Burhinusrodzaj ptaka z rodziny kulonów (Burhinidae).

Burhinus[1]
Illiger, 1811[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – kulon plamisty (B. capensis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

siewkowe

Podrząd

siewkowce

Parvordo

Chionida

Nadrodzina

Chionoidea

Rodzina

kulony

Rodzaj

Burhinus

Typ nomenklatoryczny

Charadrius magnirostris Latham, 1801 (= Charadrius grallarius Latham, 1801)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Zasięg występowaniaEdytuj

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na całym świecie oprócz obszarów antarktycznych[8].

MorfologiaEdytuj

Długość ciała 32–59 cm, rozpiętość skrzydeł 77–85 cm; masa ciała 290–860 g[8].

SystematykaEdytuj

EtymologiaEdytuj

  • Burhinus: gr. βου- bou- „wielki”, od βους bous „wół”; ῥις rhis, ῥινος rhinos „nos”[9].
  • Oedicnemus: gr. οιδος oidos, οιδευς oideus „obrzęk”, od οιδεω oideō „nabrzmiewać, pęcznieć”; κνημη knēmē „noga”[10]. Gatunek typowy: Oedicnemus crepitans Temminck, 1815 (= Charadrius oedicnemus Linnaeus, 1758).
  • Oedinecmus: na podstawie Charadrius oedicnemus Linnaeus, 1758[11]. Nomen nudum.
  • Fedoa: zlatynizowana forma od angielskiego słowa fedoa oznaczającego rycyka[12]. Gatunek typowy: Charadrius oedicnemus Linnaeus, 1758.
  • Planorhamphus: gr. πλανος planos „zmienny”; ῥαμφος rhamphos „dziób”[13]. Nowa nazwa dla Burhinus Illiger, 1811.
  • Burhinops: rodzaj Burhinus Illiger, 1811; gr. ωψ ōps, ωπος ōpos „wygląd, oblicze”[14]. Gatunek typowy: Oedicnemus capensis M.H.C. Lichtenstein, 1823.

Podział systematycznyEdytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[15]:

PrzypisyEdytuj

  1. Burhinus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.K.W. Illiger: Prodromus systematis mammalium et avium, additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanic. Berolini: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 250. (łac.)
  3. C.J. Temminck: Manuel d’ornithologie, ou, Tableau systématique des oiseaux qui se trouvent en Europe. Amsterdam & Paris: J. C. Sepp & G. Dufour, 1815, s. 321. (fr.)
  4. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 71. (fr.)
  5. W.E. Leach: Systematic catalogue of the specimens of the indigenous Mammalia and birds in the British Museum. London: Richard % Arthur Taylor, 1816, s. 28. (ang.)
  6. G.J. Billberg: Synopsis Faunae Scandinaviae. T. 1. Cz. 2. Holmiae: Ex officina typogr. Caroli Deleen, 1828, s. Tab. A. (łac.)
  7. A. Roberts. Review of the nomenclature of South African birds. „Annals of the Transvaal Museum”. 8, s. 203, 1922 (ang.). 
  8. a b R.A. Hume: Family Burhinidae (Thick-knees). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 3: Hoatzin to Auks. Barcelona: Lynx Edicions, 1996, s. 361–362. ISBN 84-87334-20-2. (ang.)
  9. Jobling 2021 ↓, s. Burhinus.
  10. Jobling 2021 ↓, s. Oedicnemus.
  11. Jobling 2021 ↓, s. Oedinecmus.
  12. Jobling 2021 ↓, s. Fedoa.
  13. Jobling 2021 ↓, s. Planorhamphus.
  14. Jobling 2021 ↓, s. Burhinops.
  15. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Burhinidae Mathews, 1912 (1840) - kulony - Thick-knees (Wersja: 2016-04-26). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-01-29].

BibliografiaEdytuj

  • J.A. Jobling (red.): The Key to Scientific Names (ang.). W: Birds of the World (red. S.M. Billerman et al.) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, 2021.