Otwórz menu główne

Aleksander Kowalski (narciarz)

Przebieg karieryEdytuj

Kowalski reprezentował barwy klubu Wisła-Gwardia Zakopane w latach 1947-1959. Jego trenerem był Marian Woyna Orlewicz[1]. W 1953 wziął udział w akademickich mistrzostwach świata w Seemeringu, gdzie zdobył złoto w kombinacji i zajął 8. miejsce w skokach[1].

Na igrzyskach olimpijskich 1956 w kombinacji norweskiej w Cortinie d’Ampezzo zajął 15. miejsce[2]. Zaliczone odległości skoków na 74 m i 75 m dawały mu 5. miejsce, w biegu był jednak dopiero 29[3]. W 1956 zajął 5. miejsce w zawodach w Le Brassus, w 1959 10. pozycję w Falun[3].

Był trzykrotnie mistrzem Polski w kombinacji norweskiej (1956-1957) oraz w skokach (1953)[4]. Dwukrotnie został wicemistrzem kraju w kombinacji (1953-1954). Należał do niego rekord skoczni w Szczyrku-Skalitem (68 m[3]).

W 1952 i w 1957 wygrał Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny. W 1954 i w 1956 zajmował drugie miejsce[3].

Życie prywatneEdytuj

Był synem Henryka Kowalskiego i Michaliny Sitarz; miał siostrę Marię (ur. 1929). Jego żoną była Maria Gąsienica Bukowa, z którą miał dwoje dzieci: Andrzeja (ur. 1959), skoczka narciarskiego startującego w zawodach Pucharu Świata i Zbigniewa (ur. 1966). Mieszkał w Kościelisku, tam też zmarł.

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

1956   Cortina d’Ampezzo 15. miejsce

Starty A. Kowalskiego na igrzyskach olimpijskich – szczegółowoEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Dyscyplina/konkurencja Wynik Strata Zwycięzca
15. 29-31 stycznia 1956   Cortina d’Ampezzo kombinacja norweska
skoki na K-80
+ bieg na 15 km
422,2 pkt. 32,8 pkt. Sverre Stenersen

Sukcesy krajoweEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b KOWALSKI ALEKSANDER. pkol.pl. [dostęp 2012-01-29].
  2. Aleksander Kowalski. Sports-reference.com. [dostęp 2012-01-28].
  3. a b c d Odszedł kolejny olimpijczyk. Skijumping.pl. [dostęp 2012-01-28].
  4. Wyniki Mistrzostw Polski - 1920-2002. Skijumping.l. [dostęp 2011-06-18].

BibliografiaEdytuj

  • Legendy polskiego sportu, cz. 1 Białe szaleństwo, Aniela Tajner, fundacja „Gloria Victoribus”, 1991, str. 47
  • Bogdan Tuszyński, Leksykon olimpijczyków polskich 1924–2006, Henryk Kurzyński, Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, [2007?], s. 606, ISBN 978-83-86320-10-3, OCLC 749704893.
  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Leksykon olimpijczyków polskich. Od Chamonix i Paryża do Soczi 1924-2014, wyd. PKOl, b.m. i d. w., s. 643