Otwórz menu główne

Bożena Szaynok, z domu Grubiak (ur. 26 marca 1965 we Wrocławiu[1]) – polska historyk, specjalizująca się w historii najnowszej, historii stosunków polsko-izraelskich, historii Żydów w Polsce po 1945, historii Polski i powszechnej XX wieku; nauczycielka akademicka związana z Uniwersytetem Wrocławskim[2].

Bożena Szaynok
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1965
Wrocław
Zawód, zajęcie historyk, wykładowca akademicki
Tytuł naukowy doktor habilitowany
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko profesor nadzwyczajny,
nauczyciel akademicki
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Jest córką Krystyny i Romana Grubiaków[1]. Z miastem tym związała całe swoje życie prywatne i zawodowe, kończąc tam kolejno szkołę podstawową oraz liceum ogólnokształcące. Po uzyskaniu świadectwa maturalnego podjęła w 1984 studia w zakresie historii na Uniwersytecie Wrocławskim. W czasie stanu wojennego w Polsce angażowała się w działalność opozycyjną, będąc członkiem Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Była jednym z redaktorów pisma „Akces”, wspólnie z Eugeniuszem Dedeszko-Wiercińskim, Tomaszem Kontkiem, Jackiem Protasieiwczem, Grzegorzem Schetyną, Aleksandrem Srebrakowskim, Władysławem Stasiakiem, Tomaszem Szaynokiem, Pawlem Szumilasem, Moniką Żmudzińską, Igorem Wójcikiem i Jackiem Zachodnym[3]. W 1989 uzyskała tytuł zawodowy magistra. Wkrótce potem została zatrudniona jako asystentka na Instytucie Historycznym na swojej macierzystej uczelni. Jednocześnie kontynuowała dalsze kształcenie w ramach studiów doktoranckich. W 1994 uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskała na podstawie pracy pt. Ludność żydowska na Dolnym Śląsku 1945–1950, napisanej pod kierunkiem Wojciecha Wrzesińskiego[4]. Wraz z nowym tytułem naukowym awansowała na stanowisko adiunkta w Zakładzie Historii Najnowszej. W czasie swojej pracy naukowej prowadziła gościnnie wykłady na Uniwersytecie Illinois w Chicago (1996–1997), w Holocaust Memorial Museum, na Uniwersytecie Yale’a, Uniwersytecie Columbia, Uniwersytecie Stanowym Centralnego Connecticut (1997), Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie (2000), Uniwersytecie Chicagowskim (2002), Uniwersytecie Wirginii Zachodniej (2003), Uniwersytecie Brandeisa (2003), Université de Paris X (2005). W 2008 uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności historia Polski i powszechna XX wieku na podstawie rozprawy nt. Z historią i Moskwą w tle. Polska a Izrael 1944–1968[5].

W 2016 Prezydent RP odznaczył ją Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za „zasługi w badaniu i upamiętnianiu prawdy na temat tragicznych wydarzeń w Kielcach z 4 lipca 1946 roku”[6].

Dorobek naukowyEdytuj

Zainteresowania naukowe Bożeny Szaynok koncentrują się wokół zagadnień związanych z historią najnowszą, historia stosunków polsko-izraelskich, historią Żydów w Polsce po 1945 oraz historią Polski i powszechną XX wieku[2]. Do jej najważniejszych publikacji należą[7]:

  • Pogrom Żydów w Kielcach. 4. VII 1946 r., Warszawa 1992.
  • Studia z historii najnowszej, Wrocław 1999.
  • Osadnictwo żydowskie na Dolnym Śląsku 1945–1950, Wrocław 2000.
  • Wypisy z poezji socrealistycznej, Wrocław 2004; współautor: Jakub Tyszkiewicz.
  • Z historią i Moskwą w tle. Polska a Izrael 1944–1968, Wrocław 2007.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Katalog osób „rozpracowywanych” przez organa bezpieczeństwa państwa komunistycznego, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2014-01-08].
  2. a b Sylwetka w bazie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 8.01.2014]
  3. J. i K. Popińscy, Od SKS do NZS. Niezależne Zrzeszenie Studentów we Wrocławiu 1980-2010, Wrocław 2010, s. 291.
  4. Dane dotyczące doktoratu w bazie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 8.01.2014]
  5. Dane dotyczące habilitacji w bazie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 8.01.2014]
  6. Odznaczenia dla zasłużonych w badaniu i upamiętnianiu prawdy na temat tragicznych wydarzeń w Kielcach z 4 lipca 1946 roku. prezydent.pl, 4 lipca 2016. [dostęp 7 października 2016].
  7. Dane na podstawie Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, stan na XII 2013

Linki zewnętrzneEdytuj