Otwórz menu główne

Zatoka Bengalska

akwen Oceanu Indyjskiego

Zatoka Bengalska (beng. Vagopasagar, birm. Bingali Pinko, ang. Bay of Bengal, hindi Bagal ki Khari) – część Oceanu Indyjskiego znajdująca się pomiędzy Półwyspem Indyjskim, wyspą Cejlon oraz archipelagami Andamany i Nikobary. Największa zatoka świata. Jej powierzchnia wynosi 2,191 mln km²[1]., średnia głębokość 2586 m, a maksymalna dochodzi do blisko 5258 m. Temperatura wody waha się w zimie od 25 °C (część północna) do 27 °C (część południowa), w lecie dochodzi do ponad 28 °C. Zasolenie wynosi ok. 30–34‰. Pływy dochodzą do 10,7 m.

Zatoka Bengalska
Ilustracja
Państwo  Sri Lanka
 Indie
 Bangladesz
 Mjanma
Lokalizacja Ocean Indyjski
Powierzchnia 2,191 mln km²
Głębokość
• średnia
• maksymalna

2586 m
5258 m
Zasolenie ok. 30–34‰
Cieki wodne uchodzące Ganges, Brahmaputra, Mahanadi, Kryszna, Godawari
Miejscowości nadbrzeżne Ćennaj, Kolkata, Ćottogram
Mapka zatoki
położenie Zatoki Bengalskiej
Położenie na mapie Azji
Mapa lokalizacyjna Azji
Zatoka Bengalska
Zatoka Bengalska
Ziemia15°N 88°E/15,000000 88,000000

Największą rzeką wpadającą do zatoki jest Ganges z Brahmaputrą oraz Mahanadi, Kryszna, Godawari, Penner i Cauvery. Najważniejszymi portami zatoki są: Ćennaj, Kolkata i Ćottogram. Zatoka Bengalska leży w strefie klimatu zwrotnikowego typu wilgotnego o odmianie monsunowej. Częste są tam tropikalne huragany. Pod dnem, którego część zajmuje rozległy stożek akumulacyjny z naniesionego przez Ganges i Brahmaputrę materiału, znajdują się złoża ropy naftowej.

PrzypisyEdytuj

  1. Z. Bachárova: Rekordy Ziemi. Red. Kliment Andrejka. Tł. ze słowac. Wojciech Zięba. Wyd. 1 pol., przepracowane i rozsz. Oficyna Wydawnicza R.A.F., Racibórz [1992], s. 25.