Otwórz menu główne

Bałałajka (bałabajka, z ros. балалайка) – rodzaj instrumentu muzycznego; należy do rodziny gitar (strunowy, szarpany), ludowy instrument rosyjski. Posiada trójkątny korpus rezonansowy i trzy struny. Współcześnie bywają, zwłaszcza na Ukrainie, czterostrunowe i sześciostrunowe bałałajki.

Bałałajka
ros. Балалайка
Ilustracja
Klasyfikacja naukowa
-
Klasyfikacja popularna
Strunowy, szarpany
Skala instrumentu
skala instrumentu
Podobne instrumenty

Wielkości bałałajekEdytuj

 
Bałałajka o wymiarach 100 cm x 65 cm

Bałałajka występuje w sześciu rozmiarach:

  • piccolo (rzadko)
  • prima (najczęściej)
  • secunda
  • alt
  • bas
  • kontrabas

StrójEdytuj

Bałałajka prima, najczęściej używana jako instrument solowy, strojona jest na E-E-A (dwie niższe struny są strojone na tę samą wysokość)

Sposób gryEdytuj

Przy grze na primie struny wprawiane są w drganie przez wyprostowany palec wskazujący, natomiast na większych instrumentach używa się kostki do gry. Ze względu na grubość strun w bałałajce kontrabasowej kostki do gry na niej wykonywane są najczęściej z podeszwy buta lub innej grubej skóry.

Skracanie strun przy grze następuje podobnie jak na gitarze, ale dodatkowo do skracania jednej lub dwóch niższych strun używany jest kciuk.

HistoriaEdytuj

Bałałajka jako instrument ludowy, pojawiła się w Rosji w XVII w., prawdopodobnie przejęta od Mongołów. Początkowo miała tylko dwie struny, trzecią dodano w XVIII w.

Pod koniec XIX wieku rosyjski szlachcic Wasilij Wasiliewicz Andrejew rozpoczął ujednolicanie bałałajki do użytku orkiestrowego. Ustalił on wielkości i stroje instrumentów używane do dzisiaj. W tym czasie bałałajki zaczęły być wykonywane przez lutników. Andrejew wskrzesił również dwa inne rosyjskie instrumenty ludowe: gusli i domrę.

Linki zewnętrzneEdytuj