Boris Iofan

Boris Michajłowicz Iofan (ros. Борис Михайлович Иофан; ur. 16 kwietnia?/ 28 kwietnia 1891 w Odessie, zm. 11 marca 1976 w Moskwie) – radziecki architekt, laureat Nagrody Stalinowskiej II stopnia (1941), członek KPZR od 1926 roku.

Boris Iofan
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

28 kwietnia 1891
Odessa

Data i miejsce śmierci

11 marca 1976
Moskwa

Narodowość

rosyjska

Praca
Styl

modernizm

Budynki

Dom na nabierieżnoj

Odznaczenia
Nagroda Stalinowska
Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Medal „Za ofiarną pracę w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
Pałac Rad – wizualizacja

Studiował w Odessie i w Rzymie. Do Rosji powrócił w 1924 roku.

Zaprojektował sanatorium rządowe w Barwisze (1929) i dom mieszkalny dla Rady Komisarzy Ludowych ZSRR przy ulicy Sierafimowicza, zwany „Domem na nabierieżnoj” (1927–1931).

Najbardziej znanym projektem Borisa Iofana jest niezrealizowany budynek Pałacu Rad (ros. Дворец Советов), pod budowę którego wyburzono sobór Chrystusa Zbawiciela. Budynek miał mieć wysokość 420 metrów, a na jego szczycie miał stanąć posąg Lenina wysokości 70 metrów. Budynek nie został zrealizowany ze względu na wybuch wojny. Po wojnie wykop fundamentowy wykorzystano na kąpielisko z podgrzewaną wodą. Po upadku ZSRR kąpielisko zlikwidowano i odbudowano cerkiew.

Boris Iofan zaprojektował pawilon ZSRR na Wystawie Światowej w Paryżu (1937) wraz z rzeźbą „Robotnik i kołchoźnica” autorstwa Wiery Muchiny.

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Хмельницкий Д. С. Архитектура Сталина: Психология и стиль. (Architektura Stalina. Psychologia i styl), Moskwa: Прогресс-Традиция, 2007.