Bandikot bengalski
Bandikot bengalski[18] (Bandicota bengalensis) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej[17][19].
Bandicota bengalensis[1] | |||||
(J.E. Gray, 1835) | |||||
![]() | |||||
Systematyka | |||||
Domena | |||||
---|---|---|---|---|---|
Królestwo | |||||
Typ | |||||
Podtyp | |||||
Gromada | |||||
Podgromada | |||||
Infragromada | |||||
Rząd | |||||
Podrząd | |||||
Infrarząd | |||||
Nadrodzina | |||||
Rodzina | |||||
Podrodzina | |||||
Plemię | |||||
Rodzaj | |||||
Gatunek |
bandikot bengalski | ||||
| |||||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[17] | |||||
![]() |
Taksonomia
edytujGatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1835 roku brytyjski zoolog John Edward Gray nadając mu nazwę Arvicola bengalensis[2]. Holotyp pochodził z Bengalu, w Indiach[19].
Morfologicznie gatunek ten najbardziej wyróżnia się spośród Bandicota i bywał plasowany w odrębnym rodzaju Gunomys[19]. Takson politypowy, ale liczba, rozpoznanie i rozmieszczenie podgatunków wymagają przeglądu taksonomicznego[20]; do tego czasu autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy[20].
Etymologia
edytujMorfologia
edytujBandikot bengalski osiąga długość ciała (bez ogona) 161–243 mm, długość ogona 112–188 mm, długość tylnej stopy 27–38 mm; brak danych dotyczących masy ciała[23]. Ma tępo zakończony, lekko zadarty nos. Wierzch ciała jest pokryty mieszanką płowych i ciemnobrązowych włosów, przez co wygląda na szarobrązowy. Spód ciała jest szary, włosy czasem mają płowe końcówki. Ogon jest jednolicie ciemnobrązowy. Stopy są pokryte ciemnobrązowymi lub szarobrązowymi włosami i wyposażone w długie, wąskie pazury. Górne siekacze są skierowane do przodu, z kremowym lub pomarańczowym szkliwem. Podobny bandikot indochiński (B. savilei) ma bardziej spiczasty nos, siekacze skierowane ku tyłowi i dłuższe, węższe stopy[24].
Występowanie
edytujBandikot bengalski naturalnie występuje w północnym i południowo-wschodnim Pakistanie, na większości obszaru Indii, w Nepalu, Bangladeszu, Sri Lance i Mjanmie[23][20]. Introdukowany w Arabii Saudyjskiej (Dżudda), Tajlandii (Phuket), na Półwyspie Malejskim (Penang) oraz Sumatrze i Jawie[23][20][17][24].
Ekologia
edytujSpotykany do 3500 m n.p.m.[17] W naturze zamieszkuje tereny podmokłe, lasy tropikalne i subtropikalne, a także namorzynowe. Współcześnie najczęściej jest spotykany na terenach rolniczych takich jak pola ryżowe, a pojawia się także w miastach. Prowadzi głównie nocny tryb życia. Dobrze pływa, buduje złożone systemy norw. Żywi się roślinami i ich nasionami, a także pokarmem zwierzęcym takim jak skorupiaki i mięczaki[17][24].
Populacja
edytujMiędzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznaje bandikota bengalskiego za gatunek najmniejszej troski. Nie są znane zagrożenia dla istnienia gatunku, w Indiach występuje w ponad 25 obszarach chronionych. Ocenia się, że jego liczebność rośnie, jest pospolity; jest często uznawany za szkodnika[17].
Przypisy
edytuj- ↑ Bandicota bengalensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b J.E. Gray: Illustrations of Indian Zoology, chiefly selected from the collection of Major - General Hardwicke. Cz. 2. London: Treuttel, Wurtz, Treuttel, Jun. and Richter, 1833–1834, s. ryc. 21. (ang.).
- ↑ J.E. Gray. Descriptions of some new or little known Mammàlia, principally in the British Museum Collection. „The Magazine of natural history”. New series. 1, s. 585, 1837. (ang.).
- ↑ W. Elliot. A catalogue of the species of Mammalia found in the southern Mahratta country; with their synonimes in the native languages in use there. „Madras Journal of Literature and Science”. 10, s. 209, 1839. (ang.).
- ↑ E.F. Kelaart. List of mammalia observed or collected in Ceylon. „Journal of the Ceylon Branch of the Royal Asiatic Society”. 2 (2), s. 319, 1850. (ang.).
- ↑ R.Ch. Tytler. Miscellaneous notes on the fauna of Dacca, including remarks made on the line of march from Barrackpore to that station. „The Annals and Magazine of Natural History”. Second series. 14, s. 173, 1854. (ang.).
- ↑ a b c T. Horsfield. Brief notices of several new or little-known species of Mammalia, lately discovered and collected in Nepal, by Brian Houghton Hodgson, Esq.. „The Annals and Magazine of Natural History”. Second series. 16, s. 112, 1855. (ang.).
- ↑ Anderson 1878 ↓, s. 227.
- ↑ Anderson 1878 ↓, s. 229.
- ↑ A. Nehring. Über Nesokia gracilis, n. sp., von der Insel Ceylon. „Sitzungsberichte der Gesellschaft Naturforschender Freunde zu Berlin”. Jahrgang 1902, s. 116, 1902. (niem.).
- ↑ Thomas 1907 ↓, s. 204.
- ↑ Thomas 1907 ↓, s. 205.
- ↑ Wroughton 1908 ↓, s. 745.
- ↑ a b Wroughton 1908 ↓, s. 746.
- ↑ C.B. Kloss. Some rats and mice of the Malay Archipelago. „Treubia”. 2 (1), s. 116, 1921. (ang.).
- ↑ W.W.A. Phillips. The Mole-rats (Gunomys) of Ceylon; with the description of a new race from the Jaffna Peninsula. „Spolia zeylanica”. 20, s. 95, 1936. (ang.).
- ↑ a b c d e f K. Aplin , D. Lunde , A. Frost & S. Molur , Bandicota bengalensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2021-3 [dostęp 2022-01-27] (ang.).
- ↑ Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 265. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b c D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Bandicota bengalensis. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-27].
- ↑ a b c d C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 474. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 132, 1904. (ang.).
- ↑ bengalensis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-01-27] (ang.).
- ↑ a b c Ch. Denys, P. Taylor & K. Aplin. Opisy gatunków Muridae: Ch. Denys, P. Taylor, C. Burgin, K. Aplin, P.-H. Fabre, R. Haslauer, J. Woinarski, B. Breed & J. Menzies: Family Muridae (True Mice and Rats, Gerbils and relatives). W: D.E. Wilson, R.A. Mittermeier & T.E. Lacher (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 7: Rodents II. Barcelona: Lynx Edicions, 2017, s. 818. ISBN 978-84-16728-04-6. (ang.).
- ↑ a b c Ch.M. Francis & P. Barrett: A Field Guide to the Mammals of South-East Asia. New Holland Publishers, 2008, s. 356. ISBN 978-1-84537-735-9. (ang.).
Bibliografia
edytuj- J. Anderson. On Arvicola indica, Gray, and its relations to the Sub-Genus Nesokia, with a description of the species of Nesokia. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 47 (2), s. 214–234, 1878. (ang.).
- O. Thomas. A subdivision of the old genus Nesoki, with descriptions of three new members of the group, and of a Mus from the Andamans. „The Annals and Magazine of Natural History”. Seventh series. 20, s. 202–207, 1907. (ang.).
- R.Ch. Wroughton. Notes on the Classification of the Bandicoots. „The journal of the Bombay Natural History Society”. 18 (4), s. 736–752, 1908. (ang.).