Otwórz menu główne

Światowa Konferencja Zielonoświątkowa

Światowa Konferencja Zielonoświątkowa – międzynarodowa organizacja stanowiąca porozumienie kościołów zielonoświątkowych z całego świata.

Pentekostalizm
Dream City Church worship2.jpg
 PortalKategoria

Spis treści

HistoriaEdytuj

Konferencja odbywa się raz na trzy lata. Pierwsza odbyła się w 1947 r. w Zurychu, w Szwajcarii, z inicjatywy pastora Leonarda Steinera. W 2004 r. miała miejsce szczególna sesja Konferencji poświęcona obchodom upamiętnienia Przebudzenia na Azusa Street.

SesjeEdytuj

Lp. Rok Miejscowość Państwo
1. 1947 Zurych   Szwajcaria
2. 1949 Paryż   Francja
3. 1952 Londyn   Wielka Brytania
4. 1955 Sztokholm   Szwecja
5. 1958 Toronto   Kanada
6. 1961 Jerozolima   Izrael
7. 1964 Helsinki   Finlandia
8. 1967 Rio de Janeiro   Brazylia
9. 1970 Dallas   Stany Zjednoczone
10. 1973 Seul   Korea Południowa
11. 1976 Londyn   Wielka Brytania
12. 1979 Vancouver   Kanada
13. 1982 Nairobi   Kenia
14. 1985 Zurych   Szwajcaria
15. 1989 Singapur   Singapur
16. 1992 Oslo   Norwegia
17. 1995 Jerozolima   Izrael
18. 1998 Seul   Korea Południowa
19. 2001 Los Angeles   Stany Zjednoczone
20. 2004 Johannesburg   Południowa Afryka
21. 2007 Surabaja   Indonezja
22. 2010 Sztokholm   Szwecja
23. 2013 Kuala Lumpur   Malezja
24. 2016 São Paulo   Brazylia

WładzeEdytuj

Obecnym Prezesem Konferencji jest biskup James D. Leggett – generalny superintendent Międzynarodowego Zielonoświątkowego Kościoła Świętości. Wiceprezesami są: pastor dr Lamar Vest (Kościół Boży) oraz pastor dr Prince Guneratnam (Kościół „Kalwaria”, Kuala Lumpur, Malezja).

Artykuły wiaryEdytuj

Wszystkie denominacje zielonoświątkowe, akceptujące Artykuły Wiary Światowej Konferencji Zielonoświątkowej mogą ubiegać się o członkostwo w organizacji. Wnioski są rozpatrywane i weryfikowane przez Komisję Doradczą Konferencji.

Wierzymy:
  • że Biblia została natchniona i jedynie ona jest nieomylnym i autorytatywnym Słowem Bożym;
  • że jest jeden Bóg, odwiecznie istniejący w trzech osobach: Ojca, Syna i Ducha Świętego;
  • w Bóstwo Pana naszego Jezusa Chrystusa, w Jego narodziny z dziewicy, w Jego bezgrzeszne życie, w Jego cuda, w Jego zastępczą śmierć, która dokonała pojednania poprzez przelanie krwi, w Jego zmartwychwstanie w ciele, w Jego wniebowstąpienie i zasiadanie po prawicy Ojca oraz w Jego osobisty powrót w mocy i chwale;
  • że dla zbawienia zgubionego i grzesznego człowieka odrodzenie z Ducha Świętego przez wiarę w Jezusa Chrystusa jest bezwzględnie konieczne;
  • w chrzest Duchem Świętym, którego potwierdzeniem jest mówienie innymi językami, tak jak Duch poddaje, zgodnie z Księgą Dziejów Apostolskich 2:4, a także w posługiwanie się duchowymi darami i służbami;
  • w służbę Ducha Świętego, którego zamieszkanie w chrześcijaninie umożliwia pobożne życie;
  • w zmartwychwstanie zarówno zbawionych jak i zgubionych; pierwszych do zbawienia ku życiu wiecznemu, drugich do zguby podczas zmartwychwstania ku potępieniu;
  • w Kościół Jezusa Chrystusa i jedność wierzących;
  • w praktyczne zastosowanie wiary chrześcijańskiej w codziennych doświadczeniach i potrzebie służenia ludziom we wszystkich dziedzinach życia, a więc nie tylko duchowej, ale też społecznej, politycznej i materialnej.