Świadkowie Jehowy w Czadzie
Świadkowie Jehowy w Czadzie – społeczność wyznaniowa w Czadzie, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2023 roku 912 głosicieli, należących do 23 zborów. W 2023 roku na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zgromadziło się 4045 osób[1][2][a]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje środkowoafrykańskie Biuro Oddziału[3][4]. Biuro Krajowe mieści się w Ndżamenie[5].
Państwo | |
---|---|
Liczebność (2023) |
912 |
% ludności kraju (2023) |
0,005% |
Liczba zborów (2023) |
23 |
Rozpoczęcie działalności |
![Mapa konturowa Czadu](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Chad_location_map.svg/240px-Chad_location_map.svg.png)
Historia
edytujPoczątki
edytujW 1959 roku pewien zagraniczny wyznawca udał się w sprawach zawodowych do Fort Lamy (obecna Ndżamena) na terenie dzisiejszego Czadu i przy różnych sposobnościach prowadził rozmowy na tematy religijne. Pięć lat później w Ndżamenie założono pierwszy zbór Świadków Jehowy w Czadzie[6]. W 1967 roku na terenie kraju działało 18 Świadków Jehowy.
Rozwój działalności
edytuj24 kwietnia 1969 roku zarejestrowano działalność w Czadzie. Rok później liczba głosicieli wynosiła 54.
W 1975 roku rząd przymuszał mieszkańców kraju do brania udziału w praktykach opartych na kulcie zmarłych; każdy, kto w nich nie uczestniczył – m.in. Świadkowie Jehowy, mógł być skazany nawet na śmierć. Na skutek nasilającej się wojny domowej w Czadzie, w 1979 roku większość wyznawców – w tym misjonarze, absolwenci Szkoły Gilead – została zmuszona do ucieczki do sąsiednich krajów.
W 1984 roku w czasie wojny domowej zapanował wielki głód i współwyznawcy z innych krajów udzielili pomocy miejscowym Świadkom Jehowy. Pomimo sprzeciwu ze strony Kościoła katolickiego w kraju powstała Sala Królestwa.
W 1992 roku władze potwierdziły legalizację wyznania Świadków Jehowy w Czadzie. Rok później liczba głosicieli osiągnęła 345 osób. W 2007 roku zanotowano liczbę 618 Świadków Jehowy w Czadzie. Na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 6218 osób. Trzy lata później osiągnięto liczbę 652, a w 2023 roku 911 głosicieli.
Najwięcej głosicieli zamieszkiwało miasta: Ndżamena[7], Pala, Koumra, Doba, Sarh, Kélo, Lere i Bongor. Zebrania odbywają się w językach: francuskim, lele, mundang, ngambaye i amerykańskim migowym, a kongresy do roku 2019 odbywały się w Salach Królestwa w Ndżamenie, Sarh i Kélo w językach francuskim i lele.
Uwagi
edytuj- ↑ W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadza się ponownie w Sali Królestwa oraz w formie „hybrydowej” (wszyscy uczestnicy w Sali Królestwa i odbierający program transmitowany przez wideokonferencje mogą brać czynny udział w punktach i dyskusjach). Do końca 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program został zamieszczony w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.
Przypisy
edytuj- ↑ Czad – Ilu tam jest Świadków Jehowy [online], jw.org [dostęp 2024-02-10] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności w poszczególnych krajach w 2023 roku [online], jw.org [dostęp 2024-02-10] .
- ↑ Watchtower, Biuro Oddziału w Republice Środkowoafrykańskiej [online], jw.org [dostęp 2013-12-16] .
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2013, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 32, 33 .
- ↑ Watchtower, Kontakt Czad [online], jw.org [dostęp 2017-01-24] .
- ↑ „Stójcie mocno jako jedna trzoda” — zgromadzenia w Czadzie, „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, 15 października 1990, s. 22–25 .
- ↑ JW Broadcasting — kwiecień 2019 [od 52 min.] [online], jw.org, 1 kwietnia 2019 [dostęp 2021-09-07] .
Bibliografia
edytuj- Rocznik Świadków Jehowy: 1994–2017
- Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego, s. 476
- „Przebudźcie się!” 22 września 1979, s. 22 (ang.)
Linki zewnętrzne
edytuj- Watchtower, Świadkowie Jehowy na całym świecie. Czad [online], jw.org [dostęp 2017-04-11] .
- Dane statystyczne (archiwum) [online], watchtower.org [zarchiwizowane z adresu 2012-06-19] .
- U.S. Department of State i inni, Chad - International Religious Freedom Report 2007 [online], state.gov [zarchiwizowane z adresu 2012-01-13] (ang.).
- Jehovah's Witnesses Interactive Map of the Worldwide Work [online], ilabmedia.com [dostęp 2009-02-16] [zarchiwizowane z adresu 2005-05-04] (ang.). – interaktywna mapa z danymi statystycznymi z lat 2002–2008