Aleja Zygmunta Krasińskiego w Krakowie

ulica w Krakowie

Aleja Zygmunta Krasińskiego – aleja w Krakowie pomiędzy Półwsiem Zwierzynieckim, czyli dzielnicą VII i Nowym Światem, czyli dzielnicą I.

aleja Zygmunta Krasińskiego
Zwierzyniec
Stare Miasto
Obiekt zabytkowy nr rej. A-1570/М z 24 listopada 2020
A-1438/M z 09 czerwca 2015[1]
Ilustracja
Aleja widziana z mostu Dębnickiego
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Miejscowość

Kraków

Poprzednie nazwy

Ulica Swoboda

Przebieg
al. A. Mickiewicza,
al. F. Focha, ul. J. Piłsudskiego
ul. Z. Dunin-Wąsowicza, ul. Smoleńsk
ul. K. Morawskiego
ul. Zwierzyniecka, ul. T. Kościuszki, Skwer Konika Zwierzynieckiego
Wisła, Most Dębnicki
ul. M. Konopnickiej
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „aleja Zygmunta Krasińskiego”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „aleja Zygmunta Krasińskiego”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „aleja Zygmunta Krasińskiego”
Ziemia50°03′26,0″N 19°55′35,0″E/50,057222 19,926389

Biegnie z południa na północ i jest jedną z ulic tworzących II obwodnicę Krakowa. Jej przedłużeniem na północ jest al. A. Mickiewicza, na południe ul. M. Konopnickiej. Aleję tworzą dwie trójpasmowe ulice rozdzielone pasem zieleni. Razem z al. A. Mickiewicza i al. J. Słowackiego tworzą ciąg komunikacyjny nazywany popularnie Alejami Trzech Wieszczów. Do roku 1912 była to ulica Swoboda.

Historia edytuj

Przed powstaniem alei znajdował się na jej miejscu wał ziemny a po jego zachodniej stronie – Bastion I „Zwierzyniec”, obiekty austriackiej Twierdzy Kraków. Wzdłuż wału biegł nasyp, zbudowanej w latach 1887–1888, kolei obwodowej a obok niego ulica Swoboda.

W 1905 roku Miasto wykupiło od wojska teren obwałowań likwidowanej wewnętrznej linii fortów, która do 1909 roku stanowiła granicę Krakowa. W tym samym roku do miasta przyłączono kilka wsi położonych na zachód od linii fortyfikacji. W 1911 roku zlikwidowano linię kolei cyrkumwalacyjnej, postanowiono przeprowadzić szeroki bulwar obwodowy. Włączono do niego biegnącą wzdłuż niej a istniejącą już wcześniej ulicę Swoboda.

Powstała aleja, szeroki, reprezentacyjny bulwar z dwoma pasami ruchu oddzielonymi pasem zieleni będącym traktem spacerowym. W roku 1912 alei nadano obecną nazwę.

Zabudowa edytuj

Strona wschodnia ulicy, nieparzysta. Zabytkowa zabudowa Nowego Światu, głównie eklektyczne i modernistyczne kamienice czynszowe oraz kilka budynków użyteczności publicznej z lat 60. XX wieku:

Strona zachodnia ulicy, parzysta:

Zabudowa Półwsia, głównie modernistyczne kamienice czynszowe z początków XX wieku i późniejsze. Pierzeja jako całość została w 2020 roku wpisana do rejestru zabytków:

Przypisy edytuj

Bibliografia edytuj