Wypełnienie
przedmiot łatający dziury w zębach, plomba
Ten artykuł od 2008-11 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
Wypełnienie (pot. plomba) – materiał odbudowujący tkanki zęba, utracone na skutek próchnicy lub innych uszkodzeń niepróchnicowego pochodzenia.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/MO_inlay_of_3.jpg/220px-MO_inlay_of_3.jpg)
Przez wiele lat do wypełniania ubytków stosowano cement o szarawej lub żółtej barwie. W latach 50. XX wieku amerykański naukowiec M.G. Buonocore odkrył technikę wytrawiania szkliwa zębowego kwasem. Dzięki nowej technice uzyskano adhezję, czyli przyleganie do siebie zębiny, szkliwa oraz wypełnienia. Stało się możliwe wykorzystanie wielu innych materiałów o poprawionej estetyce.
Techniki wypełniania ubytków
edytujMateriały
edytuj(według prof. Z. Jańczuka[1])
Materiały do wypełnień bezpośrednich
edytuj- Materiały do wypełnień czasowych:
- fleczer (cement cynkowo-siarczany)
- cement tlenkowo-cynkowo-eugenolowy
- gutaperka
- światło- i chemoutwardzalne materiały do wypełnień czasowych
- Materiały do wypełnień stałych (ostatecznych):
- materiały złożone (tzw. materiały kompozytowe)
- cementy glass-jonomerowe (szkło-jonomerowe)
- amalgamaty
- kompomery (mieszanina materiałów kompozytowych i glass-jonomerowych)
- cementy krzemowe
- cementy krzemowo-fosforanowe
Materiały do wypełnień pośrednich
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ Zbigniew Jańczuk (red.), Stomatologia zachowawcza. Zarys kliniczny. Podręcznik dla studentów stomatologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2007, wyd. III