Bazylia eugenolowa

Bazylia eugenolowa (Ocimum gratissimum L.) – gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny jasnotowatych. Występuje w stanie dzikim w tropikalnej części Azji i Afryki[3]. Uprawiana w wielu krajach, także w Polsce.

Bazylia eugenolowa
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

jasnotowce

Rodzina

jasnotowate

Rodzaj

bazylia

Gatunek

bazylia eugenolowa

Nazwa systematyczna
Ocimum gratissimum L.
Sp. pl. 2:1197. 1753

MorfologiaEdytuj

Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziona
Liście
Jajowate, jasnozielone, błyszczące
Kwiaty
Drobne, białe, w kątach liści w nibyokółkach na wierzchołkach łodyg. Kwitnie pod koniec lipca lub na początku sierpnia.

ZastosowanieEdytuj

  • Roślina lecznicza:
    • Surowiec zielarski: surowcem zielarskim jest ziele – Herba Ocimum gratissimum (Herba Basilici). Zawiera garbniki, saponiny, olejek eteryczny.
    • Działanie: Dawniej stosowana jako lek regulujący trawienie, pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, w schorzeniach wątroby i woreczka żółciowego, a także do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej. Obecnie jako lek rozkurczowy i żołądkowy
    • Zbiór i suszenie: Zbiera się na początku kwitnienia roślin. Ściętej rośliny nie należy gnieść ani zostawiać na słońcu. Suszyć po rozłożeniu cienką warstwą w temperaturze 35 stopni.
  • Sztuka kulinarna: roślina przyprawowa
  • Roślina kosmetyczna.
  • Dawniej bazylia była stosowana do odświeżających kąpieli.

UprawaEdytuj

W związku z długim okresem wegetacji i dużą wrażliwością na niskie temperatury plantacje zakłada się najczęściej z rozsady, wysiewając nasiona w końcu marca lub na początku kwietnia do inspektu. Wymaga gleby żyznej, ciepłej, starannie uprawionej. Stanowisko powinno być słoneczne, osłonięte od wiatru. Aby roślina się rozkrzewiała należy uszczykiwać wierzchołki pędów.

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-31] (ang.).
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-12-27].

BibliografiaEdytuj

  • Krystyna Mikołajczyk, Adam Wierzbicki "Zioła", Warszawa, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1983 ISBN 83-205-3361-9