'09"
4.   Gustav Verschueren Belgia + 1'10"
5.   Constantin Sandru Rumunia + 1'11"
6.   Heinz Gleinig NRD + 1'14"
7.   Bernhard Trefflich NRD + 1'14"
8.   Henryk Hadasik Polska + 1'29"
9.   Johannes van Ingen Holandia + 1'44"
10.   Christian Pedersen Dania + 3'03"

Etap IV Katowice - Wrocław (189 km)Edytuj

Czwarty etap wyścigu zakończył się ponownie zwycięstwem kolarzy, którzy zdecydowali się na ucieczkę. Wygrał Bułgar Dimityr Bobczew, a tuż za nim linię mety minął reprezentant NRD Gustav-Adolf Schur. Na finiszu odskoczyli oni od Duńczyka Jörgena Falkbølla. Lider wyścigu Jan Stabliński kontrolował sytuację i minął linię mety na piątym miejscu ze stratą około trzech minut do zwycięzcy. Z niezłej strony pokazali się Polacy, którzy zespołowo wygrali etap. Dwóch z nich znalazło się w pierwszej dziesiątce. W klasyfikacji drużynowej prowadzenie utrzymała drużyna NRD.

Klasyfikacja indywidualna na IV etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Dimityr Bobczew Bułgaria 4h 37'43"
40,1 km/h
2.   Gustav-Adolf Schur NRD + 0"
3.   Jörgen Falkbøll Dania + 0'17"
4.   Daan de Groot Holandia + 2'53"
5.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska + 3'03"
6.   Gustav Verschueren Belgia + 3'03"
7.   Jan Veselý Czechosłowacja + 3'18"
8.   Władysław Klabiński Polska + 3'18"
9.   Stanisław Królak Polska + 3'18"
10.   Ian Steel Wielka Brytania + 3'25"

Etap V Wrocław - Görlitz (180 km)Edytuj

Piąty etap, kończył polską część 5. edycji Wyścigu Pokoju. Meta usytuowana była w nadgranicznym Görlitz już po stronie NRD. Na tym etapie ponownie z dobrej strony pokazał się lider wyścigu Jan Stabliński z Polonii Francuskiej. Na metę dojechał w dwuosobowej ucieczce z Bułgarem Milko Dimowem, który wygrał ten etap. Stabliński umocnił się na pozycji lidera i wielu zaczęło upatrywać w nim faworyta do wygrania całego wyścigu. W klasyfikacji drużynowej prowadziła nadal reprezentacja NRD.

Klasyfikacja indywidualna na V etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Milko Dimow Bułgaria 4h 45'13"
37,9 km/h
2.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska + 0'02"
3.   Jan Veselý Czechosłowacja + 1'21"
4.   Stanislav Svoboda Czechosłowacja + 1'21"
5.   Gustav Verschueren Belgia + 2'16"
6.   Daan de Groot Holandia + 2'20"
7.   Robert Jonett Francja + 3'02"
8.   John Greenfield Wielka Brytania + 3'11"
9.   Gustav-Adolf Schur NRD + 3'21"
10.   Ian Steel Wielka Brytania + 5'42"

Etap VI Budziszyn - Berlin (208 km)Edytuj

Szósty etap 5. edycji Wyścigu Pokoju, który odbył się po dniu odpoczynku, był popisem jednego kolarza, Austriaka Franza Deutscha. Wygrał on etap po samotnej jeździe z przewagą blisko czterech i pół minuty nad drugim na mecie Belgiem Fransem van Loveren i ponad pięciu minut nad peletonem, który przyprowadził inny Austriak Alfred Sitzwohl. Lider wyścigu Jan Stabliński przyjechał w czołówce głównej grupy i utrzymał prowadzenie w wyścigu. Drużynowymi liderami nadal była ekipa NRD, a kolarze po raz pierwszy finiszowali w Berlinie.

Klasyfikacja indywidualna na VI etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Franz Deutsch Austria 5h 31'36"
37,7 km/h
2.   Frans van Loveren Belgia + 4'27"
3.   Alfred Sitzwohl Austria + 5'19"
4.   Jan Veselý Czechosłowacja + 5'19"
5.  /  Jan Kuźnicki Polonia Francuska + 5'19"
6.   Daan de Groot Holandia + 5'19"
7.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska + 5'19"
8.   Gustav Verschueren Belgia + 5'19"
9.   Joseph Verhelst Belgia + 5'19"
10-12. Sklasyfikowano ex aequo:
  Andre van Neerden (Holandia)
  Paul Dinter (NRD)
  Karel Nesl (Czechosłowacja)
+ 5'21"

Etap VII Berlin - Lipsk (205 km)Edytuj

Siódmy etap to pierwszy atak reprezentacji Wielkiej Brytanii. Kolarzy jadący w jej barwach zainicjowali 14-osobową ucieczkę. Nie znalazł się w niej dotychczasowy lider wyścigu Jan Stabliński z Polonii Francuskiej, skutkiem czego stracił koszulkę lidera wyścigu na rzecz Jana Veselego z ekipy Czechosłowacji. Jednak tracił do niego tylko jedną sekundę. Ostatecznie w Lipsku najlepszy okazał się inny reprezentant Polonii Francuskiej Jan Kuźnicki, który minimalnie wyprzedził Bułgara Milko Dimowa. Inicjatorzy ucieczki, Brytyjczycy, znaleźli się pod koniec pierwszej dziesiątki, jednak drużynowo wygrali ten etap i dzięki temu przejęli prowadzenie w klasyfikacji drużynowej wyścigu. W 14-osobowej ucieczce znalazł się też jeden reprezentant Polski - Wacław Wójcik, który ostatecznie ukończył etap na 13. miejscu.

Klasyfikacja indywidualna na VII etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.  /  Jan Kuźnicki Polonia Francuska 5h 30'42"
37,2 km/h
2.   Milko Dimow Bułgaria + 0'01"
3.   Rudi Kirchhoff NRD + 0'02"
4.   Franz Deutsch Austria + 0'03"
5.   Johannes La Grouw Holandia + 0'04"
6.   Robert Jonett Francja + 0'04"
7.   Karel Nesl Czechosłowacja + 0'05"
8.   Gunnar Røpke Dania + 0'06"
9.   Ian Steel Wielka Brytania + 0'07"
10.   Davis Wood Wielka Brytania + 0'07"

Etap VIII Lipsk - Chemnitz (212 km)Edytuj

Ósmy etap przyniósł ponowny atak reprezentacji Wielkiej Brytanii. Tym razem w sześcioosobowej czołówce jedzie aż trzech Brytyjczyków. Kolarze po raz pierwszy w historii Wyścigu Pokoju pokonują stromą Bergstraße w miejscowości Meerane nazwaną wówczas „ścianą płaczu”(340-metrowy odcinek ulicy, którego nachylenie wynosi 12%). Ostatecznie w Chemnitz etap wygrywa Belg Raymond Vanhoven. Jednak największym zwycięzcą etapu został Szkot Ian Steel reprezentujący Wielką Brytanię, który zdobył koszulkę lidera wyścigu, gdyż dotychczasowi lider Jan Veselý i wicelider Jan Stabliński stracili do niego niemal dziesięć minut. Zespół Wielkiej Brytanii umocnił się również na pozycji lidera w klasyfikacji drużynowej wyścigu.

Klasyfikacja indywidualna na VIII etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Raymond Vanhoven Belgia 5h 54'12"
35,9 km/h
2.   Stanislav Svoboda Czechosłowacja + 0'01"
3.   John Greenfield Wielka Brytania + 0'03"
4.   Ian Steel Wielka Brytania + 0'04"
5.   Kenneth Jowett Wielka Brytania + 0'06"
6.   Bernhard Trefflich NRD + 0'16"
7.   Gustav Verschueren Belgia + 4'53"
8.   Jan Veselý Czechosłowacja + 9'51"
9.   Daan de Groot Holandia + 9'52"
10.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska + 9'53"

Etap IX Chemnitz - Bad Schandau (117 km)Edytuj

Dziewiąty etap ponownie padł łupem kolarzy, którzy znaleźli się w uciecze. Tym razem liczyła ona pięć osób. Wśród nich znalazł się lider wyścigu Ian Steel reprezentujący Wielką Brytanię. Etapowe zwycięstwo odniósł reprezentant Czechosłowacji Jana Veselý, który na finiszu pokonał Polaka Stanisława Królaka, co było jednym z pierwszych zwiastunów jego późniejszych tryumfów w Wyścigu Pokoju. Kolejną stratę na tym etapie poniósł Jan Stabliński, który przyjechał na czele drugiej grupy niemal pięć minut za Veselým. Reprezentacja Wielkiej Brytanii spokojnie kontrolując sytuację utrzymała w klasyfikacji drużynowej znaczną przewagę nad kolejnymi zespołami. Po tym etapie zakończyła się niemiecka część wyścigu a kolejny dzień był dniem odpoczynku.

Klasyfikacja indywidualna na IX etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Jan Veselý Czechosłowacja 3h 11'22"
36,7 km/h
2.   Stanisław Królak Polska + 0"
3.   Joseph Verhelst Belgia + 0"
4.   Ian Steel Wielka Brytania + 0'01"
5.   Petre Dimitrow Bułgaria + 0'02"
6.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska + 4'55"
7.   Luigi Federici Włochy + 4'56"
8.   Gustav Verschueren Belgia + 5'09"
9.   Johannes La Grouw Holandia + 5'09"
10.   Wacław Wójcik Polska + 5'10"

Etap X Hřensko - Pilzno (210 km)Edytuj

Rozgrywany po dniu przerwy dziesiąsty etap 5. edycji Wyścigu Pokoju, był pierwszym etapem w czechosłowackiej części wyścigu. Przyniósł on próbę kontrataku ze strony Jana Stablińskiego z Poloniii Francuskiej, który po samotnej ucieczce wygrał ten etap odrabiając nieco strat do lidera wyścigu Iana Steela z Wielkiej Brytanii. Jednak lider wyścigu i jego zespół mieli wszystko pod kontrolą i nie pozwolili Stablińskiemu uciec zbyt daleko. W klasyfikacji drużynowej przewaga Wielkiej Brytanii pozostała niezagrożona.

Klasyfikacja indywidualna na X etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska 5h 51'54"
35,8 km/h
2.   Franz Deutsch Austria + 0'44"
3.   Gustav-Adolf Schur NRD + 0'45"
4.   Wacław Wójcik Polska + 0'49"
5.   Gunnar Røpke Dania + 1'28"
6.   Stanislav Svoboda Czechosłowacja + 2'50"
7.   Milko Dimow Bułgaria + 2'50"
8.   Frans van Loveren Belgia + 2'50"
9.   Władysław Klabiński Polska + 2'50"
10.   Jan Knezourek Czechosłowacja + 2'50"

Etap XI Pilzno - Czeskie Budziejowice (152 km)Edytuj

Na jedenastym etapie powiodła się ucieczka dwóch kolarzy Holendra Daana de Groota i Włocha Luigiego Federici. Przyjechali oni na metę z ponad trzyminutową przewagą nad główną grupą, w której spokojnie jechał lider wyścigu Ian Steel z Wielkiej Brytanii. Etap po finiszu wygrał de Groot. W klasyfikacji generalnej wyścigu, zarówno indywidualnej jak i drużynowej nie doszło do żadnych zmian w czołówce.

Klasyfikacja indywidualna na XI etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Daan de Groot Holandia 3h 53'46"
39,0 km/h
2.   Luigi Federici Włochy + 0'01"
3.   Stanislav Svoboda Czechosłowacja + 3'04"
4.   Milko Dimow Bułgaria + 3'04"
5.   Jan Veselý Czechosłowacja + 3'04"
6.   Alfred Sitzwohl Austria + 3'04"
7.   Gustav Verschueren Belgia + 3'04"
8.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska + 3'04"
9.   Gunnar Røpke Dania + 3'05"
10.   Rudi Kirchhoff NRD + 3'05"

Etap XII Czeskie Budziejowice - Praga (195 km)Edytuj

Przed ostatnim etapem 5. edycji Wyścigu Pokoju liderzy klasyfikacji zarówno indywidualnej jak i drużynowej mieli na tyle dużą przewagę, że tylko pech mógł pozbawić ich zwycięstwa. Skorzystali z tego kolarze gospodarzy czyli Czechosłowacji, których czterech znalazło się w pierwszej dziesiątce. Zwycięzcą etapu został Josef Skořepa, który przed niedaleko od mety oderwał się od współtowarzysza ucieczki Gustava-Adolfa Schura z NRD i wygrał etap. Trzecie miejsce zajął kolejny reprezentant Czechosłowacji Stanislav Svoboda, który przyprowadził główną grupę. Zwycięzcą wyścigu został reprezentujący Wielką Brytanię Ian Steel, który został drugim po Aleksandarze Zoriciu tryumfatorem Wyścigu Pokoju, który nie wygrał etapu. W klasyfikacji drużynowej zwyciężyła reprezentacja Wielkiej Brytanii. Były to jedyne zwycięstwa kolarzy z tego kraju zarówno w klasyfikacji indywidualnej jak i drużynowej. Polscy kolarze nie mogli zaliczyć wyścigu do udanych. Najlepszy z nich Wacław Wójcik został ostatecznie sklasyfikowany na 14. miejscu ze stratą ponad 48 minut do zwycięzcy. Reprezentacja Polski została sklasyfikowana na piątym miejscu ze stratą ponad godziny i dwudziestu minut do Brytyjczyków. Radość polskim kibicom sprawił za to Jan Stabliński, który ostatecznie ukończył wyścig na trzecim miejscu ze stratą trzech minut i ośmiu sekund do Iana Steela. Zespół Polonii Francuskiej, w barwach której jechał Stabliński, został zdekompletowany i nie był klasyfikowany jako drużyna.

Klasyfikacja indywidualna na XII etapie
Zawodnik Drużyna Czas
1.   Josef Skořepa Czechosłowacja 5h 30'44"
35,4 km/h
2.   Gustav-Adolf Schur NRD + 0'34"
3.   Stanislav Svoboda Czechosłowacja + 4'30"
4.   Jan Veselý Czechosłowacja + 4'31"
5.   Alfred Sitzwohl Austria + 4'32"
6.   Joseph Verhelst Belgia + 4'32"
7.   Jan Knezourek Czechosłowacja + 4'32"
8.   Gustav Verschueren Belgia + 4'32"
9.   Ian Steel Wielka Brytania + 4'32"
10.   Johannes La Grouw Holandia + 4'33"

Etapy podsumowanieEdytuj

Etap Data Start - meta Długość (km) Zwycięzca etapu Czas Lider wyścigu Lider
klasyfikacji drużynowej
I etap 30 kwietnia dookoła Warszawy 105 km   Gustav Verschueren 2h 35'14"   Gustav Verschueren   Belgia
II etap 1 maja Warszawa - Łódź 139 km   Stanislav Svoboda 3h 51'15"
III etap 2 maja Łódź - Chorzów 223 km  /  Jan Stabliński 5h 17'04"  /  Jan Stabliński   NRD
IV etap 3 maja Katowice - Wrocław 189 km   Dimityr Bobczew 4h 37'43"
V etap 4 maja Wrocław - Görlitz 180 km   Milko Dimow 4h 45'13"
VI etap 6 maja Budziszyn - Berlin 208 km   Franz Deutsch 5h 31'36"
VII etap 7 maja Berlin - Lipsk 205 km  /  Jan Kuźnicki 5h 30'42"   Jan Veselý   Wielka Brytania
VIII etap 8 maja Lipsk - Chemnitz 212 km   Raymond Vanhoven 5h 54'12"   Ian Steel
IX etap 9 maja Chemnitz - Bad Schandau 117 km   Jan Veselý 3h 11'22"
X etap 11 maja Hřensko - Pilzno 210 km  /  Jan Stabliński 5h 51'54"
XI etap 12 maja Pilzno - Czeskie Budziejowice 152 km   Daan de Groot 3h 53'46"
XII etap 13 maja Czeskie Budziejowice - Praga 195 km   Josef Skořepa 5h 30'44"

Końcowa klasyfikacja generalnaEdytuj

Klasyfikacja indywidualnaEdytuj

Poz. Zawodnik Drużyna Czas
(śr. prędkość)
1.   Ian Steel Wielka Brytania 57h 06'17"
37,4 km/h
2.   Jan Veselý Czechosłowacja + 2'35"
3.  /  Jan Stabliński Polonia Francuska + 3'08"
4.   Gustav Verschueren Belgia + 6'45"
5.   Daan de Groot Holandia + 9'34"
6.   Kenneth Jowett Wielka Brytania + 15'19"
7.   Franz Deutsch Austria + 17'54"
8.   John Greenfield Wielka Brytania + 23'58"
9.   Bernhard Trefflich NRD + 24'00"
10.   Gustav-Adolf Schur NRD + 24'04"
...
14.   Wacław Wójcik Polska + 48'02"
16.   Władysław Klabiński Polska + 54'02"
22.   Stanisław Królak Polska + 1h 11'44"
23.   Henryk Hadasik Polska + 1h 12'54"
27.   Wacław Wrzesiński Polska + 1h 21'00"
31.  /  Jan Kuźnicki Polonia Francuska + 1h 34'51"
57.   Jerzy Jarząbek Polska + 4h 44'28"

Klasyfikacja drużynowaEdytuj

Poz. Drużyna Czas
1. Wielka Brytania 171h 37'40"
2. Czechosłowacja + 29'30"
3. NRD + 55'49"
4. Belgia + 1h 16'51"
5. Polska + 1h 21'34"
6. Bułgaria + 1h 44'07"
7. Holandia + 2h 45'46"
8. Rumunia + 5h 19'45"
9. Dania + 5h 22'14"
10. Austria + 6h 12'38"
11. Włochy + 6h 15'56"
12. Węgry + 7h 36'48"
13. Finlandia + 14h 51'32"
14. Triest + 20h 31'34"
nieklasyfikowane: Francja, Polonia Francuska


BibliografiaEdytuj