Bogusław Liberadzki

polski ekonomista i polityk

Bogusław Marian Liberadzki (ur. 12 września 1948 w Sochaczewie) – polski polityk, ekonomista, profesor nauk ekonomicznych.

Bogusław Liberadzki
Ilustracja
Bogusław Liberadzki (2015)
Data i miejsce urodzenia

12 września 1948
Sochaczew

Wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego VIII kadencji
Okres

od 18 stycznia 2017
do 1 lipca 2019

Przynależność polityczna

Postępowy Sojusz Socjalistów i Demokratów

Minister transportu i gospodarki morskiej
Okres

od 26 października 1993
do 31 października 1997

Przynależność polityczna

Sojusz Lewicy Demokratycznej

Poprzednik

Zbigniew Jaworski

Następca

Eugeniusz Morawski

Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

W latach 1993–1997 minister transportu i gospodarki morskiej. Poseł na Sejm III i IV kadencji, deputowany do Parlamentu Europejskiego V, VI, VII, VIII i IX kadencji, w latach 2017–2019 wiceprzewodniczący Europarlamentu VIII kadencji, wiceprzewodniczący Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

Życiorys

edytuj

Wykształcenie i praca zawodowa

edytuj

Syn Józefa i Zofii[1]. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie[2]. W 1969 w ramach programu AIESEC wyjechał do Jugosławii[2]. W 1970 ukończył studia w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie[3]. W 1973 odbył trzymiesięczny staż w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Bratysławie. W 1975 obronił pracę doktorską, w 1981 uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1999 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. W latach 1986–1987 był stypendystą Programu Fulbrighta na Uniwersytecie Illinois w Chicago[3].

Od 1971 był zatrudniony w Katedrze Transportu Szkoły Głównej Handlowej, początkowo jako asystent (do 1975), następnie adiunkt (do 1981) oraz docent (do 1999)[4]. W 2001 objął kierownictwo Katedry Transportu SGH.

W latach 1986–1989 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka Badawczego Ekonomiki Transportu. Od 1988 do 1989 przewodniczył grupie zajmującej się ekonomiką i trendami rozwoju transportu w Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w Genewie. W 1998 został profesorem na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Transportu Akademii Morskiej w Szczecinie. W 1994 został członkiem Komitetu Transportu PAN, zasiadł w Radzie Naukowej Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie[2].

Działalność polityczna

edytuj
 
Bogusław Liberadzki (2018)

W 1966 został członkiem Zrzeszenia Studentów Polskich. W latach 1975–1981 należał do Socjalistycznego Związku Studentów Polskich. Przewodniczył Ogólnopolskiej Radzie Młodych Pracowników Nauki[5]. W latach 70. został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[6]. W latach 1989–1993 był podsekretarzem stanu w resorcie transportu i gospodarki morskiej. Następnie do 1997 pełnił funkcję ministra transportu i gospodarki morskiej w trzech kolejnych gabinetach. Od 1997 do 2004 zasiadał w Sejmie III i IV kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (w 2001 został wybrany z okręgu szczecińskiego).

W 2003 został stałym obserwatorem Polski w Parlamencie Europejskim, od maja do lipca 2004 był eurodeputowanym V kadencji. W wyborach w 2004 startował z listy SLD-UP w okręgu wyborczym nr 13; uzyskał mandat europosła, otrzymując 25 335 głosów. W PE został członkiem Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów[7]. Przystąpił do Komisji Transportu i Turystyki oraz Komisji Budżetu. W 2008 uznany został za najbardziej pracowitego europosła (MEP Awards) w kategorii transport[8]. W wyborach w 2009 skutecznie ubiegał się o reelekcję z ramienia tego samego komitetu[9].

28 kwietnia 2012 został wiceprzewodniczącym Sojuszu Lewicy Demokratycznej[10], pełnił tę funkcję do 2021. W wyborach w 2014 ponownie uzyskał mandat eurodeputowanego[11]. 18 stycznia 2017 w czasie sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w Strasburgu został wiceprzewodniczącym PE VIII kadencji[12]. W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do Parlamentu Europejskiego z listy Koalicji Europejskiej[13]. W 2024 zrezygnował z kandydowania w kolejnych wyborach europejskich[14].

Autor tekstów w tygodniku „Przegląd[15] oraz „Dzienniku Trybuna[16].

Odznaczenia

edytuj

Życie prywatne

edytuj

Jest żonaty, ma dwóch synów.

Przypisy

edytuj
  1. Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-10-27].
  2. a b c Biografia: Prof. Bogusław Liberadzki. liberadzki.pl. [dostęp 2019-10-27].
  3. a b Bogusław Liberadzki – Najnowsze informacje. wp.pl. [dostęp 2019-10-28].
  4. Prof. dr hab. Bogusław Liberadzki. sgh.waw.pl. [dostęp 2019-10-28].
  5. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2002, s. 121.
  6. Bogusława Liberadzkiego życie polityczne i pozapolityczne. polskieradio24.pl, 2 czerwca 2019. [dostęp 2019-10-27].
  7. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2011-12-12].
  8. Marta Sienicka: Nominacje do nagród MEP Awards. uniaeuropejska.org, 13 listopada 2011. [dostęp 2011-11-16].
  9. Dz.U. z 2009 r. nr 88, poz. 729.
  10. Prof. Bogusław Liberadzki wiceprzewodniczącym Parlamentu Europejskiego. tvp.pl, 18 lipca 2017. [dostęp 2023-10-29].
  11. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-05-27].
  12. Ryszard Czarnecki i Bogusław Liberadzki wiceprzewodniczącymi PE. interia.pl, 18 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-18].
  13. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-06-13].
  14. Niektórzy z nich byli w Parlamencie Europejskim 20 lat. Tych nazwisk zabraknie na listach. onet.pl, 30 kwietnia 2024. [dostęp 2024-04-30].
  15. Bogusław Liberadzki. tygodnikprzeglad.pl. [dostęp 2019-10-28].
  16. Bogusław Liberadzki. trybuna.info. [dostęp 2019-10-28].

Bibliografia

edytuj