Otwórz menu główne

Zagrodno (województwo dolnośląskie)

wieś w województwie dolnośląskim

Zagrodno (niem. Adelsdorf[2]) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie złotoryjskim, w gminie Zagrodno, na pograniczu Pogórza Kaczawskiego w Sudetach i Niziny Śląsko-Łużyckiej (Równiny Chojnowskiej).

Zagrodno
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat złotoryjski
Gmina Zagrodno
Liczba ludności (III 2011) 1471[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Kod pocztowy 59-516
Tablice rejestracyjne DZL
SIMC 0368480
Położenie na mapie gminy Zagrodno
Mapa lokalizacyjna gminy Zagrodno
Zagrodno
Zagrodno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zagrodno
Zagrodno
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Zagrodno
Zagrodno
Położenie na mapie powiatu złotoryjskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu złotoryjskiego
Zagrodno
Zagrodno
Ziemia51°10′53″N 15°51′03″E/51,181389 15,850833

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa legnickiego.

DemografiaEdytuj

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyło 1471 mieszkańców[1]. Jest największą miejscowością gminy Zagrodno.

NazwaEdytuj

12 listopada 1946 nadano miejscowości polską nazwę Zagrodno[2].

HistoriaEdytuj

W 1945 r. miejscowość została zajęta przez wojska radzieckie, a następnie przyłączona do Polski. Ówczesnych mieszkańców wysiedlono do Niemiec.

PowodzieEdytuj

7 sierpnia 2010 Zagrodno zostało zalane przez wezbraną po opadach rzekę Skorę[3]; poziom wody osiągnął wysokość 320 cm[4][5].

Zbiory OssolineumEdytuj

W 1944 r. Niemcy umieścili w Zagrodnie część zbiorów lwowskiego Zakładu Narodowego im. Ossolińskich[6][7]. Zachowane zbiory biblioteczne zasiliły w 1947 r. reaktywowaną we Wrocławiu Bibliotekę Ossolineum.

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki, parafialny, pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy i Chrystusa Króla, z lat 1789-1792 (projekt Carla Gottharda Langhansa).
  • cmentarz przykościelny, z XIV w., XVIII w.
  • kaplica grobowa rodziny Reibnitzów, z XVIII w.
  • zespół dworski I, z XVI w., z drugiej połowy XIX w.
  • zespół dworski II, nr 157, z 1750 r.

PrzypisyEdytuj

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  3. Piotr Kanikowski, Krzysztof Maciejak. Złotoryję zalewa potok, Zagrodno tonie (ZDJĘCIA). „Gazeta Wrocławska”, 2010-08-08. Polskapresse Sp. z o.o. (pol.). [dostęp 2012-04-29]. 
  4. Piotr Kanikowski. Powiat złotoryjski: Zagrodno pod wodą. „Gazeta Wrocławska”, 2010-08-07. Polskapresse Sp. z o.o. (pol.). [dostęp 2012-04-29]. 
  5. Andrzej Lampart, Dariusz Szałagan. Fakty (wydanie z 28 października 2010 r.). „Fakty”, 2010-09-28. Telewizja Polska S.A. (pol.). [dostęp 2012-04-29]. 
  6. http://www.dziennik.com/www/dziennik/kult/archiwum/07-12-08/pp-11-14-01.html "Przegląd Polski", 14.11.2008
  7. W bibliografii dotyczącej historii zbiorów ossolińskich miejscowość nazywana bywa także Adelin.
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 267,268. [dostęp 17.11.2012].

BibliografiaEdytuj

  • Pogórze Kaczawskie, Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7: pod red. M. Staffy; Wydawnictwo I-BiS, Wrocław, 2002, ss.648-54, ​ISBN 83-85773-47-9

Linki zewnętrzneEdytuj