Adam Sandauer

polski fizyk i działacz społeczny

Adam Marek Sandauer (ur. 17 grudnia 1950 w Warszawie)[1] – polski doktor fizyki, społecznik.

Adam Sandauer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1950
Warszawa
Zawód, zajęcie fizyk
Rodzice Erna Rosenstein, Artur Sandauer
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności
Strona internetowa

Jest założycielem, przez wiele lat przewodniczącym, a obecnie honorowym przewodniczącym Stowarzyszenia Pacjentów „Primum Non Nocere”, organizacji domagającej się udzielania natychmiastowej pomocy ofiarom błędów medycznych[2]. Członek Stowarzyszenia Wolnego Słowa[3].

ŻyciorysEdytuj

Pochodzi ze zasymilowanej rodziny żydowskiej[a][4]; jego ojcem jest pisarz Artur Sandauer, a matką plastyczka Erna Rosenstein. W 1969 Adam Sandauer został oskarżony o rozpowszechnianie ulotek m.in. protestujących przeciwko aresztowaniom studentów po wydarzeniach marca 1968 i przeciwko inwazji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji. Został za to usunięty ze studiów. Postępowanie karne przeciwko Adamowi Sandauerowi zakończyło ogłoszenie amnestii. Po kilku latach został ponownie przyjęty na studia, które ukończył w 1975. Obronił pracę doktorską z fizyki w IF PAN w 1980.

Działalność politycznaEdytuj

W 1980 był inicjatorem społecznej akcji zbierania podpisów pod apelem do władz o uwolnienie osób więzionych za przekonania. Na początku lat 90. doradzał klubowi parlamentarnemu Konfederacji Polski Niepodległej, a w wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował z ramienia tej partii do Senatu[5]. Współpraca ta została zakończona w połowie lat 90. W czasie wyborów parlamentarnych w 1997 był rzecznikiem prasowym Krajowego Porozumienia Rencistów i Emerytów RP.

Był jednym z inicjatorów powołania obywatelskiej koalicji pod hasłem Zdrowie prawem, nie towarem[6].

W 2001 kandydował samodzielnie do Senatu, rejestrując Komitet Wyborczy Wyborców „Primum Non Nocere – Po pierwsze nie szkodzić”, i otrzymał ponad 110 tys[7] głosów; nie wystarczyło to na uzyskanie mandatu senatora.

Został członkiem Warszawskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010[8], a w 2015 roku uczestniczył w prezydenckiej kampanii wyborczej Andrzeja Dudy[9].

Działalność społecznaEdytuj

Od czasu powstania w 1998 Stowarzyszenia Pacjentów „Primum Non Nocere”, apelował o stworzenie prawa zapewniającego pomoc wszystkim poszkodowanym w wyniku błędów i wypadków medycznych. Od 2000 roku prowadził kampanie na rzecz utworzenia urzędu Rzecznika Pacjenta[10], jako instytucji powołanej dla niesienia pomocy tym osobom.

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

W 2016 roku został odznaczony przez prezydenta RP Andrzeja Dudę Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[11][12]. W 2019 został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności[13].

UwagiEdytuj

  1. Dziadek od strony matki Adama Sandauera był galicyjskim sędzią, mianowanym jeszcze przez Franciszka Józefa. Sam Adam Sandauer zawsze piszę o sobie: „obywatelstwo polskie, narodowość polska”. Wywiad: A. Sandauer: Wspólnym dziedzictwem jest Tuwim, Leśmian czy Korczak, a nie Jedwabne

PrzypisyEdytuj

  1. Dane osoby z katalogu osób "rozpracowywanych". Katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2020-10-30].
  2. Statut Stowarzyszenia Primum Non Nocee. Primum Non Nocere, 1998 r.. [dostęp 2018-01-07].
  3. Lista członków SWS. Stowarzyszenie Wolnego Słowa. [dostęp 2018-02-06].
  4. Wywiad: A. Sandauer: Wspólnym dziedzictwem jest Tuwim, Leśmian czy Korczak, a nie Jedwabne
  5. M.P. z 1993 r. nr 50, poz. 471
  6. Szymon Martys: SPPNN i NL rozpoczęły akcję „Zdrowie prawem, nie towarem”. lewica.pl, 28 kwietnia 2004. [dostęp 2016-12-03].
  7. Wybory Parlamentarne 2001. Państwowa Komisja Wyborcza, 2001. [dostęp 2011-11-29].
  8. Warszawski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info. [dostęp 2017-09-19].
  9. Sandauer w kampanii prezydenckiej Andrzeja Dudy. www.stanislawkarczewski.pl. [dostęp 2017-12-12].
  10. Projekt Primum Non Nocere, ustawy o Rzeczniku Pacjenta. Stowarzyszenie Primum Non Nocere.
  11. Odznaczenia dla zasłużonych działaczy opozycji demokratycznej i działaczy społecznych. prezydent.pl, 18 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-21].
  12. M.P. z 2016 r. poz. 1046
  13. Uroczystość wręczenia Krzyży Wolności i Solidarności – Kraków, 9 listopada 2018. Ipn.gov.pl. [dostęp 2020-10-30].

Linki zewnętrzneEdytuj