Otwórz menu główne

Boguszów (Boguszów-Gorce)

dzielnica miasta Boguszów-Gorce
Ten artykuł dotyczy dzielnicy miasta Boguszów-Gorce. Zobacz też: inne miejsca z tą nazwą.

Boguszów (niem. Gottesberg) – obecnie dzielnica miasta Boguszów-Gorce, w latach 1499-1973 samodzielne miasto na Dolnym Śląsku. Obecnie mieszka w Boguszowie ok. 11 tys. mieszkańców.

Herb Boguszowa-Gorców Boguszów
Dzielnica Boguszowa-Gorców
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat wałbrzyski
Miasto Boguszów-Gorce
Data założenia 1499
W granicach Boguszowa-Gorców 1973
Populacja (2004)
• liczba ludności

8.795
Nr kierunkowy 74
Kod pocztowy 58-370
Tablice rejestracyjne DBA oraz DB
Położenie na mapie Boguszowa-Gorców
Mapa lokalizacyjna Boguszowa-Gorców
Boguszów
Boguszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Boguszów
Boguszów
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Boguszów
Boguszów
Położenie na mapie powiatu wałbrzyskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu wałbrzyskiego
Boguszów
Boguszów
50°45′11,3″N 16°12′07,9″E/50,753139 16,202194
Portal Portal Polska

Spis treści

HistoriaEdytuj

Boguszów powstał jako osada górnicza po odkryciu w masywie góry Chełmiec żył rudy srebra i ołowiu w XIV wieku. Odkrywcami złoża i pierwszymi mieszkańcami wsi byli gwarkowie z Saksonii. Osada szybko się rozwijała i już w 1499 otrzymała prawa miejskie. Przez całą swoją historię głównym źródłem bogactwa miasta było górnictwo. Oprócz eksploatacji złóż rud sztolniami lokowanymi w stoku Chełmca, od 1529 działała też kopalnia głębinowa, a jej szyb znalazł się na środku rynku miejskiego. Miasto początkowo było własnością władz państwowych, a następnie sprzedawano je właścicielom prywatnym, by w końcu trafić w ręce właścicieli Książa – rodziny Hochberg. W 1554 Boguszów został spalony w wielkim pożarze, później doznał zniszczeń w czasie wojny trzydziestoletniej i znów w pożarze 1724. Od XVII oprócz kopalń rozwijały się też intensywnie zakłady włókiennicze i tekstylne, a w 1701 otwarto duży browar. W 1865 w związku z wyczerpaniem się złóż zamknięto ostatnie kopalnie rud srebra i ołowiu, jednoczenie zaczęły powstawać kopalnie węgla kamiennego. W 1875 wprowadzono w mieście oświetlenie gazowe, na początku XX wieku elektryczność, a w 1922 zakończono kanalizację. Po pierwszej wojnie światowej Boguszów stał się modnym kurortem i otworzono tu pierwsze na Dolnym Śląsku kasyno. II wojna światowa nie przyniosła miastu zniszczeń. W 1945 Boguszów został wcielony do państwa polskiego (początkowo pod nową nazwą Boża Góra, ostatecznie od 1946 jako Boguszów[1]), zaś jego ludność wkrótce wysiedlono do Niemiec i zastąpiono polskimi osadnikami. Zmiany polityczne i społeczne doprowadziły do zaniku znaczenia turystyki w gospodarce miasta, które znów stało się wyłącznie ośrodkiem górniczo – tekstylnym. W 1973 Boguszów połączono w jedno miasto z sąsiednimi miejscowościami: Gorce, Kuźnice Świdnickie i Stary Lesieniec, a nowe miasto uzyskało nazwę Boguszów-Gorce.

 
Herb Boguszowa z 1716


Zabytki. Patrz Boguszów-Gorce.

PrzypisyEdytuj

  1. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. nr 44, poz. 85).

BibliografiaEdytuj

Gołębiowski P., 2007: Srebro i turystyka. Słowo Polskie, 22 II 2007.

Linki zewnętrzneEdytuj