Otwórz menu główne

Aleksiej Rodin

radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego
Aleksiej Rodin (1953)

Aleksiej Grigorjewicz Rodin (ros. Алексе́й Григо́рьевич Родин, ur. 17 lutego 1902 we wsi Zujewo w obwodzie twerskim, zm. 27 maja 1955 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego (1943).

ŻyciorysEdytuj

W 1920 wstąpił do Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej na Froncie Południowym - walczył na Kubaniu i Kaukazie. W 1926 ukończył moskiewską szkołę artylerii, a w 1937 Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji Armii Czerwonej im. Stalina, od 1926 należał do WKP(b). Od grudnia 1937 do 1939 był szefem sztabu 9 Brygady Zmechanizowanej Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, a 1939-1940 szefem służby samochodowo-pancernej 50 Korpusu Piechoty, na tym stanowisku uczestniczył w wojnie z Finlandią, od lipca do grudnia 1940 dowodził 5 pułkiem pancernym 3 Dywizji Piechoty. Od grudnia 1940 do marca 1941 był dowódcą 2 Brygady Czołgów Lekkich Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, następnie zastępcą dowódcy 24 Dywizji Pancernej, od czerwca 1941 walczył w wojnie z Niemcami na Froncie Północno-Zachodnim, Północnym i Leningradzkim. Od września 1941 do maja 1942 był dowódcą 124 Brygady Pancernej Frontu Leningradzkiego/54 Armii, w maju-czerwcu 1942 zastępcą dowódcy 54 Armii ds. wojsk pancernych, potem dowódcą 26 Korpusu Pancernego (8 grudnia 1942 przemianowanego na 1 Gwardyjski Korpus Pancerny) 5 Armii Pancernej Frontu Briańskiego, Południowo-Zachodniego i Dońskiego, brał udział m.in. w bitwie pod Stalingradem i pod Kałaczem nad Donem. Od lutego do 9 września 1943 dowodził 2 Armią Pancerną Frontu Centralnego, uczestniczył w operacji orłowskiej i czernihowsko-prypeckiej, później dowodził wojskami pancernymi i zmechanizowanymi Frontu Zachodniego, a od kwietnia 1944 3 Frontu Białoruskiego, brał udział w operacji smoleńskiej, operacji białoruskiej i wschodniopruskiej. Po wojnie dowodził wojskami pancernymi i zmechanizowanymi wielu okręgów wojskowych, 1949 został szefem Zarządu Przygotowania Bojowego Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych Sił Zbrojnych ZSRR, 1953 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, 1954 zakończył służbę wojskową. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

AwanseEdytuj

  • Major (1936)
  • Pułkownik (1938)
  • Generał Major (3 maja 1942)
  • Generał Porucznik (4 lutego 1943)
  • Generał Pułkownik (15 lipca 1944)

OdznaczeniaEdytuj

I medale.

BibliografiaEdytuj